BALLI CİMCİME

SİHİRLİ SÖZCÜKLERLE, SİHİRLİ YAKLAŞIMLAR…

2012-01-13T16:51:00.005+02:00

Bir çocuk “Ben ….. ( güçlüyüm, tembelim, başarılıyım, çok akıllıyım, komiğim, hayvanlarla iyi geçinirim, cesurum ve bunun gibi ) demeden çok önce , anne ve babasının, öğretmeninin , kardeşlerinin ve onun için önemli olan diğer insanların “ Sen …. güçlüsün , tembelsin, başarılısın vs. ) cümlelerini defalarca duyar. Çocuklar kim oldukları hakkında önceden oluşturulmuş fikirlerle doğmazlar , bunları büyüme sürecinde diğer insanlardan öğrenirler. Kendi duyarlılığı ve yargılamasını geliştirirken kendini betimlemek için kendi sözcüklerini bulurlar. Şüphesiz kendi sözcüklerini bulurlarken daha önce duyduğu sözcüklerden etkileneceklerdir.

Sonunda çocuğun davranışı hakkında sonuçlara varmaları onların etiketlenmelerine sebep olacaktır. Dilimizde sıfat diye tanımladığımız sözcükler, kişi hakkında olumlu veya olumsuz yargıları da ifade edecektir. Örneğin ; bir çocuğa “ kibar “ demek bir betimleme değil, övgü olacaktır. “ Kaba “ demek onu betimlemek değil kınamak olacaktır. Birinin “ çirkin “ olduğunu söylemek ise onun özelliğinden çok kendi duygularımızın betimlemesi olacaktır. O halde kullandığımız sözcükler sadece algıladıklarımızı değil, algıladıklarımız hakkındaki duygularımızı da ifade eder.

Anne ve babalarımız bizi doğru şekilde, sevgi ile etiketlemişler ise bu etiketler bize kim olduğumuzu , benlik saygımızı ve kendimiz hakkındaki gerçekliğimizi arttıracak şekilde öğretmişlerdir. Eğer ebeveyn çocuklarından ( onlarla hiç ilgisi olmayan ) haksız beklentiler içinde olursa , çocuk kim olduğu konusunda gerçekçi değerlendirmeyi hiçbir zaman yapamaz. Bebeklik döneminden yetişkinlik dönemine kadar anne ve babaya bağımlı olan çocuk , onların yargılarını hiç sorgulanmadan kendi gerçekleri haline dönüştürür.

Pek çok aile çocuğu övmenin onu şımartacağı veya onun kibirli olmasına yol açacağını düşünmüştür. Eleştiriler yüksek sesle bağırılarak ya da sinirle söylenirken, övgüler sıradan bir ses tonuyla söylenmektedir. Açıkçası ne söylendiğinden çok nasıl söylendiği çok önemlidir. Çocuğun davranışını mı , kimliğini mi eleştiriyorsunuz? “ başarısızsın” sözcüğü yerine “ matematik dersine çalışma yöntemin başarısız “ deseniz, “ ne kadar da bencil bir çocuksun “ demek yerine ; “ kardeşinle bilgisayarı paylaşmaman bencilce bir davranış “ deseniz nasıl olur? Böylece karşınızdakinin kişiliğini değil, sadece davranışını eleştirmiş olursunuz.

Büyüyen çocuklarınca reddedilmekten korkan anne ve babalar ,kendi çocukluklarındaki defektlerinin, kendi algılarındaki sevilmezliklerinin fark edilmemesi için belki de çocuklarını negatif etiketliyorlardır. Her ne kadar William Hazlitt “ Sonsuza kadar kalan tek şey sözlerdir “ demişse de kendi yaşamlarımız bakımından hiçbir sözün değişmez olması gerekmez. Çocukken ne kadar güçlü olsalar da , anne ve babaların negatif sözleri son söz olarak kalmamalıdır.

O halde bu günden itibaren çocuklarınız başta olmak üzere çevrenizdeki herkese pozitif sihirli sözcükler söylemeye başlayabilirsiniz. Ardından aklınızda kalan tüm olumsuz etiketleri üzerinizden çıkarıp atabilir ve olumluları ile yer değiştirebilirsiniz, bakın benden size her sabah ayna karşısında söyleyebileceğiniz sihirli bir cümle;
“Ben güzelim( yakışıklıyım ) , ben özelim, ben çalışkan ve başarılıyım, ben kendimi seviyor ve seviliyorum , mutluluğu hak ediyorum….”

Tüm negatif etiketlerinizin sihirli sözcüklerle aydınlanması dileğiyle;

Dr.Obengül Ejder

Acıbadem Adana Hastanesi
Aile ve Evlilik Terapisti

http://www.doktorsensin.com

Az önce gelen maili aynen paylaşıyorum; tamamını uygulayabilirsek süper:)

2012-01-04T17:49:00.000+02:00

Cleveland, Ohio'lu 90 yaşındaki Regina Brett'in kaleminden:

1.Hayat haksızlıklarla dolu ama yine de güzel!!!
2.Şüphede kalma, ikinci bir adım daha at!
3 Hayat, nefrete harcayacak kadar uzun değil!
4.Hastalandığında sana işin değil, ailen, arkadaşların bakacak. Onlarla ilişkini koparma!
5.Her ay kredi kartlarını ödemeyi unutma.
6.Her tartışmayı kazanacaksın diye bir şey yok! . Fikir farklılıklarını kabul et!!!
7.Ağlayacaksan, bir başkası ile birlikte ağla! Tek başına ağlamaktan evladır…
8.Tanrıya kızmanda bir mahzur yok! O bunu kaldırabilir!!!
9.İlk maaşından başlamak üzere, emekliliğine para ayır…
10 Söz konusu çikolataysa, direnmenin anlamı kalmıyor…
11 Geçmişinle barış ki, bugününün içine etmesin!
12 Çocukların seni ağlarken görsün! Bundan kaçınma…
13 Hayatını başkaları ile mukayese etme, ötekilerin neler çektiğini bilmiyorsun!
14.Bir ilişki gizli olacaksa, sen içinde olmamalısın!
15.Göz kırpacak kadar bir zamanda herşey değişebilir. Ama merak etme, Tanrı asla göz kırpmaz!!!
16.Derin bir nefes al, kafanı sakinleştirir.
17.Güzel ve yararlı olmayan, seni mutlu etmeyen her şeyi çöpe at! Düşünce kalıpların da dahil!
18 Her ne yaşıyorsan, seni öldürmediği müddetçe, güçlü kılar.
19.Mutlu bir çocukluk geçirmek için geç kalmış değilsin de, bu sadece ve sadece sana bağlı!
20.Hayatta sevdiğin her ne ise, peşinden giderken asla "hayır" sözcüğünü cevap kabul etme.
21.Mumları yak, değerli yatak takımlarında uyu, kendine pahalı iç çamaşırları satın al. Bunlar için özel fırsatlar bekleme, bugün zaten özeldir!
22.Önce hazırlan, sonra da kendini akıntıya bırak.
23.Şimdiden egzantrik ol! Kırmızı giymek için yaşlanmayı bekleme.
24.En önemli sensin ve çok özelsin...
25.Mutluluğun için senden başka sorumlu yoktur!
26.Her yaşadığın felaketin ardından kendine şu soruyu sor: "Beş yıl sonra bunun benim için ne önemi olacak?
27.Daima yaşamı seç.
28.Herkesi, herşeyi affet.
29.Başkalarının senin hakkında ne düşündüğü seni ilgilendirmez!
30.Zaman her imkana sahip... Zaman tanı!
31.Durum ne kadar iyi veya kötü olursa olsun, değişecektir…
32.Kendini fazla ciddiye alma, kimse almıyor ki zaten!
33.Mucizelere inan!!!
34.Tanrı, Tanrı olduğu için seni seviyor. Yoksa yaptıkların ya da yapmadıkların için değil!!!
35.Hayatı denetlemeyi bırak! Öne çık, kendi hayatını kendin yarat.
36.İki seçeneğin var "Erken ölmek" ya da "yaşlanmak"…
37.Çocuklarınızın, yaşayacak başka çocukluk dönemi yok!
38.Sonuçta gerçekten önemli olan sevmiş olmandır!!!
39.Her gün dışarı çık... Mucizeler her yerde seni bekler!
40.Dertlerimizi bir torbaya doldurup, milletinkilerle bir arada görsek, bizimkileri geri toplardık...
41.Kıskançlık zaman kaybıdır. Zaten ihtiyacınız olan herşeye sahipsiniz!!!
42.Her şeyin en iyisini daha yaşamadın!!!
43.Kendini nasıl hissedersen et, kalk, giyin ve dışarı çık!
44.Yol ver!
45.Hediye paketinde olmasa bile, hayat yine de bir hediyedir!!! "

BU MAİL'İ ALANLARIN % 93'ÜNÜN, KİMSEYE GÖNDERMEYECEĞİ HESAPLANMIŞTIR.
GÖNDERECEK OLAN % 7 İÇİNDEYSEN, NE MUTLU SANA.

Yaşamak direnmektir…!

MUTLU, SAĞLIKLI NEŞE DOLU BİR YIL DİLERİM, SEVGİLERİMLE...

2012-01-02T21:58:00.004+02:00

Her geçen yılın hayatımızdan bir şeyler alıp götürdüğü bir gerçek.

Ama yine de yeni bir yıl, yepyeni ümitlerle içimizde taze filizler yeşertmekte her yılbaşında.

Tüm sevdiklerimizin dileklerinin gerçekleştiği, yeni umutların yeşerdigi, ışıltıların bol olduğu güzel bir yıl olsun 2012.

YENİ YILINIZ KUTLU OLSUN...

Birçok hastalığa şifa kaynağı: AYVA!

2011-12-21T17:02:00.002+02:00

Tereyağında pişirilince bronşite iyi geliyor!

Birçok hastalığa şifa olan ayva, kalp, akciğer, boğaz, mide, göz, bağırsak ve ağız rahatsızlıklarının tedavisinde faydalı.Tereyağında pişirilen ayva, balgamı söküyor, kronik öksürüğe, solunum sistemi hastalıklarına ve bronşite iyi geliyor.

Trakya Üniversitesi Tıp Fakültesi Halk Sağlığı Ana Bilim Dalı Başkanı Prof. Dr. Faruk Yorulmaz, birçok hastalığa şifa olan ayvanın kalp, akciğer, boğaz, mide, göz, bağırsak ve ağız rahatsızlıklarının tedavisinde faydalı olduğunu söyledi.

Ayvanın birçok rahatsızlığın giderilmesi ve korunmasında etkin olduğunu vurgulayan Prof. Dr. Yorulmaz, şu bilgileri verdi.Prof. Dr. Yorulmaz, ayvanın faydalarının çok eski çağlardan beri bilindiğini belirterek, “Romalılar parfümden, bala kadar her şey için ayvanın meyve ve çiçeklerini kullanmışlar” dedi. Dünyada en fazla ayva üretimi yapan ülkeler içinde Türkiye’nin de bulunduğunu belirten Yorulmaz, şöyle konuştu:
“Bu mevsimde her yerde oldukça ucuz fiyata ve bol miktarda ayva bulmak mümkün. Ayvanın meyvesi gibi çekirdeği ve yaprakları da işe yaramakta boya ve kozmetik sanayinde, tıpta da ilaç yapımında kullanılmaktadır. Ayva, protein, şeker, organik asit, A, B2 ve C vitamini ve demir, bakır, potasyum gibi minerallerden zengin, tohumları ise yağ ve protein içermektedir.

Ayva çiçeği kaynatılınca anne sütünü artırıyor!
“Ayva, çocuklarda sağlığı korur, büyüme ve gelişmeyi hızlandırır. Birçok hastalığa şifa olan ayva, kalp, akciğer, boğaz, mide, göz, bağırsak ve ağız rahatsızlıklarının tedavisinde faydalıdır. Her yaşta sinir sistemini güçlendirir, mide ve bağırsakları zararlı mikroplardan koruyarak hazımsızlık gibi sorunları önler. Cildi ve tırnakları zinde, parlak ve daha sağlıklı hale getirir.

Grip ve nezle de iyileşmeyi hızlandırır. Ayva ya da ayva suyu ishalin geçmesi için de çok faydalıdır. Meyvesi veya meyvesinden hazırlanan şurup ve komposto ishale iyi gelmektedir. Vücudun gücünü artırarak, zinde tutmaya yardımcı olarak yorgunluk ve bitkinlikten korur. Ağız kokusunu önler. İçerdiği vitamin ve minarelerle kalp ve damar hastalıklarından koruduğu, varisi önlediği ve varis tedavisine yardımcı olduğu, cinsel gücü artırdığı bildirilmektedir. Kandaki kötü kolesterolü düşürerek damar sertliğinden korur. Ayva hoşafı ağızdaki yaraların iyileşmesini hızlandırır. Tereyağında pişirilen ayva, balgamı söker, kronik öksürüğe, solunum sistemi hastalıklarına ve bronşite iyi gelmektedir.”
Ayva çiçeği ve kabuklarının da çok faydalı olduğunu bildiren Yorulmaz, “Ayva çiçeği kaynatılıp içildiğinde annelerin sütünü artırır, kalbi güçlendirir ve baş ağrısına iyi gelir. Ayva kabuklarının kaynatılıp içilmesi, idrar yolu iltihaplarında iyileşmeyi hızlandırır” dedi.
Ağızdaki yaralar, boğazdaki şişlik ve ağrı için ayvanın kendisi ya da yapraklarının kaynatılıp suyu ile gargara yapılabileceğini belirten Prof. Dr. Yorulmaz, dudak çatlamalarını önlemek ya da iyileştirmek içinde ayva çekirdeklerinin kaynatılıp dudakların bu suyla yıkanması gerektiğini söyledi.

Prof. Dr. Yorulmaz, ayva yapraklarının çay gibi demlenip içildiğinde sakinleştirdiğini ve uykusuzluğa iyi geldiğini ifade ederek, şeker içeriğinin düşük olması nedeniyle şeker hastaları tarafından da yenilebilen bir meyve olan ayvanın hem meyvesi, hem yaprağı, çiçek hatta tohumları ile son derece faydalı bir meyve olduğunu kaydetti.

Kaynak: AA

Hayattan tat alın...

2011-12-06T10:22:00.002+02:00

Üzülüyorsun, takma diyorlar.
Kızıyorsun, değmez diyorlar.
Boş veriyorsun gamsız diyorlar.
Konuşuyorsun, muhatap olma diyorlar.
Çekip gidiyorsun, mücadele et diyorlar.
Alttan alıyorsun, tepene çıkardın diyorlar.
Bağırıyorsun, sakin ol diyorlar.
Aklı başında davranıyorsun, bu kadar uslu olunmaz diyorlar..

Ölünce ne diyecekler?
Muhtemelen ...ölüm sana yakışmadı.
Normal tabii, dirimizi beğenmediler ki ölümüzü beğensinler.

Neyzen Tevfik demiş ki:

Hayat, çatlak bardaktaki suya benzer.
İçsen de tükenir içmesen de.
Bu yüzden hayattan tat almaya bak.
Çünkü yaşasan da bitecek yaşamasan da...

HAYIRLI VE BEREKETLİ CUMALAR...

2011-11-18T14:02:00.000+02:00

Ümmü Eymen (r.a)

Ümmü Eymen radıyallahu anhâ Rasûlullah sallallahu aleyhi vesellem Efendimizin dadısı... “Annemden sonra annem” diye hürmet ve iltifat gören, hayatta iken cennetle müjdelenen, fedakâr bir hanım anne... Fahr-i Kâinat Efendimizin babası Abdullah’ın câriyesi...

O, Habeşistan’lıdır. Asıl adı Bereke binti Sa’lebe’dir. “Ümmü Eymen” künyesiyle meşhurdur.

O, ilk defa Hazrecoğullarından Ubeyd İbni Zeyd ile evlendi. Eymen adında bir oğlu oldu. Bu ilk çocuğuna nisbetle “Ümmü Eymen” diye künye aldı.

Ümmü Eymen uzun yıllar sevgili peygamberimizin babası Abdullah’ın câriyesi olarak peygamber ocağının hizmetlerini gördü. Onun vefatından sonra da aynı evde kaldı. Artık hem anne Âmine’nin, hem de varlık Nuru Muhammed’in yardımcısı oldu.

O, hizmetli, şefkatli ve sevgi dolu bir gönle sâhipti. Resûl-i Ekrem (s.a) Efendimiz beş-altı yaşlarında iken annesi Hz. Âmine (r.anhâ) Ümmü Eymen’i de yanına alarak birlikte Medine’ye doğru bir yolculuğa çıktılar. Hem kocası Abdullah’ın kabrini, hem de dayızâdelerini ziyaret etmek istediler. Bir ay kadar Medine’de kaldılar.

Ümmü Eymen becerikli, işbilir bir hanımdı. Candan hizmetiyle kendini sevdirmişti. Varlık Nuru Muhammed’in üzerine titriyor ve gözünü ondan ayırmıyordu. Onu yabancı gözlerden, kötü niyetli insanların bakışından korumağa çalışıyordu. Birgün başına şöyle bir hâdise geldi. Kendisi şöyle anlatır:

“Birgün Yahûdî âlimlerinden iki kişi yanıma geldi. Ahmed’i yanımıza çıkar da bir görelim dediler. Ben de o nur Ahmed’i yanlarına çıkardım. Çocuğu uzun uzun süzdüler. Her tarafına baktılar. Sonra şunları söylediler: “Bu çocuk beklenen son peygamber olsa gerek. Burası da onun hicret edeceği yer. Bu memlekette çok büyük savaşlar olacak, büyük hâdiseler vukû bulacaktır.” dediler.

Ümmü Eymen bir annenin üzerine titrediği gibi yavrusuna dikkat ediyordu. Ona bir zarar vermelerinden korkmağa başladı. “Sevgili oğlunun” yanından hiç ayrılmamaya çalıştı. Nihayet Mekke’ye dönmeğe karar verdiler.

Üç kişilik kafile Medine’den ayrılıp Mekke’ye doğru hareket ettiler. Neşeli bir şekilde yollarına devam ederek Ebvâ köyüne kadar geldiler. Yolda rahatsızlanan Hz. Âmine (r.anhâ) burada biraz istirahat etmek istedi. Fakat hastalığı şiddetlenerek artmaya başladı. Ümmü Eymen bir tarafta Hz. Âmine annemize hizmet ederken yavrucuğu nur Muhammed’den de gözünü ayırmıyordu. Annesinin başucunda oturan geleceğin peygamberi Varlık Nuru Can Ahmed sevgili anneciğinin çektiği ıstırablardan dolayı gözyaşı akıtıyordu. Artık anneciğinden ayrılacağı kanaati kendine gelmeye başladı. Sevgili annesi Hz. Âmine (r.anhâ) da yavrucuğunun yüzüne bakıyor, kendi acılarını unutarak onu düşünüyordu. Nur Muhammed’inden ayrılacağı hissi onu da kaplamıştı. Hastalığı da gittikçe şiddetlenmekteydi. Bir ara gördüğü rüya hatırına geldi. Sevgili yavrusunun nur yüzüne bakarak ona şöyle hitab etti:

“Ey mübarek çocuk! Ey dünyaya bulaşmadan bir konup, sonra uçup giden güvercin (Abdullah)’ın oğlu! Baban her şeyin sahibi ve her şeyi bilen Allah’ın yardımıyla oklarla kur’a çekildiği günün sabahı yüz deve karşılığında kurban edilmekten kurtulmuştu.

“Yavrucuğum! Eğer rüyada gördüklerim çıkarsa sen bütün insanlığa gönderilecek ve helâl-haramı öğreteceksin. İnsanları hakîkate ve İslâm’a ulaştıracaksın. Baban İbrahim’in dininde olacaksın. Allah seni bütün putlardan ve putperestlikten koruyacaktır. Senin dâvân insanlık durdukça devam edecektir.

Her canlı ölecek, her yeni eskiyecek, her yaşlı dünyadan ayrılıp gidecektir. İşte ben de ölüyorum. Fakat adım ebediyyen kalacak. Çünkü arkamda hayırlı ve tertemiz bir evlâd bırakıyorum.” diyerek son sözlerini bitirdi. Sonra ciğerpâresi yavrucuğunu önce Allah’a sonra da dadısı Ümmü Eymen’e emanet etti. Otuz sene gibi kısa bir ömür süren Hz. Âmine (r.anhâ) annemiz çok geçmeden ruhunu Yüce Rabbimize teslim etti.

Dünyaya gelirken baba yetimi olarak doğan sevgili Peygamberimiz altı yaşına girerken de anneden ayrılarak öksüz kaldı. Yüce Rabbimiz onu kendisine seçmişti. Kimseye güvenip dayanmasını istemiyordu. Onu hayatın türlü acılarıyla yetiştirerek ahlâkın en zirvesine çıkarmak istiyordu. En kâmil insan, en güzel insan olarak kıyamete kadar gelecek insanlığa “üsve-i hasene” “örnek insan” olması için kendinden başkasına güvenip dayanmasını istemiyordu. “Şüphesiz ki sen en yüce ahlâk üzeresin” (Kalem sûresi: 4) hitabına lâyık kılmak istiyordu.

Ümmü Eymen sırtına ağır bir yük yüklendiğinin farkında idi. Bundan sonra o varlık nûruna öyle hizmet etti ki, annesinin yokluğunu hissettirmemeğe çalıştı. Bunun için elinden gelen fedakârlığı göstermeye gayret etti. Varlık nuruna öz evlâdı gibi baktı. Onu bağrına bastı ve şu sözleriyle teselli etti:

“Üzülme, ağlama canım Muhammed’im! İlâhî kadere karşı boynumuz kıldan incedir. An da O’nun, mal da. Hepsi bize emânet. O nasıl vermişse öyle alır.” dedi.

Hz. Âmine (r.anhâ) Ebvâ köyüne defnedildikten sonra Nur Muhammed’i Mekke’ye götürme vazifesi Ümmü Eymen’e kaldı. Birlikte iki deve üzerinde mahzun ve meşakkatli bir yolculuktan sonra Mekke’ye ulaştılar. Ümmü Eymen gözyaşları arasında Can Ahmed’i dedesi Abdülmuttalib’e teslim etti.

Ümmü Eymen Can Ahmed’e evleninceye kadar candan hizmet etti. Bir anne şefkatiyle onu bağrına bastı. İki Cihan Güneşi Efendimiz de evlendikten sonra fedakâr dadısını hiç unutmadı. Ona her türlü hürmeti gösterdi. Ziyaretini eksik etmedi. Devamlı yardımına koştu. Bir evlâdın annesine göstereceği sevgi ve saygıyı gösterdi. O peygamber olarak gönderilince Ümmü Eymen ona ilk inananlardan oldu. İslâm’a dâvetinde onu yalnız bırakmadı.

Ümmü Eymen (r.anhâ) ilk müslümanların çektiği sıkıntıları, çileleri çekti. Fakat aslâ imanından taviz vermedi. Habeşistan’a ve Medine’ye hicret etti. Sevgili Peygamberimizi yalnız bırakmadı. Kocası Ubeyd İbni Zeyd ile mesud bir hayat yaşıyordu. Huneyn savaşında kocası şehid düşünce dul kaldı.

İki Cihan Güneşi Efendimiz her türlü yokluk, çile ve ıstıraplara göğüs geren fedakâr dadısı Ümmü Eymen (r.anhâ)’yı yalnız bırakmak istemedi. Birgün ashâbıyla otururken, “Cennet ehlinden bir kadınla evlenmek isteyen Ümmü Eymen’le evlensin.” buyurdu.

Ümmü Eymen (r.anhâ) bu müjdeli haberi duyunca sevincinden gözyaşlarını tutamadı. Cennetlik olmak ne büyük bahtiyarlıktı.

Fahr-i Kâinat (s.a) Efendimizin emrini yerine getirmek üzere ilk taleb evlâtlığı Zeyd’den geldi. Zeyd İbni Hârise (r.a) genç idi. Ümmü Eymen (r.anhâ) gibi yaşlı bir hanımla evlenmeye kalkması sadece Resûl-i Ekrem (s.a) Efendimizin memnuniyetini kazanmaya yönelikti.

Efendimiz fedakâr dadısını genç sahâbisi Zeyd’e nikâhladı. Bu evlilikten İslâm’ın genç kumandanı Üsâme İbni Zeyd (r.a) dünyaya geldi.

Ümüm Eymen (r.anhâ) teslim ve tevekkül sâhibi bahtiyar bir hanımdı. En zor durumlarda dahî Cenâb-ı Hak’tan ümidini kesmezdi. Onun yardımının mutlaka kendisine ulaşacağına inanırdı. Hicret ederken Revhâ yakınlarında gecelemişti. Çok susamıştı. Yanında hiç suyu kalmamıştı. Ama Rabbinin kendisini gördüğüne inancı sonsuzdu. Bu inancın bu teslimiyet ve tevekkülün mükâfatını bazen peşin görürdü. İşte bu sefer de Rabbisinin yardımı yetişmişti. Semâdan beyaz iple sarkıtılmış bir kova gördü. Hemen o tarafa koştu. Varınca gördü ki, içi berrak, buz gibi su dolu. Kana kana içti. Tamamen susuzluğu geçti ve rahatladı. Bu vakayı kendisi naklettikten sonra: “Artık bundan sonra bana susuzluk hissi gelmedi. Bir daha susuzluk çekmedim.” dedi.

O gözü pek, cesûr, kahraman bir iman fedâisi idi. Allah ve Resûlû yoluna hayatını ortaya koymuştu. Uhud günü İki Cihan Güneşi Efendimizin etrafından dağılanlara pek üzülmüş ve onlara: “Burada iğ var! Bâri onu al da iplik bük! Kılıcını da getir bana ver. Kadınlarla birlikte çarpışayım.” diye serzenişte bulunmuştur.

O, Uhud günü diğer hanımlarla birlikte yaralıların tedavisinde çalıştı. Mücâhidlere su dağıttı. Resûl-i Ekrem (s.a) Efendimizin etrafından ayrılmadı.

O bir peygamber âşığı idi. Onunla birlikte sevinir, onunla birlikte üzülürdü. Birgün Resûl-i Ekrem (s.a) Efendimiz hasta bir çocuğu kucağına almıştı Çocuk ağır hasta idi. Hep ıstırabından inliyordu. Rahmet Peygamberi Efendimiz çocuğun çektiği acıya dayanamadı ve gözlerinden yaş akıtmağa başladı. Efendimizin bu halini gören Ümmü Eymen de ağlama başladı. Şefkat Peygamberi Efendimiz ona: “Niçin ağlıyorsun?” dedi. O da: “Allah Rasûlü ağlarken ben nasıl ağlamam?” diye cevap verdi. Efendimize olan sevgisini bu davranışıyla göstermiş oldu.

Ümmü Eymen (r.anhâ)’nın sevgili Peygamberimizin yanında ayrı bir yeri vardı. Bazen ona şaka ile karışık iltifatta bulunurdu. Fakat o yüce peygamber latîfe yaparken dahi hakîkati ifade ederdi. Onu incitmeden neşelendirirdi. Birgün Ümmü Eymen (r.anhâ) İki Cihan Güneşi Efendimize gelerek: “Bana bir binek temin etseniz.” diye müracaatta bulundu. Fahr-i Kâinat (s.a) Efendimiz ona: “Seni deve yavrusuna bindireceğim.” buyurdu. Bu nükteyi farkedemeyen Ümmü Eymen (r.anhâ): “Ya Rasûlallah! Yavrunun beni taşımaya gücü yetmez. Hem ben deve yavrusu istemiyorum ki” dedi. Efendimiz tekrar: “Seni ancak bir deve yavrusuna bindireceğim.” buyurdu.

O, Rasûlullah (s.a)’in kendisiyle şaka yaptığını zannetti. Fakat Efendimiz bir hakîkati söylemekteydi. Her deve, bir deveden doğması sebebiyle deve yavrusu değil miydi?

Ümmü Eymen (r.anhâ) İslâm’ı öğrenme ve öğretme konusunda da çok gayretli idi. Resûl-i Ekrem (s.a) Efendimizin dâr-ı bekâya uçtuğu günde gözyaşlarını tutamamıştı: “Niçin bu kadar ağlıyorsun?” denildiğinde o: “Ben vahyin kesilmesine ağlıyorum.” demişti. Üzüntüsünde bile İslâmî gayret görülmekteydi.

Ümmü Eymen (r.anhâ) üç halife dönemini yaşamış gözü yaşlı, gönlü sevgi, şefkat ve merhamet dolu bir hanım sahabidir. Hz. Ebû Bekir ve Hz. Ömer (r.anhüm) sık sık ziyaretine giderlerdi. Ona lâyık olduğu hürmeti gösterirler, ihtiyaçlarını gidererek hizmet ederlerdi. O da gözü yaşlı bir hanımefendi olduğu için onları görünce hislenir, sevgili peygamberimizi hatırlar ve vahyin kesilmesine ağlardı. Hz. Ömer (r.a)’ın namazda yaralandığını öğrenince yine gözyaşlarını tutamamıştı. Etrafındakiler niçin bu kadar ağlıyorsun? diye sorunca: “Bugün İslâm zayıfladı” demişti.

Neşesi, kederi, sevinci, ağlaması hep Allah içindi. Bütün düşüncesi, davranışları, sözleri hep İslâmî gayret ve hassasiyetin bir neticesiydi. Yaşı bir hayli ilerleyen Ümmü Eymen (r.anhâ) Hz. Osman (r.a)’ın halifeliğinin ilk yıllarında rahmete kavuştu. Cenâb-ı Hak’tan onun gibi hassas yürekli, dinî gayrete sahip olabilmeyi ve şefaatlerine erebilmeyi niyaz ederiz. Amin.

Mustafa Eriş
Altınoluk Dergisi

GERÇEK: GÖRMEDİKLERİMİZ Mİ?

2011-11-17T17:28:00.006+02:00

Şuuraltını etkilemeyi hedefleyen mesajlara “subliminal” adı verilir. Genel olarak “şuuraltına” yönelik gizli mesajlar olarak ifade edebiliriz. Kişinin şuuraltına “subliminal” mesaj göndermenin birçok yolu bulunuyor. Bunlardan en çok kullanılanları:

1. Dijital ses dosyalarına gizlenen işitsel yolları.

2. Gözle algılanamayacak kadar kısa süreyle ve sık patlayan flaşlar şeklinde sinema ya da televizyon görüntüsü yoluyla şuuraltına itilen 25. kareler.

3. Reklam afişleri, logoları ve benzeri nitelikteki görsel malzemenin içine saklanmış şekil, kelime ve rakamlar.

Bu yöntem; bir ürünün reklamını yapmaktan, bir inancın ya da görüşün propagandasını yapmaya, psikolojik savaşa, uluslararası ilişkilere, yanıltıcı bilgilendirmeye kadar varan geniş bir yelpazede kullanılmaktadır. Görsel ve işitsel olarak (şuurlu) algılananlar değil; şuuraltı seviyesinde algılanan söz, resim, görüntü ve şekillerden oluşur.

Bunlardan en çok kullanılanı dijital ses dosyalarına gizlenen ses mesajlardır. Üzerinde oynanabilirliği, işlenilmesi ve yayılması daha kolayolduğundan MP3 dosyaları gizli mesaj için biçilmiş kaftandır diyebiliriz.

Peki, sistem nasıl işliyor?

İnsan kulağı sadece belirli titreşim sıklığı aralıklarındaki sesleri duyabilir. Eğer siz bir müzik parçasını rahatça duyabiliyorsanız, bu sizin duyabileceğiniz titreşim aralığında olduğunu gösterir. İnsan beyninin algısı ise, bundan daha düşük ya da daha yüksek frekansları algılayabilecek kapasitededir. Dikkat ediniz: “duyabilecek” demiyoruz, algılayabilecek diyoruz. Yani, kulağımız ancak belirli bir titreşim aralığındaki sesleri duyabilir. Fakat beynimiz bu aralığın çok daha ötesindeki sesleri algılar, hisseder.

Şuuraltı ve şuuraltının özelliklerini anlattığımız zaman, ne demek istediğimizi çok daha iyi anlayacaksınız. Ancak, şimdi öncelikli olarak bu “subliminal mesajların” (şuuraltı telkinlerin) neler olduğunu ve nasıl işlendiğini sizlere göstermemiz gerekiyor.

8 – 12 Hertz dalga boyundaki Subliminal mesaj içeren bir MP3′ü kulağınızla dinlersiniz, ancak içindeki gizli mesajı beyniniz dinler. Bu esnada kulağınız hiçbir şey duymaz. İnternette ve paylaşım programlarında şuuraltı mesajları içeren MP3 dosyaları bulunmaktadır. Hatta bu gizli mesajları frekans aralıklarına göre analiz ederek ortaya çıkartan yazılımlar dahi vardır.

Mesela, en korkunç uygulamalardan sadece biri: Bu uygulamaya Amerika, Irak’ı işgal etmeden önce bir yıl boyunca (daha fazla da olabilir) devam etti. Irak radyolarında Kur’an yayınının altından, çok düşük bir titreşimde, kulakla duyulmayan, ancak dimağla algılanarak Iraklıların şuuraltına gönderilen: “Direnmeniz faydasız” gibi mesajlar verilmiş ve bir ülke işte bu şekilde şuuraltı mesajlar ile işgale hazır edilmiştir.

25. KARE

Kişinin şuuraltına subliminal mesaj göndermenin birçok yolu olduğunu söylemiştik. İşte bunlardan bir diğeri de 25. kare tekniğidir. Peki, nedir bu 25. kare .Gördüğümüz bir anlık görüntü: 655 satır ve frame/çerçeve denilen 24 kareden oluşur.

Sinema şeridinde, saat, dakika, saniye olarak bir diziliş vardır. Her saniyeden sonra bir yabancı kare gelir ve bir saniye 24 karedir. Her 24 kare ise bir ekran büyüklüğündeki kareyi oluşturur. Her 327,5 satırda bir de “control-track” denilen aralık vardır. İşte bu aralıktaki görüntüler kesilip, aralarına başka görüntüler atılarak 25. kare oluşturulur ve bu son kare olan 25. kare anlıktır. Yani görüntü saniyede 1/24 olacakken, bu 1/25′e çıkar. Kareler 25 olunca bir anda bir görüntü gelir ve anında kaybolur. Genellikle göz ve beyne görünmez, daha doğrusu görülür ama şuuraltında kalır.

25. karenin temel mantığıda mesajı şuuraltına göndermek olduğu için, artık dünya sinema sanayisinde bu tekniği kullanmayan yok gibidir. Yani sizler evlerinizde rahat koltuklarınıza oturup herhangi bir televizyon kanalındaki herhangi bir dizi, film ya da bir belgeseli seyrederken aynızamanda 25 karelerle şuuraltınıza gönderilen mesajlara – telkinlere – saldırılara maruz kalabiliyorsunuz.

Göz bunları görmüyor ama saniyenin 3 binde biri gibi bir zaman aralığında bu görüntü şuuraltına ulaşıyor, orada depolanıyor. Bu gizli mesajlar sayesinde, o reklamı, diziyi, filmi ya da herhangi bir resmi hazırlayan kişi – yapımcı – yönetmen kendi hedefine, niyetine ve ideolojisine göre vermek istediği mesajı “25. Kare”lerle şuuraltına göndermiş oluyor.

PEKİ, GÖREMEDİĞİMİZ HALDE NASIL ETKİLENİYORUZ BU 25. KARELERDEN?

Bu adamlar zaten açıktan açığa bu işi yapıyorlar. Filmlerle, reklamlarla her türlü mesajı veriyorlar. Buna rağmen niçin böyle gizli bir kare uyguluyorlar?

Cevabı çok basit: Çünkü gördüğümüz zaman bu kadar etkili olmuyor. Çünkü kişi, şuurlu bir tercih ile gördüklerini veya duyduklarını ya ret ediyor ya da kabul ediyor. Çünkü baştan önüne seçenek getirilmiş oluyor.

Fakat bu, öyle bir şey ki insan onu görmüyor, duymuyor ve hissedemiyor. Yani bizlerin algı frekanslarımızın tamamen altında veya üstünde yer alıyor. Böyle bir şeyi kabul yahut ret etme gibi bir imkanımız var mı? Elbette hayır.

İşte 25. karenin ve subliminal reklamların temel mantığı budur! Hedefteki kitlenin şuurlu tercih hakkını gasp ederek, onları gizlice zehirlemek!

Bu işi yapanlar insanı ve insanın yaratılışını çok iyi biliyorlar. 1900’lü yıllara kadar uzanan bir geçmişi var bu tür çalışmaların. Psikolog ve psikanalistlerin insanla ilgili uyguladıkları, gözlemledikleri ve deneylerle ortaya koydukları bilgi ve bulgulardan yola çıkarak “İnsanı nasıl etkileyebiliriz?” sorusuna cevap aradılar. İlk başta ticari hedefler ve büyük şirketlerin mallarını halka pazarlamanın bir yolu olarak gördüler bu şuuraltı telkinleri. Daha sonra ise bu taktiği öğrenen her kişi ve her yapımcı kendi niyet, inanç ve ideolojisine göre vermek istediği mesajları bu yolla insanlara zerk etmeye başladılar.

25. KARE NE ZAMAN ve NASIL ORTAYA ÇIKMIŞTIR?

Şuuraltının bütün görüntü, ses ve resimleri kaydetme özelliği 1900’lü yıllardan beri insanları yönlendirmek için kullanılmaktadır.

1900’lü yıllarda Knight DUNLAP adında Amerikalı bir psikoloji profesörü illüzyon gösterisi yaparken şuur gücüyle algılanmayan “hissedilemez gölgeler” kullanarak aynı uzunluktaki 2 çizgiyi seyircilerin farklı ölçülerde algılamasını sağlamıştı.

İşte buradan hareketle şuuraltını hedef alarak mesaj göndermeyi hedefleyen ve adına “Subliminal Mesajlar” (Şuuraltı Telkinler) denilen bu tür reklamlar ilk kez 1950′li yıllarda Amerika’da ortaya çıktı. James Vicary adlı reklamcılık uzmanı, sinema salonlarında yaptığı bir deney sonucu patlamış mısır ve kola satışlarının arttığını iddia etti. Bu deneyde film perdede oynarken, saliselik görüntüler halinde gözle görülemeyen gizli kareler ve gizli mesajlarda: “patlamış mısır ye” ve “Kola iç” sloganları çıkıyordu. Seyirci bu sloganları şuurla algılayamadığı halde, şuuraltına hitap eden bu sloganlar neticesinde Kola satışlarının yüzde 18,1, patlamış mısır satışlarının ise yüzde 57,7 arttığı görüldü.

Bu şekilde, şuuraltına yönelmenin reklamın etkinliğini artırmada daha işlevsel olduğu görülmüştür.

İşte o gün bugündür uygulanan 25. kareler sadece bir insanı ya da bir topluluğu değil; bütün insanlığı tehdit ede gelmektedir.

Bir grup psikolog ve yazar bu konunun gündeme geldiği ilk yıllarda bu yöntemin uydurma ve efsane olduğunu ve insanları etkilemeyeceğini söylediler. Ancak, beyin dalgalarını ölçen teknolojilerin gelişmesi ile gizli mesaj içeren reklama beynin daha farklı ve fazla tepki verdiği gözlemlendikten sonra, bu yöntemin etkisi ispatlanmış oldu.

İşin en ilginç tarafı ise bu konuyu gündeme taşıyan, kitap, tez ve aile eğitim seminerlerinin yok denecek kadar az olmasıdır. Yıllardır uygulanan böyle ciddi ve hayati bir konunun nasıl olupta bütün bir insanlık tarafından henüz bu şekilde yeni yeni öğreniliyor olması düşündürücü olsa gerek.

Televizyon karşısında uyuyan – uyutulan bir çağda yaşıyoruz!

Uyan ey toplum ve uyandırın uyuyan ruhları!

Şuuraltımızı başkaları değil; biz yönetelim!

ASIL HEDEF ÇOÇUKLAR

Şuuraltı teknolojisi maalesef çizgi filmlerde, şarkılarda, reklam panolarında, filmlerde yasal olmayan bir şekilde kullanılıyor. Çocuklara sevgiyi kardeşliği öğütleyen masum zannettiğimiz çizgi filmlerin arasına pornografik resimler, şiddet unsuru içeren görüntüler bu teknolojiyle saklanıyor. Çocuğumuz fark etmeden o görüntüleri beynine konuk ediyor ve şahsiyetinin oluştuğu o en ciddi yaş diliminde (sıfır – yedi yaş arası) bu görüntüler içeride şuuraltında hapsoluyor. Artık siz siz olun her gördüğünüz ve duyduğunuza çok dikkat edin.

Özellikle Disney, yaptığı çizgi filmlerde cinsellik temasını yıllardır çocuklarımızın şuuraltına kazımıştır. “BU FİLMDE / DİZİDE SANAL REKLAM UYGULANMAKTADIR” Sizler, televizyonlarınızın karşısında uyumaya devam eden ruhlar, koltuğunuza oturup en sevdiğiniz dizi ya da filmleriniz yayına başlarken: “BU FİLMDE / DİZİDE SANAL REKLAM UYGULANMAKTADIR” uyarısını görmediğinizi söyleyebilir misiniz?

Peki, ne demek “Sanal Reklam?”

Sanayi Bakanlığına göre sanal reklamın tarifi aşağıdaki gibi :

“Sanal reklam; hukuken kullanımı meşru görüntülerin, canlı veya banttan bilgisayar marifeti ile manipülasyonu ve söz konusu görüntülerde yeralan muhtelif unsurları reklam amacı ile halihazırda kullanılan veya ileride geliştirilecek teknolojiler vasıtasıyla oyun sahası ve çevresi üzerine düşürülen tüm görüntüleridir.” Televizyonda izlediğimiz pek çok dizide ya da filmde ya marka yerleştirme ya da sanal reklam uygulamaları ile karşılaşıyoruz. Bir dönem gişe rekorları kıran “Kurtlar Vadisi Irak” filmini hatırlayın. Film başlarken “Bu filmde sanal reklam uygulaması yapılmaktadır” uyarısı vardı. Ekranda bir ovada yol alan otomobili izlerken birden bir mimarlık firmasının reklam tabelası ve bir apartman beliriveriyor. Kerpiç evlerin üstüne getirilmek istenmiş ama başarılı olunamadığı için ortalık yerde duran uydu antenleri reklamları ve uyarı tabelalarının altında beliriveren markalar…

O halde en can alıcı soru şu: Niçin sanal reklam?

Çünkü şuuraltına telkin göndermenin en iyi yoludur da ondan.

REKLAMLARLA ŞUURU ÇALINAN İNSANLAR

İnsan beyninde şuuraltının tepki verdiği iki mühim olay var: “doğum” ve “ölüm”. Şuuraltımız bu 2 vakaya çok daha fazla tepki veriyor. Bu 2 mesaja daha duyarlı.

“Sex” (cinsellik) mesajı doğum arke tipinde, “kill” (öldürmek) mesajı da ölüm arke tipinde karşılanıyor. Bu simgeler, verilmek istenen mesajın içine yerleştirildiğinde şuuraltı bunları öncelikli algılar olarak saklayabiliyor ve sıra kullanıma geldiğinde, bu öncelikli depolanan veriler davranış ve hareketlerimize yön çiziyor.

ŞUURALTI TELKİNLER YASAK DEĞİL Mİ?

Şuuraltı reklamlarının etkisinin ispatlanmasının ardından bir yandan bu yöntemin kullanımı arttı ve diğer yandan da bu gibi yöntemlerin kullanılmasını önlemeye yönelik yasalar çıkartıldı. Ülkemizde RTÜK şuuraltı reklamı: “Teknik cihazlar vasıtasıyla televizyon yayınlarında çok kısa süreli görüntüler kullanarak, izleyicilerin ancak bilinçaltıyla algılayabilecekleri ürün veya hizmetlerin tanıtılmasına ilişkin mesajlar içeren reklamlar” olarak tanımlamıştır.

Yasalarımız tüketicinin korunması bakımından, gizli reklam ve şuuraltı reklamı da yasaklamıştır. 3984 sayılı Yasanın 20. maddesi: “Reklamların, program hizmetinin diğer unsurlarından açıkça ve kolaylıkla ayırt edilebilecek ve görsel ve işitsel bakımdan ayrılığı fark edecek biçimde düzenlenmesini, şuuraltı ile algılanan reklamlara izin verilmemesini” hükme bağlamıştır.

Radyo ve Televizyon Kuruluşları Reklam Yayın İlkeleri ve Usulleri İle Reklam Gelirleri Üst Kurul Paylarının Ödenmesi Hakkında Yönetmeliğin 11. maddesine göre de: “Yayınlarda gizli reklam yapılamaz. Programlarda açıkça reklam olduğu belirtilmedikçe ürün veya hizmetler reklam amacını taşıyan şekilde sunulamaz. Çok kısa sürelerle imaj veren, elektronik aygıt veya başka bir araç kullanılarak veya yapılarının ne olduğu konusunu izleyenlerin fark edemeyecekleri veya bilemeyecekleri bir biçime sokarak, bilinçaltıyla algılanmasını sağlayan reklamların yayınlanması yasaktır.”

1964′te İngiltere, 1974′te ABD olmak üzere dünyadaki 55 ülke insanlarını bu tekniklere karşı korumaya almıştır. Rusya’nın Ekatirinburg şehrinde yayın yapan ATN Televizyonun “Otur ve ATN izle” şeklinde bir gizli mesaj verdiği tespit edilmiş ve yayın lisansının 2 ay iptal edilmesine neden olmuştur.

Neticede, Türkiye’de ve dünyanın birçok yerinde şuuraltı reklam yasaklanmıştır. Ama bütün reklamları, dizi, film ve belgeselleri şuuraltı mesaj içerip içermediği noktasında denetleyecek bir yapı kurulamamıştır.

ŞUURALTI VE GENEL ÖZELLİKLERİ

Günlük hayatımızda yaşadığımız bazı sorunların şuuraltımızdan kaynaklandığını hep söyleriz. Ama acaba kaçımız şuuraltımızın gücünün ve öneminin farkındayız?

Şuuraltı çoğumuzun bildiği ya da duyduğu bir kavramdır. Bu kavram şuurumuzun farkında olmadığı ama davranışlarımızın yönlendirilmesindeönemli rol oynayan bir yapıyı belirtiyor. Şuuraltı, alt-benlik, şuur dışı olarak da adlandırılan şuuraltı kişiliğimizin farkında olmadığımız, denetimimiz dışındaki parçasını temsil etmektedir. Diğer bir deyişle bu, buzdağının görünmeyen kısmıdır.

Otomatik bir pilot gibi bütün tecrübelerimizi depolar. Bir hafıza deposudur. Tecrübelerinizi hatıralar şeklinde depolar. Şuuraltı heyecanlarımızı, sezgilerimizi, alışkanlıklarımızı ve güdülerimizi depoladığı gibi, bunların faaliyete dökülmesinden de sorumludur.

Şuuraltımız, zihin telkini yoluyla ikna olunmaya müsaittir.

Şuurlu zihnin aksine, sorgulamadan tekrarla gelen teklifleri kabul eder, pekiştirir.

Bütün otomatik davranışlarımız, alışkanlıklarımız ve heveslerimiz hafızada kayıtlı bilgiler arasındadır.

Şuuraltı zihin delillerle ne ikna edilebilir, ne de aldatılabilir. Fikirlere ve imajlara karşılık verir. Şuuraltının en mühim özelliği ise: şuurumuzun farkına varmadığı olayları, sesleri, resimleri kaydetmesidir. Siz 5 katlı bir binaya çıkarken merdivenleri saymıyorsunuz ama şuuraltınızda bu sayı biliniyor ve kaydediliyor. Aynı şekilde bebekliğimize dair hatıralar şuuraltı kayıtlarının arasında bulmak pekala mümkündür.

Şuur ise aynı anda 3 ila 7 işi yapabilir. Daha fazla görev yüklendiğinde kilitlenir. Bu yüzden dikkatimizi yönlendirmediğimiz, bizi o anda ilgilendirmeyen birçok veri bu filtreden süzülür. Beş duyumuzun karşılaştığı çok sayıda duyum, algılanmadan şuuraltı hafıza deposuna aktarılır. Demek ki duyduğumuz, gördüğümüz ama kavrayış olarak algılayamadığımız her şey şuuraltına ileride tekrar kullanılmak üzere veri olarak depolanır ve gelecekteki hareketlerimize yön çizer.

İşte tam da bu aşamada şuura değil ama şuuraltına hitap eden bütün propaganda ve veriler, bizim davranışlarımıza yön çizen güdüler olarak karşımıza çıkar. Zira sıklık arz eden tekrarlar derin algılarımıza yöneliktir.

GERÇEK: GÖRMEDİKLERİMİZ Mİ?

Şuuraltı dediğimiz alan, şuurun binde 999′unu oluşturuyor. Yani biz şu anda bu yazıyı, binde 1 seviyesinde görüyor, dinliyor ve okuyoruz.

Bunlar nasıl mı gerçekleşiyor? Gözde bilimsel olarak “fovea hareketleri” olarak isimlendirilen alan sizin şu anda görmediğiniz şeyleri de görüyor. Göz devamlı bir tarama içinde. Tarıyor ve aldığı bilgileri şuuraltına atıyor. Bunlar bilimsel verilerdir. İsteyen araştırsın.

Biz, normal şartlarda, gözümüzün fovea hareketleriyle beynimizde depolanmış şeylerin çok azını hatırlıyoruz. Ama mesela markete gittiğimizde 10 tane deterjan arasından 1 tanesini çekip alıyoruz. Yani gördüğümüzün ve de duyduğumuzun farkında olmadığımız şeylerin, şuur ortamına çıkarak bize o malı satın aldırması söz konusu oluyor.

Yani biz görmediğimizi zannettiğimiz şeyleri aslında görüyoruz ve şuuraltımıza gönderilen verilerin karar verme ya da faaliyete geçme aşamasında fikirlerimizi ve davranışlarımızı doğrudan etkiliyor.

Şimdi neden bu kadar derin bir uyku içinde olduğumuzu, niye bu kadar tepkisiz olduğumuzu, neden aslımızı unuttuğumuzu anlayabiliyor musunuz?

İdris BİLEN

Her zaman kalbimizdesin, saygıyla anıyoruz.

2011-11-10T14:16:00.000+02:00

"ATATÜRK SEVDADIR"

Vatandan uzakta sanmayın sakın beni
Türkiyem içimde, ayrı değilim
Gurbetçi diyerek, anmayın beni
Türkiyem içimde, ayrı değilim

Ay-yıldız göğsümde, şanım, gururum
İmanım kalbimde, parlayan nur'um
Vatanım ben sana kurban olurum
Türkiyem içimde, ayrı değilim

Vatan sevgisini, bildim imanla
Her karış toprağı, yoğrulmuş kanla
Türkiye devleti, kurulmuş şanla
Türkiyem içimde, ayrı değilim

Atamın, babamın, anamın yeri
Ruhumdur, nur'umdur, gözümün feri
Et kemik misali, daha ileri
Türkiyem içimde, ayrı değilim

Mikdatî der yoktur başka vatanım
Senin hasretinle, matem tutanım
Türkiyem bendendir, ben de ondanım
Türkiyem içimde, ayrı değilim

Mikdat Bal

Allaha emanetsin bebeğim...

2011-11-04T15:29:00.005+02:00

İçimde minik bir kıpırtı var; bir kelebek kıpırtısı gibi...

"Birkaç gün sonra 16 Haftalık olacağım anneciğim" diyen minicik bir kalp... Rabbim bebişimizi korusun; sağlıklı, sıhhatli, hayırlı bir evlat olarak dünyaya gelmesini ve yaşamasını nasip etsin, bahtımıza güzel yazılar yazsın inşAllah,amin.

Beni sorarsanız yıllar sonra olunca azıcık şaşkınım ama bir o kadar da mutluyum. En çok kızıma söylerken zorlandım doğrusu, MâşaAllah prensesim çok güzel karşıladı:) Tüm anne olacaklara; Allah tamamına erdirsin, kolay bir hamilelik ve bebişlerini sağsalim kucaklarına alacakları kolay bir doğum nasip etsin diye bol bol dua ediyorum. Rabbim kimsenin kucağını boş bırakmasın, evlatlarıyla mutlu, sağlıklı, uzun ömürler nasip etsin,amin. Sevgiyle kalın, tekrar hayırlı bayramlar:)

Bayramımız mübarek olsun...

2011-11-04T14:59:00.002+02:00

Daha nice bayramları sağlık, mutluluk ve sevdiklerinizle beraber karşılamanızı dilerim:)

2011-11-04T14:44:00.002+02:00

ŞANLA ŞEREFLE DOLU 29 EKİM CUMHURİYET BAYRAMIMIZ KUTLU OLSUN.

AKAN GÖZYAŞLARIN SONA ERDİĞİ AYDINLIK VE BARIŞ DOLU NİCE 88.YILLARA…

Minik Kalpli ve Orta Şekerli:))

2011-09-16T15:40:00.004+03:00

"Her kahve aynı tadı taşımaz...

Nerede içiyorsan, kiminle içiyorsan ona göre değişir...

Sahilde oturduğun rüzgarlı bir sonbahar günü, en sevdiğin dostun ağlarken içtiğin kahvenin tadı kederlidir...

Kahve telvesine yüreğinin acısı karışır.

Bir pazar öğle sonrası annenin 'hadi bir kahve yap da içelim' dediği kahve huzurludur...

Köpükler annenin göz bebeklerine yansır...

Dudağının kıyısında kalan küçük bir gülümsemedir...

Bir gece vakti zil zurna sarhoş birinin içtiği kahve düşülen kuyudan çıkma çabasıdır...

Koyu kıvamlı kahverengi bir ipe tutunur çıkarsın ... Çıktığın an uyuyakalırsın...

Ferahlıktır!!!

Dostlarla içilen kahve neşedir...

Kahkahalar köpüklerin üzerinde yüzer...

Tek başına gece vakti balkonda içtiğin kahve yalnızlıktır...

Acıdır tadı... Ama garip de bir keyfi, lezzeti vardır...

Baban için yaptığın kahve sevgi doludur...

Çay bardağında, az şekerli...

Kahve gibi görünmez sana... Ama sıcaktır, dumanı tüter ve kokusu büyülüdür...

Beklemediğin bir anda sana uzatılan kahve başkadır...

Isıtır insanın içini...

Yorgun olduğunda içtigin kahve hafifletir seni...

Kendine getirir, unutturur günün ağırlığını...

Kahve aynı kahvedir belki...

Köpüğüyle,

Rengiyle,

Dumanıyla aynı kahvedir ama,

ıçilen kahveler ruhunun süzgecinden geçer,

Ve tadları değişir...

Her kahve aynı değildir buyüzden...

Ben de seni sevgiyle pişirilen bir kahve içmeye davet ediyorum.

Akşam,

Öğle öncesi, sonrası

Ya da gece kahvesi.

Ne zaman isterseniz.

Dostlukla yudumlayacağımız bir kahve molası vermeye ne dersin?

Senin kahven nasıl olsun ?"

Uzun bir aradan sonra güzel bir alıntıyla MERHABA!..

2011-09-12T14:03:00.003+03:00

HAYATINIZIN KAHRAMANI: SİZ

Hepiniz bu dünyada biriciksiniz. Her biriniz bu dünyaya farklı yeteneklerle, farklı bir zeka kapasitesiyle ve farklı fiziksel özelliklerle geldiniz. Bazı insanlarla bir takım özellikleriniz benzeyebilir. Belki en yakın arkadaşınızla benzer şeyleri yapmaktan hoşlanıyor olabilirsiniz veya fiziksel açıdan birbirinize çok benziyor olabilirsiniz ama hiç kimse tam anlamıyla sizin aynınız değildir. Benzediğiniz insanlar vardır elbet ama sizden bir tane daha yoktur. Sizler bu dünyada eşsizsiniz!

Zaman zaman kendiniz çok zayıf ve yetersiz hissedebilirsiniz. İşte tam da o anda elinizde Harry Potter’ınki gibi bir sihirli değnek olmasını hayal edersiniz. Bir “sihirli değneğim” olsaydı da sabah kalktığımda bambaşka biri olarak uyanabilseydim diye düşünürsünüz. Olmak istediğiniz kişi hakkında uzun mu uzun bir istekler listeniz vardır. Daha güçlü, daha kararlı, daha planlı şeklinde bir trenin vagonları gibi uzar gider liste. Ama sizin fazla zamanınız yoktur. Hemen, hemencecik değişmek gereklidir. Hemen yarın daha başarılı, daha güçlü bir insan olunmalıdır. Ama bu şekilde hızlı bir değişim ancak film kahramanlarına özgüdür. “Süpermen, Batman, Örümcek adam” gibi filmlerin süper kahramanları bir kostümle bambaşka bir insan oluverirler. Film kahramanları kadar hızlı ve süper güçlerle uyanmasanız da gösterilecek ciddi bir çabayla siz de “kendi hayatlarınızın kahramanları” olabilirsiniz. Kendi hayatlarınızın kahramanı olmak için ilk önce, size çok da kahramanmış gibi görünmeyen kişiye yani “kendinize” bakmanız gerekir. Acaba o sürekli değiştirmek istediğiniz kişi nasıl bir kişidir?

Kişiliğinizi 4 parça halinde düşünebilirsiniz;

Açık Benliğiniz: Bilinçli olarak yaptığınız davranışlar ve sarf ettiğiniz sözlerdir. Bunlar hem kendiniz, hem de başkaları tarafından bilinen özelliklerinizdir. Örneğin, sakin bir insansınızdır. Tartışmaktan, tartışmanın olduğu mekânlardan hep uzak durursunuz. Sakin kişiliğiniz hem sizin tarafınızdan, hem de çevreniz tarafından bilinir. Sakin yapıda oluşunuz sizin açık benliğinizdir.

Kör Benliğiniz: Farkında olmadığınız ancak başkaları tarafından bilinen özelliklerinizdir. (Genellikle bunlar, alınganlık vb. gibi savunma davranışlarınız ve kaçamak yollardır.)

Gizli Benliğiniz: Başkalarının bilmediği, ama sizin için açık olan düşünceleriniz, duygularınız ve özlemlerinizdir. Örneğin kıskanç bir insan, bu özelliğinin başkaları tarafından bilinmesini asla istemez. En yakın arkadaşının bir başkasıyla daha yakın olması sinirlerinizi bozar ama yine de bu duygunuzu belli etmekten kaçarsınız. Bu özelliğiniz sizin gizli benliğinizdir.

Bilinmeyen Benliğiniz: Ne başkaları ne de sizin tarafınızdan bilinir. Buna bilinç altı da denilir.[1] Örneğin bazı insanlar yolda yürürlerken duvara yakın kısımda yani iç tarafta yürümek isterler. Asla yol tarafında, yolun hemen kenarından yürümek istemezler. Hatta eğer iç tarafta siz yürüyorsanız bir süre sonra huzursuz olup “Yer değiştirebilir miyiz? Ben bu tarafta yürüyemem” der. Nedenini soracak olsanız bunun sebebini kendisi de bilmeyecektir. Sadece daha rahat ettiğini söyler. Bu aslında ancak bilinçaltı ile açıklanabilecek bir durumdur. Kişinin bilinçaltında sırtını hep bir duvara yaslama ihtiyacı olabilir. Kendisini o halde daha güvende hisseder. Hatta o an yanındaki kişiyi de dışarıdan gelebilecek tehlikelere karşı onu koruyabilecek bir insan olarak düşünür ve fark etmeden ona sığınır. Bu kişinin davranışının altında bir “kendine güven” sorunu olabilir. Kişinin bilinmeyen benliği çevresinin hatta kendisinin bile anlam veremediği davranışlarda kendini belli eder.

Yunanlı düşünür Sokrates’in ünlü bir sözü vardır: “Kendini bil!, Kendini tanı!” bu söz size ilk anda çok anlamsız gelebilir. Ama aslında kendinizden sakladığınız, farkında olmadığınız ne çok şey vardır. Belki bir aynanın karşısına geçip, kendinizi karşınıza alıp konuşmanızın ve dinlemenizin tam da zamanıdır artık. Düşünsenize her gün ne çok dinlersiniz arkadaşlarınızı, ailenizdeki insanları. Onların bütün sorunlarını, kaygılarını bilirsiniz. Biraz da kendinizi dinleseniz kim bilir neler anlatacaktır aynada gördüğünüz kişi.

İnsanın, güçlü zayıf yönleriyle, yetenekleriyle, alışkanlıklarıyla ve daha bir çok başka özelliğiyle kendini bilmesi aslında hayatını değiştirebilir. Ancak kendinizi çok iyi tanıyarak, anlayarak karar verebilirsiniz hedeflerinize. Kendinizde değişmesini veya gelişmesini istediğiniz özellikleri bilirseniz ancak o zaman yardımcı olabilirsiniz kendinize. Örneğin, yakın bir arkadaşınızın bir derdi var ama bir türlü ne kadar ısrar etseniz de anlatmıyor sorununu. Ne kadar yardımcı olabilirsiniz ki ona! Ancak sorununu ve nedenlerini anlatırsa destekte bulunabilirsiniz. Bu kural kendiniz için de geçerlidir. Probleme neden olan, sizi zorlayan, canınızı sıkan şeyleri ancak farkında olursanız, nedenleri hakkında düşünürseniz çözebilirsiniz. Sadece bilmek yeterli değildir elbet. Çözüm için en uygun yöntemlerin de bulunması gerekir. Yöntemler herkes için farklı farklıdır. Örneğin, arkadaşınızın ders çalışma yöntemi size uymayabilir. O birkaç defa okuyarak anlayabiliyordur çalıştığı dersi , siz ise yazarak anlayabiliyorsunuzdur. Özelliklerinize uygun yöntemler bulmak da yine kendinizi yeterince tanımakla mümkündür.

Büyüyorsunuz! Her sene daha çok sorumluluk almanız gerekiyor. Bu hem zor, hem de keyifli geliyor size. Öyle çok şey değişiyor ki hızla. Bazen ayak uydurmak çok da kolay olmuyor. Hayatınız hakkında kararlar almanız, seçimler yapmanız gerekiyor. Hayatınızı bir oyun hamuru gibi yoğurmalı, ona bir şekil vermelisiniz. Ama daha da önemlisi ona istediğiniz şekli verebilmek. Bu nedenle isteklerinizin ne olduğuna karar verirken kendinizi, duygularınızı iyi tartmanız, kendinizde bulunan potansiyeli göz önünde bulundurmanız gerekiyor.

Kendinizin farkında olmanız, ailenizle, arkadaşlarınızla, çevrenizle olan ilişkilerinizi de etkiler. Duygularının farkında olan, duygularını nasıl kontrol edeceğini bilen kişinin etrafıyla iletişim kurması da daha kolaydır. Kendi duygularını bilen, dinleyen kişi, başkalarının duygularını daha iyi anlayabilir ve hayatı boyunca kurduğu ilişkilerinde başarılı olmanın gururunu yaşar.

Önce kendinizi keşfedin sonra da dünyayı…

Konuşa Konuşa İletişim Sırları kitabından alıntıdır,
Ayşe Bilge Dicleli & Serra Akkaya

2011-02-17T10:08:00.011+02:00

Güneşli güzel bir gün... Bloguma uzunca bir ara verdiğimin farkındayım. Ama aktiviteler bu ara çok yoğundu:))) Kiptaş konutlarındaki yeni evimizi teslim aldık ve onunla ilgili ekstradan yapmış olduğumuz tadilatlar bayağı vaktimizi alıyor. Boş zamanlarımızda fazla olmadığı için bu koşturmacalar bizi çokça yoruyor diyebilirim.
Neyse ki böyle tatlı telaşelerin sonunda yeni evimize bahar veya yaz başı gibi inşallah taşınacağız. Niye o kadar bekliyoruz; 18-24 ay teslim için söz verildiği halde 30 aydan da geç teslim edildi, üstelik bir sürü tamamlanmayan sorunlarıyla... Çevre ve yol düzenlemesi de henüz bitirilmedi. Yağmur yağdığında çamur arabanın tepesine kadar sıçrayıp bizi çıldırtacağını, hergün araba yıkatmakla da uğraşamayacağımızı, en önemlisi güvenliğin henüz tam donanımlı olarak çalışmadığını düşündüğümüz için... Geç olsun güç olmasın, hayırlısı olsun diyoruz.

Ufak bir tavsiye; Siz siz olun maket ve renkli kitapçıklar üzerinden ev projelerine bakarak konut almayın!.. Sonra boş yere canınız sıkılmasın.

Gelelim uzunca süredir paylaşamadığım blog ödüllerime; Sevgili Seval ve Sevgili Aynur, göndermiş olduğunuz çok değerli ödüller ve nazik düşünceniz için sizlere çok teşekkür ediyorum. Ben de bu güzel ödüllerimi beni izleyen tüm blog ziyaretçilerime ve yorumlarıyla beni yalnız bırakmayan tüm dostlarıma yolluyorum. Sevgiyle kalın...

Kayahan – Seni Seviyorum

2011-02-16T17:31:00.011+02:00

Seni seviyorum
Seni seviyorum diye
Senden önce hiç kimseye
Söylemedim dersem
Yalan olur…
Hiç hesapsız, çılgınca
Seni seviyorum
Bazen bir çocuğun
Karanlıktan korktuğu gibi
Seni sevmekten korkuyorum
Gözlerim
Az önce
İflas etti...
Issız, tenha üşüyorum
Isıtmak için içimi, içimden
Hiç aralık vermeden
Seni seviyorum, seni seviyorum
Seni seviyorum diyorum
Söylememem lazım biliyorum
Ama hoşuma gidiyor
İçimi ısıtıyor söylüyorum
Seni seviyorum, seni seviyorum

Seni seviyorum, seni seviyorum
Seni seviyorum diye
Senden önce hiç kimseye
Söylemedim dersem
Yalan,
Yalan olur
Hiç hesapsız, çılgınca
Seni seviyorum
Bazen bir çocuğun
Karanlıktan korktuğu gibi
Seni sevmekten korkuyorum
Söylememem lazım biliyorum
Susmuyor içim
Seni seviyorum diyorum
Canımın istediği
İçimin titrediği
Bu ilk defa, öncesi yok
Seni seviyorum, seni seviyorum
Seni…
Amacım beni sana
Sevdirmek olsa bu çok kolaydı
Ben seni sevmenin
Tadını çıkarıyorum
Aklımdayken……
Dün akşam o kadına
Gü-lüm-se-me-dim.
Çünkü dün akşam da
Bu sabah gibi
Seni seviyordum.
Seni seviyordum.
Seni seviyorum diye
Senden önce hiç kimseye
Söylemedim dersem
Yalan
Yalan olur.
Seni seviyorum, seni seviyorum
Seni seviyorum, seni seviyorum
Seni seviyorum...
SENİ SEVİYORUM...

MUTLULUKLA, SAĞLIKLA, HUZURLA NİCE 16 ŞUBAT'LARA...
http://www.izlesene.com/video/kayahan-seni-seviyorum/1946775

Hayırlı Kandiller...

2011-02-14T16:59:00.012+02:00

Kalbinizde Allah (c.c.) ve Hz.Muhammed (s.a.v.) sevgisi, yüzünüzde meleklerin nuru, yürüdüğünüz yollar Kâbe yolu, mekanınız Allah katında cennet olsun, dualarınız kabul, Mevlüt Kandiliniz mübarek olsun…
En sevgiliye binlerce salat, güllerce selam...

Allahümme Salli Ala Seyyidina Muhammedin ve Ala Ali Seyyidina Muhammed.

Efendimiz [S.A.V.] buyuruyor:
1 — "Üzerime Salavat-ı Şerife getiren kimseleri melekler rahmetle anar, meleklerin rahmetle andıkları kimseyi Allah [CC] affeder. Allah'ın affettiği kimse için bütün varlıklar rahmet okurlar."
2 — "Üzerime bir defacık Salavat-ı Şerife getiren kimse için Allah Teâlâ görevli meleklere: Bu kulumun 3 gün içerisinde meydana gelen günahlarını yazmayınız emrini verir."
3 — "Üzerime bin defa Salavat getiren kimseye Allah [CC] narı ile azab etmez."
4 — "Cibril bana: Ya Muhammed [S.A.V.] Sana senden önce hiçbir kimseye getirmediğim bir müjde ile geldim. Allah teâlâ senin için şöyle buyurdu:
Ümmetinden kim ayakta iken üç defa Salavat getirirse, oturmadan önce Allah [CC] onu bağışlar. Otururken üç defa getirirse kalkmadan Allah'ın affına mazhar olur" buyurunca efendimiz [S.A.V.] bu müjdeler üzerine şükür secdesine kapandı. "
5 — "Kim sabahları üzerime onar defa Salavat getirirse kırk senelik günahı silinir."
6 — "Cuma günü üzerime yüz defa Salavat getirenin seksen yıllık hatalarını Allah [CC] affeder."
7 — "Üzerime Cuma günü veya gecesi yüz defa Salavat okuyan kimsenin yüz türlü haceti kabul edilir."
8 — "Bin defa üzerime Salavat getiren ölmeden önce cennetle müjdelenir."
9 — "Cebrail [A.S.] bana gelerek: Ey Allah'ın Resulü, senin üzerine Salavat getiren kimse için yetmiş bin melek istiğfar getirir. " buyurdu.
10 — "Üzerime getirilen Salavat sırat üzerinde bir nurdur."
11 — "İnsanların bana en yakını üzerime en çok Salavat getirenidir."
12 — "Allah'ın yer yüzünde gezen melekleri vardır. Ümmetimin üzerime getirdikleri Salatü selamları bana ulaştırırlar. Getirdikleri Salatü selam bana ulaşır ulaşmaz ben de onlar için istiğfar ederim."
13 — "Üzerime Salavat getirenlere kıyamet günü şefaatçi olurum. Salavat getirmeyenden ise uzağım."

“Allah benim için iki melek vazifelendirmiştir. Ben bir müslümanın yanında anıldığım da o müslüman bana salavât getirirse, mutlaka o iki melek ona: ‘Allah seni mağfiret etsin' derler. Cenab-ı Allah ve diğer melekleri de o iki meleğin duasına ‘Amîn' derler. Bir müslümanın yanında adım zikrolunduğunda Bana salavât getirmezse, mutlaka o iki melek, ‘Allah'ın mağfiretinden mahrum kalasın!' derler. Allah ( celle celâlühû) ve diğer melekler de o iki meleğin duasına ‘Amîn' derler.” (Mecmeu'z-Zevâid, 10/164; İbn-i Kesîr, 6/465)

Pencereniz Nereye Açılıyor?

2011-02-03T12:04:00.006+02:00

Pencereler vardır, denize bakar. Açınca deniz vurur yüzünüze, kapatınca sessiz bir mavilik dolar evin içine. Deniz kadar derindir bakışlarınız, deniz kadar dalgalı olmasa bile hayatınız...

Pencereler vardır, nehirlere, derelere, şelalelere bakar. Berraklıktır duvarınıza asılı tablo. Huzur veren şırıltıdır, çalıp duran müzik. Aynı nehirde iki kere yıkanamamak gibi, aynı nehri iki kere seyredemezsiniz. Giden su damlacıkları, hayatınızdan da saniyeler götürür; eşsiz bir manzara seyrettirirken.

Pencereler vardır, dağlara bakar. Dağların yüksekliği kadar yükselir bakışlar. Dağların ardı gibi ulaşılmazlara da sahiptir, dağların bu tarafındakiler gibi, engelleri beraber aşacak dava arkadaşlarına da...

Pencereler vardır, uçsuz bucaksız ovalara bakar. Yürüseniz saatler sonra ulaşabileceğiniz noktadır, evinizin içinde bakakaldığınız. Gökyüzünün yeryüzüyle birleştiği o müthiş fotoğraf, yer ile gök arasındaki konumunuzu belirler: Ne kadar arzîsiniz ya da ne kadar semavî?

Pencereler vardır, kaldırımlara bakar. Gördüğünüz; insan ayakkabıları, kedi patileri, araba lastikleridir. İşittiğiniz; ayak sesleri, otomobil gürültüleri, sokak kavgalarıdır. Kaldırım manzaralı eviniz var mı diye sormazsınız asla, bir emlakçıya. Tercihiniz değil, mecburiyetinizdir kaldırımlar; ama ufkunuzu geliştirmek, başka dünyalara pencereler açmak elinizdedir.

Pencereler vardır, karşı apartmana bakar. Sokaktan geçen arabalar, oyun oynayan çocuklar ve balkonda çay içen komşulardır; evinizden dış dünyaya açılan. Komşunuzun da sizden farkı yoktur; onun için de siz bir manzarasınızdır, penceresini açtığında. Siz ve komşunuz, karşılıklı iki ayna gibidir; ama bu aynadan sonsuz görüntüler çıkmaz.

Pencereler vardır, hayata bakar. Hayattan ne anlıyorsa insan, o kadar geniş, o kadar ferah, o kadar huzur vericidir; penceresinden evine sızan. Hayatı bir hapishane gibi görüyorsa, ayak seslerinden, ayakkabı görüntülerinden ve araba lastiklerinden başka bir şey görmez, ruhunun penceresi olan gözlerini açtığında.
Pencereler vardır, insanın kendisine bakar. Ne kadar derinse duruşu, ne kadar özgürse ruhu, ne kadar güzel görebiliyorsa; o kadar geniş, o kadar uçsuz bucaksız, o kadar güzeldir manzarası. Yüzeyselse, ancak karşı apartmandaki insanı görüp durur, penceresini her açtığında.

Pencereler vardır, açılmaz; sadece seyredersiniz. Koklayamazsınız, işitemezsiniz, elinizi uzatıp dokunuyor gibi hissedemezsiniz.

Peki sizin pencereniz nereye açılıyor?

Pencerelerimizin hep güzelliklere açılması dileğiyle...

ANNE VE BABALARA...

2011-01-12T14:11:00.007+02:00

Kalabalık konferans salonunda, mesleğinin doruğunda bir avukat, o gün mezun olacak hukuk öğrencilerine hitap etmek üzere kürsüye geliyor. Herkes meslekten söz edeceğini zannederken o, hayatı anlatıyor:

"- Hepiniz kişisel yaşamınızı bir kenara koyup çok çalışabileceğinizi kanıtladınız" diyor bilge hukukçu " ama unutmayın ki, ölüm döşeğindeki birinin 'Keşke işime biraz daha zaman ayırabilseydim' dediği duyulmamıştır. Çocuk sahibi olacak kadar şanslıysanız, onların göz açıp kapayana kadar büyüyeceklerini ana babalarınız size söyleyecektir. Çocuklarımıza hikaye okuma, yakalamaca oynama ve birlikte dans etme fırsatını Tanrı ancak belli bir ölçüde bahşeder bize. Bunlardan birini bile kaçırmamaya özen gösterin."

Bu öyküyü Rob Parsons'un "60 Dakikalığına Baba" adlı kitabında okudum.

Birkaç yıl önce parlak bir iş teklifi almıştım. Mesleki kariyerimin doruk noktası olabilirdi, lâkin her gün saat 20.00'de işten çıkabilecektim. Teklifi duyduğum anda o saatin, kızımın banyo saati olduğu geçti aklımdan.

Hayatta başka hiç bir şeyin beni o banyo seansı kadar mutlu edemeyeceğini düşündüm ama bunu, teklifi yapanlara söyleyemedim. Bir bahaneyle reddettim. Yine de, geçen birkaç yıl içinde saat saat başkalarına dağıttığım zaman hazinesinden, kızıma pek
az pay düştü. Yapılacak işlerim, yazılacak yazılarım, bakılacak
telefonlarım vardı. Onunla bir cam bardağın pamuktan toprağına limon çekirdeği ekip, büyümesini izleyemedim. Yeni yeni, yarım yarım söylediği şarkılara eşlik edip, bu düeti bir kasete kaydetmeyi çok isterdim; olmadı... Bir cümle ben söyleyip, bir cümle ona söyleterek hiç yoktan bir masal yaratmayı ve düş güçlerimizi yarıştırmayı tasarlamıştım; hazırdan yemek daha kolay geldi.

Hayat öyle ters bir denge kurmuş ki, onların en çok ilgi istedikleri dönem, onlarla en az ilgilenebileceğimiz dönem aynı zamanda. Bizim vaktimiz bollaştığında ise, onların bize ayıracak vakti kalmıyor.

Ben aslında onun için çalışıyorum, sıkça sarıldığımız bir bahanedir ama ona hiç bir zaman "Daha çok parası olan bir baba mı istersin, daha çok seninle olan bir baba mı?" diye sormamışızdır. Sabahları yanağımda ıslak bir buse ve başucumda bir "Günaydın babacığım" sesi ile uyanmanın. "Hadi sarılıp yatalım babacığım" çağrısıyla başlayan gecelerde, o sihirli "Seni Seviyorum"u kulağıma fısıldadıktan sonra yanaklarımı avuç içlerinin parantezine alıp uykuya çekilince göz kapaklarına yerleşen huzuru izlemenin tadına vardım.

Mavinin neden mavi olduğunu, kışın havaların neden soğuduğunu, kuşların nasıl uçtuğunu en baştan öğrenmenin... Rakiplerim sayılan Casper'dan, Power Rangers'tan, Ricky Martin'den daha ilginç olmaya çalışmanın... Ve konuşmaya başladığından beridir
beni takip ederek, hatalarımı da sevaplarımı da aynen tekrarlayan bu sevimli papağana, duvara kazılı boy tablosundaki çizgiler yükseldikçe yükselen bir tutkuyla bağlanmanın tadını çıkardım. Annesiyle birlikte bezini değiştirmiş, mamasını yedirmiş, pişiklerini kremlemiş olmanın; bacakları ilk adımını attığında elini tutmanın, dilinden ilk sözcük döküldüğünde birlikte coşmanın heyecanını tattım.

Sonunda beklenen gün geldi. Belki onun karaladığı bir resim,
ilk hediyem olacak. Kitaptaki örnekle;
bisikletinin selesine arkadan yapışacağım günler başlıyor şimdi...
O, selenin emin ellerde oldugunu bilmenin güveniyle öğrenecek pedala basmayı. Bir süre sonra farkettirmeden çekeceğim ellerimi... Bisiklet, artık yetişemeyeceğim kadar hızlanacak ve o, uçup giderken, ben biçare; ardından bakakalacağım.

70 yaşındaki babam geçen gün: "Torunumu ilkokula götürene kadar sıkacağım dişimi." dedi. İnsanın boğazını düğümleyecek kadar hazin ama gerçek... Torunla dede arasında bir tahteravalli gibi uzanıyor yaşam. Birini aşağı çekerken, diğerini yükseltiyor. Birinden eksilen öbürüne ekleniyor adeta. Bütün hüznüne rağmen yine de bir zafer coşkusu var bu devir teslim töreninde.

O yüzden, bugün babanızı yanınıza, kızınızı kucağınıza alıp Freiligraht'ın "Devrim" şiirindeki dizesini gururla haykırabilirsiniz:

"Vardım... Varım... Var...

Can DÜNDAR

Çok güzel haber; "BA-ŞAR-DIK!!!"

2011-01-06T15:54:00.010+02:00

Yaşasıııın, hep beraber destekledik ve başardık:)

Harikasın Pınarrrr, birçok anne sana dua edecek...

Buyrun bu heyecana siz de ortak olun;

http://www.pinarreyhan.com

http://www.annemiistiyorum.com/

Tüm emeği geçenlere teşekkürler.

Bu özentiye bir son vermeli, engel olmalıyız!

2011-01-06T11:07:00.004+02:00

Günümüz Gençliği (Herkes Okumalı)

Son zamanlarda bir lise mezuniyet balosunda bulundunuz mu hiç? Gitseniz, gördüğü...nüz ağır makyajlı, cesur dekolteli, yüksek topuklu, cep telefonlu kızların 16 - 17 yaşında olduğuna inanabilir miydiniz acaba?

Levent'te bir estetik kliniğinde görevli bir uzmanla görüştüm. Dinlediklerime inanamadım 14 - 15 yaşında kızlar, ana babalarından habersiz gelip kaşlarını kaldırmak, fazla yağlarını aldırmak, selülit tedavisi yaptırmak istiyor"muş.

Geçenlerde bir kız elinde Angelina Jolie'nin fotoğrafıyla gelmiş ve "Bununki gibi dudak istiyorum" demiş 18'lik bir kiz da göğüslerini büyütmesi için yalvarmış. "En büyük istekleri" neymiş biliyor musunuz? Zara'nın ya da Diesel'in 34 bedenine sığmak...

Bunun için yarışıyorlarmış: "Çünkü televizyon da gördükleri mankenler 34 beden giyiyor. Onu giyebilmek için 44 kilo kalmaları lazım. Bunun için resmen aç geziyorlar. Gün boyu yedikleri, bir kase yoğurt, iki tas salata, sigara, kahve ve kola... 500 kaloriyle yaşamaya çalışıyorlar. O yüzden vücutlarında demir, sodyum eksikliği var. Yanlış beslendikleri için vücutları hızla deforme oluyor, müdahale için de bize geliyorlar." Uzman, bunun son 3 yılda gözlenen bir "patlama" olduğunu söylüyor: "Ben de anneyim, 18'lik 'lipolu' (yağ aldırmış) kızları görünce dehşete kapılıyorum. Biriktirdiği 300 - 500 milyonla gelip 'Dudağımızı şişir' diyenleri 'Bırakın dudağınızı da gidin kafanızı şişirin' diye geri yolluyorum."

Genelde üst gelir grubundan hastaları bulunan bir jinekoloğun gözlemleri daha da çarpıcı: Genç nüfusta müthiş bir uyanma var" diyor. 17 - 18 yaşlarında lise öğrencilerinin kürtaj için başvurduğunu söylüyor ve bazı gözlemlerini aktarıyor: Batı'da ergenlik yaşı 16 - 17'den 11 - 12'ye geriledi. Amerika'da 10 yaşa kadar düştü. Genç kızlar annelerinden çok daha erken adet görüyor artık... Bunun, iklimden beslenmeye kadar pek çok nedeni olabilir ama en önemli nedenlerinden biri "psiko - seksüel uyarımın artması"... Yani, okulda, çevrede ve özellikle de medyada cinsel teşhirin yaygınlaşması...

Baştan çıkarıcı klipler, uyarıcı filmler, cinsellik yüklü diziler, çıplaklığa çağıran reklamlar, beyinde ergenliği erken uyandırıyor, cinselliğin keşfini hızlandırıyor. Özellikle varlıklı kesimden gençler, lise çağında, özentiyle büyük ve seksi görünme derdine düşüyor. Karşı cinsi de sadece bir seks nesnesi olarak görüyor. Anneleri mi? Onlar da kızlarının ponponlu çorapları ve lastik ayakkabılarıyla genç görünme çabasında...Küçükler büyük, büyükler küçük görünmek için yarışıyor adeta...

Kimseyi suçlamayalım; bu tablo bizim eserimiz: İyi bir kalça sahibi olmanın, iyi bir kafa sahibi olmaktan daha fazla prim yaptığı bir ülkeden ne bekliyordunuz ki? Kafasını çalıştıranların kafasını koparırken, kalçasını çalıştıranları baş tacı eden bir toplumda nasıl çocuklara "Göğsünü değil, kütüphaneni büyüt" öğüdü verebiliriz ki? Yasak çare değil... Beyin faaliyetine itibar kazandırmaya ve öncelikler konusunda topyekün bir hesaplaşmaya ihtiyacımız var.

CAN DÜNDAR

Sağlık, mutluluk dolu güzel bir yıl olsun...

2010-12-29T11:26:00.004+02:00

Sana yeterli olanı diliyorum...

2010-12-08T17:14:00.008+02:00

" Bu yakınlarda bir babanın ve kızının havaalanında vedaşalırkenki son dakikalarına kulak misafiri oldum.. Kalkış zamanının geldiği anons edildi.

Güvenlik kapısının yanında dururken birbirlerine sarıldılar Baba şöyle dedi

“Seni seviyorum ve sana yeterli olanı (yeterli olan şeyi) diliyorum”

Kızı cevap verdi;

‘Baba, beraber geçirdiğimiz bu hayat bana yetti de arttı bile. Sevgin her zaman ihtiyacım olan tek şeydi.. Sana da her zaman yeterli olanı diliyorum Baba’.

Öpüştüler ve kız ayrıldı. Baba oturmakta olduğum sandalyenin yanına yürüdü. Orada ağlamak istediğini ve ağlamaya ihtiyacı olduğunu gördüm.. Rahatsız etmek istemeyerek onu kendisiyle başbaşa bırakmak istedim, ancak o bana şöyle sordu ‘Hiç birisine sonsuza dek geçerli olduğunu bilerek Veda ettiğiniz oldu mu? ‘Evet’ diye cevap verdim. ‘Sorduğum için bağışlayın ancak bu neden sonsuza dek geçerli olan bir Veda?’
‘Ben yaşlıyım ve o çok uzakta yaşıyor. Önümde başa çıkmam gereken zorluklar var ve gerçek şu ki bir sonraki seyahatini benim cenazeme gelmek için yapıyor olacak’ dedi.
‘Veda ederken sizi şöyle söylerken duydum,

‘Sana yeterli olanı diliyorum’ ‘ Bu ne anlama geliyor acaba?’
Gülümsemeye başladı. ‘Bu diğer nesillerden bize geçmiş olan bir dilek.

Annemle babam eskiden bunu herkese söylerdi’ bir anlığına duraksadı ve detaylı olarak hatırlamak istercesine baktı ve bu sefer daha da gülümseyerek şöyle dedi ‘sana yeterli olanı diliyorum” dediğimizde diğer kişinin sadece hayatta sahip olduğu iyi şeyleri korumaya devam etmesine yetecek kadar iyi şeylerle dolu bir hayatının olmasını dileriz’ Sonrasında bana dönerek sanki bir hatıradan alıntı yapıyormuşcasına aşağıdaki cümleleri okudu;

'Sana gün ne kadar gri gözükürse gözüksün, parlak bir bakış açısı vermeye yetecek kadar güneş diliyorum.

Sana güneşin varlığı için çok daha fazla şükretmeye yarayacak kadar yağmur diliyorum.

Sana ruhunu canlı ve ölümsüz tutmana yetecek kadar mutluluk diliyorum.

Sana hayattaki en küçük şeylerin bile çok büyük görünmesine yetecek kadar acı diliyorum."

Sana isteklerini tatmin etmene yetecek kadar kazanç diliyorum.

Sana bütün sahip olduklarına şükretmene yetecek kadar kayıp diliyorum.

Sana en son vedayı atlatabilmene yetecek kadar merhaba diliyorum.'

Sonra ağlamaya başladı ve yürüyerek gitti.

Derler ki, özel bir insanı bulmak bir dakika, onun varlığı için şükretmek
1 saat, onları sevmek için bir gün, ancak sonrasında onları unutmak bütün bir ömür alır.

Yaşamaya zaman ayırın.

Bütün arkadaşlarım ve sevdiklerim, sizlere yeterli olanı diliyorum."

Geçen günlerde neler yaptık?

2010-12-01T11:54:00.008+02:00

Yok bir şey... Sadece bugünlerde yazmak içimden gelmedi bir türlü, keyifle meyifle de bir ilgisi yok yani:)) Görüşemediğimiz süreçte misafirlerimiz çoktu evimde; dayımlar İzmir'den, teyzem Marmaris'ten, anneannem, dedem, diğer teyzem, kuzenim Elazığ'dan, annem, kardeşim, yeğenler derken iş, ev, ziyaretler arasında mekik dokur haldeyim, bayramdan beri koşturmacalarım sürüp gidiyor. Eh tabi kalabalığımız çok olunca bu ara kek, pohaça, börek ve yemek çeşitleri boldu ama genelde kaliteli bir resim çekmeye de pek vakit olmadı doğrusu yayınlayabilecek kadar. Bulaşık makinasını arı hızıyla boşaltıp, yerleştirmek, evi toparlayıp habire bir telaş halinde pişirme, sofra kurma, toplama işiyle uğraşmak çalışırken zor hakikaten. Bu yüzden biraz ara verdim misafir ağırlama, iade-i ziyaret olaylarına; Şu 2-3 gündür evdeyiz, daha önceki yorgunluklarımın acısını çıkarıyorum da diyebilirim. Mesela hafta sonu toz bile alasım yoktu, bırakın temizliği, eşime "Benim artık ağırlanmaya ihtiyacım var, birileri yemek yapsın, çayın yanına da güzel bir şeyler sunsun ben oturup yiyeyim, çok yoruldum" diye hayıflandım hatta. Baktı.. baktı.. "iyi madem bu haftasonu bir şey yapma" dedi. Ben de haftasonundan başlayıp akşamları da en kolay yemekleri seçiyorum; daha çok zeytinyağlı pırasa, taze fasülye, et sote, ton balığı, fırında tavuk, makarna ve de bol salata tercihim. En fazla 2 çeşit ve mümkünse en yormayanından... Üzerine güzel de bir meyveli çay hazırlayıp geçiyorum en rahat koltuğuma, evde bir tembelliktir gidiyor anlayacağınız...

DÜŞÜNÜN!!! Doğru Söze Ne Hacet?

2010-12-01T11:50:00.006+02:00

Kıssadan Hisse...

İş adamı tıraş olurken bir yandan da berberiyle sohbet etmektedir.. Derken, kapının önünden ağır ağır geçmekte olan paspal bir çocuk görürler. Berber, iş adamının kulağına fısıldar; 'Bu çocuk var ya, dünyanın en aptal çocuklarından biridir! Bak; dikkat et şimdi...'

Berber çocuğa seslenir: 'Ali, buraya gel!'

Bunun üzerine çocuk sakince dükkâna girer ve yüzündeki aptalca sırıtmayla berberi selamlar. Berber işadamının kulağına sessizce, 'bak şimdi' diye fısıldar ve bir elinde 5 liralık, diğer elinde 50 liralık bir banknot olduğu halde çocuğa sorar:

'Hangisini istiyorsan alabilirsin?'

Çocuk dalgın dalgın bir 5 liraya bir de 50 liraya bakar ve sonunda 5 liralık banknotu hızlıca çekerek berberin elinden alır. Berber işadamına döner ve gülerek:

'Gördün mü? Sana söylemiştim.' der.

Tıraş bitince işadamı sokağa çıkar ve az ileride kendi kendine oynayan Ali'yi görür. Yanına giderek, neden 50 liralık değil de, 5 liralık banknotu aldığını sorar. Çocuk hiç de aptalca olmayan bir sırıtmayla yanıt verir:

'Eğer 50 liralığı alırsam oyun biter!'

Dale Carnegie diyor ki,

"Allah'ın bile insanlar hakkındaki hükmünü, ömürleri sona erdikten sonra verdiğine inanırken... Biz kim oluyoruz da insanları birkaç kez görmek, iki-üç yazı okumak, birkaç dedikodu dinlemekle yargılama hakkına sahip olabiliyoruz!"

Her günümüze şükredip bayram tadında yaşayabilmemiz adına harika bir yazı, sabah okur okumaz çok etkilendim sıra siz de…

2010-11-22T10:23:00.002+02:00

Nefes almak bayramdır mesela; günün birinde soluksuz kalınca anlar insan...

Görmenin nasıl bir bayram olduğunu karanlık öğretir; sevmeninkini yalnızlık...

Bayramdır, elden ayaktan düşmemek, zihinden önce bedeni kaybetmemek, kurda kuşa yem olmayıp "Çok şükür bugünü de gördük" diyebilmek...

Sevdiklerinle geçen her gün bayramdır.

Küsken barışmak, ayrıyken kavuşmak, suskunken konuşmak bayramdır.

* * *

Evde yalnızlığı noktalayan insan nefesi, akşam kapıda karşılayan yavuklu busesi, sevdalı bir elin tende gezmesi, nice adağın ardından çınlayan çocuk sesi bayramdır.

Sonrasında gelen ilk diş bayramdır, ilk söz bayram, ilk adım, ilk yazı, ilk karne bayram...

Güne gülümseyerek başlamak bayramdır.

"İyi ki yanımdasın" bayram, "Her şeyi sana borçluyum" bayram, "Hiç pişman değilim" bayram...

* * *

Evlatların mürüvvetini görebilmek, eve dolu bir torbayla gidebilmek, konu komşuyla yarenlik edebilmek, akşamları eskimeyen bir keyifle çay demleyebilmek bayramdır.

Zamanı donduran eski fotoğraflara nedametsiz bakabilmek, altı çizilmiş eski kitapları aynı inançla okuyabilmek, yol arkadaşlarının yüzüne utanmadan bakabilmek bayramdır.

Alnı açık yaşlanmak bayramdır; ulu bir çınar gibi ayakta ölebilmek bayram...

* * *

Bunların kadrini bilirseniz, kıymet bilmeyi öğrenirseniz her gününüz bayram olur.
Meraklanmayın, öyledir diye size deli demezler.

Deseler de böyle delilik, bayram artığı günlerdeki nankör akıllılıktan evladır. Her gününüz bayram olsun!

Can Dündar

Sevdiklerimizle beraber mutlu bayramlar...

2010-11-15T10:48:00.007+02:00

Mübarek Kurban Bayramınızı en içten dilerimle kutlar, sevdiklerinizle daha nice bayramlara sağlıkla, sıhhatle, mutlulukla kavuşmanızı dilerim.

Sevgilerimle, İyi Bayramlar.

2010-11-12T15:18:00.003+02:00

Bütün günleriniz Cumanın sevinci, huzuru ve bereketiyle geçsin.

Bronşit ve reflüm tam geçti derken Annemi geçen Pazartesi özel bir hastanenin aciline götürdük. Fakat bir poşet ilaç bugüne kadar fayda etmedi; öksürük, burun akıntısı, nefes darlığı devam ediyordu. Öğlen Süreyyapaşa Hastanesi'ne artık gidelim özelde çözülecek gibi değil, bu işin üstadı orası deyip... Kan tahlili ve diğer testlerle, muayene sonucunda Astım bronşit teşhisi koyuldu. İki tane sprey, antibiyotik, alerjik rinit ve nefes rahatlatıcı ilaç verildi. Spreyleri nasıl sıkılacağını bir hemşire Anneme ve bana anlatarak gösterdi, eczaneden ilaçları aldık Annemi eve bırakıp az önce geldim. İnşallah kısa zamanda toparlanır. Spreyleri 1 ay kullanacakmış gerekirse rapor verilecekmiş astım spreyleri için. Üst üste üşütmekten ve tedavi olmadan hastalığı ayakta geçirmeye çalışmaktan olmuş. Siz siz olun kendinizi ihmal etmeyin, mutlaka bir doktora gidin. O kadar çok hasta vardı ki, sağlığımız için ne kadar çok şükretsek az... Allah bütün hastalara acil şifalar versin.

Mutlu, sağlıklı, güzel bir haftasonu diliyorum.

Bir Çocuğun Anne-Babasından 10 İsteği

2010-11-11T16:46:00.002+02:00

1- Bana su getirtmeyin, bana da su getirmeyin. Aramızda hizmetçi yok, herkes kendi işini yapsın. Evde küçük yaşta iş gücü kullanmaya ve sevgi istismarına son.

2- Hata yapmama izin verin ki, gerçekten hataysa sonuçlarını görüp ders alayım. Hata değilse siz ders alın.

3- Her istediğimi bana almayın. Size karşılıksız kimse bir şey vermiyor. Her şeyin bir çalışma karşı elde edileceğini öğrenmeme izin verin. Sonuçlar, çalışmanın ürünüdür.

4- Benim özgürlüğüm sizin özgürlüğünüzdür. Bir yere gitmek istediğimde beni bırakın. Bana kaçta döneceğimi değil, ilkeler söyleyin. İyi insanlarla birlikte ol ve kendini koru gibi bir söz benim için saat kaçta döneceğimden daha anlamlı ve yararlı. Yoksa ben yapacağımı gündüz gözü de yaparım.

5- Okulun amacı öğrenmektir. Derslerden kaç aldığım değil, bir şey öğrenip öğrenmediğime bakın. Beni yarın yaşamda ayakta tutacak olan aldığım notlar değil, öğrendiklerim olacaktır.

6- Benimle ilgili fikirleriniz elbette var. Ama arada benim ne düşündüğümü, ne hissettiğimi sorun ve gerçekten dinleyin. Aramızdaki sorunların çoğu iletişimsizlikten kaynaklanıyor. Konuşmak kadar dinlemeyi de öğrenelim.

7- Ben dürüst olmak istiyorum, beni yalan söylemek zorunda bırakmayın. Size yalan söylemeye başlarsam, bazen bilmeniz gerekenleri de öğrenemeyeceksiniz.

8- Söylediklerinize karşı çıktığımda size değil, söylediklerinize karşı çıkıyorum. Sizde bana değil, söylediklerime karşı çıkın. Kelimeler incinmez, ama bizler inciniriz. Yani, “sen aptalsın” değil, “bu söylediğin fikir güzel değil,” diyelim birbirimize.

9- Toplum içinde gurur duyacağınız bir birey olmam, sizin bana bir birey gibi davranmanıza bağlı.

10- Sizden beklediğim şey tek başına sevgi değil, aynı zamanda saygı. Küçüklerime sevgi, büyüklerime saygı hikayesi, geçen yüzyılda kaldı. Benden saygı istiyorsanız, ben de sizden saygı istiyorum.

Gelen hoşgelir, giden kendi bilir...

2010-11-10T12:09:00.010+02:00

Az önceki paylaşımımdan sonra 339 olan izleyici sayım 338 oldu. Sadece garipsedim, ya da tuhaf geldi bu tepki... Daha önce de olmuştu aslında ama tekrarlayınca buraya bir not yazayım istedim. Her kimsen ne hoşuna gitmedi merak ettim doğrusu, rahatsız eden ne?

Blog sayfamda herhangi bir reklam vs. bulunmadığı için çok fazla takipçim olsun, aman herkes okusun diye kaygım da yok zaten. Geleceğe, geçmişe dair ufak notlar bırakmak adına buradayım, benimle paylaşımda bulunan blog dostlarımla da mutluyum.

Bu yüzden;

Gelen hoşgelir, giden kendi bilir ve farkedilmez bile kim olduğu...

Saygıyla anıyoruz...

2010-11-10T09:51:00.023+02:00

Bugün kızım Türkan Saylan Kültür Merkezi'nde 10 Kasım Atatürk'ü anma törenine katılacaktı. Bütün bölge okullarından seçilen öğrenciler bu programda görev almışlardı. Okullarında da 10 Kasım Atatürk'ü Anma Günü ve Atatürk Haftası için geçen haftadan itibaren tören hazırlıkları başlamıştı. Akşam kitaplığımızda seri halinde bulunan Tek Adam ve Nutuk'tan bazı derlemeler yapmış, bu sabah okuyacağı için bayağı heyecanlıydı. Bu özel tören için kıyafeti, saçı, ayakkabısı her zamankinden daha bir özenliydi bugün, babasıyla evden çıkarken... Ben de takım elbisemi giyindim saat 09,02'de şirketin önündeydim. 09,05'te Bayraklar yarıya indirilmiş, o anın hüznünü yaşıyorduk siren sesleri eşliğinde... Kalabalık bir grup halinde saygı duruşu ve İstiklal Marşı'nın ardından Atatürk'ün konuşmasını dinledik.

Ülkemizin her karış toprağında bugün bağımsız ve hür şekilde yaşayabiliyorsak; özgürce alabildiğimiz her bir nefesimiz için bu Vatan Sana ve Silah Arkadaşlarına minnettardır Büyük Önder Mustafa Kemal Atatürk, daima kalbimizde yaşayacaksın! 72. ölüm yıldönümünde Seni saygıyla ve rahmetle anıyoruz.
Ek olarak öğrenim hayatım boyunca Belediye Başkanlığı'nın önünde, stadyumlarda yapılan bir çok törende gür sesimle, coşkuyla okuduğum şiirlerden biri olan ve az önce Dürdane arkadaşımın hatırlattığı bu güzel şiiri paylaşmak istiyorum sizlerle; kendisine çok teşekkürler...

MUSTAFA KEMAL'İ DÜŞÜNÜYORUM

Mustafa Kemal'i düşünüyorum;
Yeleleri alevden al bir ata binmiş
Aşıyor yüce dağları, engin denizleri.
Altın saçları dalgalanıyor rüzgarda,
Işıl ışıl yanıyor mavi gözleri.

Mustafa Kemal'i düşünüyorum;
Yanmış, yıkılmış savaş meydanlarında
Destanlar yaratıyorlar cihanın görmediği
Arkasından dağ dağ ordular geliyor
Her askeri Mustafa Kemal'i gibi

Mustafa Kemal'i düşünüyorum;
Gelmiş geçmiş kahramanlara bedel
Hükmediyor uçsuz bucaksız göklere.
Al bir ata binmiş yalın kılıç
Koşuyor zaferden zafere...

Mustafa Kemal'i düşünüyorum;
Ölmemiş bir kasım sabahı
Yine bizimle beraber her yerde
Yaşıyor dört köşesinde vatanın,
Yaşıyor damar damar yüreklerde.

Mustafa Kemal'i düşünüyorum;
Altın saçları dalgalanıyor rüzgarda;
Mavi gözleri ışıl ışıl, görüyorum.
Uykularıma giriyor her gece.
Ellerinden öpüyorum.

Ümit Yaşar Oğuzcan

Annaaneee İstanbul'a hoşgeldin...

2010-11-02T17:27:00.010+02:00

Dün annem gelmişti çok ayrı bir heyecandı. Bugün 2 yıldır görmediğim anneannem ve yakınlarda görüştüğümüz dedem gelecekti. 2-3 saat izin alıp, onları karşılamak için 14,30'da Sabiha Gökçen Hava Limanı'na gittim 30 dakika geç kalkan uçağın inmesini kah kafede oturup kah volta atarak heyecanla bekledim. Yüzlerinde sıcacık bir gülümsemeyle beraber yavaş yavaş yürüyüp çıktılar dışarı.. Onları görür görmez, anneannemi o kadar çok özlemişim ki hızla sarıldım; yılların etkisiyle daha bir yaşlanmış olduğunu unutup, azıcık sarstım sanırım sarılırken yaramaz çocuklar gibi:) "Ben de çok özledim deyip saçlarımı sevdi, sarıldı. Pırıl pırıl yeşil gözleriyle yüzüme bakıp "Dur güzel torunum azıcık oturup şurda dinleneyim, çok yoruldum soluklanayım biraz" dedi karşıdaki koltukları göstererek... Çocukken gölgesinde koşup oynadığım bir çınar gibiydiler, şimdi giden gençliklerinin farkında ama taptaze kalan kalpleriyle "sağlığımızda bir kere daha gelmek nasip oldu" diyorlardı tebessüm ederek birbirlerine... Gençlik kimsede baki değil elbet, herkes hep bu yaşındaki gibi genç, güzel ve hayat dolu kalacağını sanıyor ama takvimden dökülen her yaprak ne yazık ki hiçte öyle demiyor...

Memleket havasıyla beraber gelen selamlar, yolculuk heyecanı ve özleyişlerimizden konuşa konuşa hava limanından nasıl anneme geldik anlayamadık. Onları bırakıp yemeğe kalamayışıma üzüldüler ama akşam yemeğinde yine yanlarında olacağımı söyleyince mutlu oldular. Allah herkesi böyle sevdiklerine kavuştursun inşallah.

Canım Dedem ve Anneannem iyi ki geldiniz. İyi ki kızınızın, torunlarınızın evlerini, gönüllerini şenlendirdiniz varlığınızla... Attığınız her adım ömür katsın ömrünüze... İstanbul'un zamana meydan okuyan nadide güzelliklerinde aldığınız her nefes, sağlık sıhhat versin bedeninize...

ÖĞRETİN!..

2010-11-02T11:06:00.008+02:00

Kızlarınızı iyi yetiştirin;

Kendi kendilerine yetmeyi öğretin.

Namuslu olmanın yürekten geçtiğini öğretin.

Evden çıkar çıkmaz ilk köşede eteğinin boyunu kısaltmasına gerek olmadığını öğretin.

İstediğini giymeyi öğretin.

İnsanın ahlakının sadece kendi beyninde olduğunu öğretin.

Kıskanılmanın sevilmeyle aynı olmadığını öğretin.

Kıskanılmanın güzel, saygısızlığın kötü olduğunu öğretin.

Beni çok kıskanır, dışarı çıkarmaz, şunu bunu giydirmez diyen adamla gurur duymamayı bunun aslında kendine hakaret olduğunu öğretin.

Arayıp neredesin ; kiminlesin vs. diyen adama "seni tanımadan önce nasıl davranacağımı bilmiyor muydum haddini bil" demeyi öğretin.

Eşlerini aldatan erkeklerin yanındaki ikinci kadın olmamayı öğretin.

Oğullarınızı iyi yetiştirin;

Karşı cinse saygı duymayı öğretin.

Gece yarısı evine dönen kadının "aranmadığını" öğretin.

Bir kadının omzuna arkadaş olarak da sarılabileceğini öğretin.

Dokunmaktan korkmamasını öğretin.
Sevmenin değer verme olduğunu öğretin.

Sahip çıkmayla sahibi olmanın farklı olduğunu öğretin.

Bulunmaz Hint kumaşı olmadıklarını;
olsalar bile burun silinen mendillerinde kumaştan yapıldığını;
hiç kimseyi küçük görmemeyi öğretin.

Ama bunları önce kendi içinizdeki çocuğa öğretin...

Nice 87. Yıllara...

2010-10-29T18:43:00.001+03:00

5 Ödüllü Hatun:))

2010-10-28T10:27:00.010+03:00

Sevgili arkadaşlarım AyşemMutfakta, LezzetSarayı, ZencefilveTarçın, Kelebek ve yepyeni 5.ödülümü yollayan Anneanneninemekleri sağolsunlar beni düşünmüşler ''One Lovely Blog Award'' ödülüne layık görmüşler. Kendilerine bu güzel ödül için çok çok teşekkür ediyorum. Ben de bu ödülü vakit kısıtlılığından dolayı daha fazla bekletmeden beni izleyen ve okuyan herkese gönderiyorum...
Mutlu ve sağlıklı tatiller.

Herşey gönlünce olsun yeni yaşında, hep sevdiklerin olsun yanıbaşında...

2010-10-22T13:43:00.026+03:00

Bugün uykusuzlukla beraber daha sakince bir gün yarına kadar...

Saatler birbirini kovalıyor, hep bir plan içinde yola devam ediyoruz.
Bir iki gündür çok şükür öksürüğüm azaldı fakat hala boğazımdaki ağrı sürüyor. Sık sık koşturmacalarım oldu geçen hafta ve bu hafta, hep yetişmesi gereken bir şeyler oluyor. Sanırım bu yüzden toparlanmam da uzun zaman alıyor. Tatlı telaşelerimizi sayacak olursam; Bu hafta kızımın doğum günü vardı, artık biraz daha büyüdükleri için her sene aldığımız Pamuk Prensesli, Barbie'li, Tinkerbell'li masa örtüleri, bardak, tabak, bilimum doğum günü süslemelerini istemedi. "Sade bir yemek yiyormuşuz gibi olsun sofra" dedi Prensesim... Ben de öyle yaptım, menüye de çok detaylı şeyler yerine çocukların seveceği türden şeyleri seçmiştim; her doğum gününde olmazsa olmaz elmalı tart, sosisli makarna salatası, milföy böreği, zeytinyağlı yaprak sarması zaten tanıdıkları lezzetlerdendi. 20 Ekim doğumlu tipik terazi burcu kızım sınıf arkadaşlarını ağırlarken çok eğlendi; birlikte gitar çaldılar, şarkılar söylediler, dans ettiler. Arada ben de onlara katıldım, her doğum gününde yavaş yavaş büyüdüklerini farkettiğim arkadaşları da artık genç kız olmaya başlamışlar, serpilmişler de "Dilek teyzeee, kızıl saçların çok yakışıyordu sanaaa..." diye yorum yapıyorlardı:)) Şöyle bir an durup izledim de kızlar oynarken, hepsinin ilkokulun minik sıralarında nasıl mızmızlandıkları, pıtırcık halleri gözümün önüne geldi. Şimdi maşallah hepsi bizi geçmişlerdi, toz pembe bir coşkuyla büyüyorlardı. Hayatları boyunca herşey gönüllerince olsun, hep böyle gülsünler inşallah dedim içimden... Hilalciğim de sabah kendisini dersaneye bırakıp 3 saatte herşeyi yetiştirmeme, organizasyonu tamamen yapıp, üzerine onlarla karşılıklı dans etmeme, şarkılarına eşlik etmeme çok mutlu oldu; ortanca teyzemiz, büyük kuzenimiz İpek ve küçük kuzenimiz Emir de çok eğlendiler. Doğrusu ben de gün sonunda bayağı yorulmuştum ama herkesin memnun kalması, yüzlerindeki tebessüm herşeye değerdi. Sevdikleriyle daha nice yeni yaşlar diliyorum güzel kızıma, sağlıkla sıhhatle, mutluluk ve başarılarla dolu, güzel bir geleceğin olsun.

Bu Cumartesi de yeğenim Emir Köksal'ın doğum günü, dün önce hediyesini aldık sonra başbaşa güzel bir yemek yedik, eve geldiğimizde geç bir saat olmasına rağmen bütün gece DVD maker ile müzikli bir slayt gösterisi hazırladım bebekliğinden 5 yaşına kadar çektiğimiz fotoğraflarla... Sonra saat 02,30'da büyük ekranda nasıl gözükecek acaba diye karşısına geçip eşimle birlikte bu harika filmi izledik. İkimizin de gözleri doldu, ne güzel büyümüş maşallah, kimbilir anneciği (kızkardeşim) nasıl duygulanacak, biz böyle olduysak dedik:))

Ve dua ettik; Rabbim sağlıklı, hayırlı uzun ömürler versin, yolunu, bahtını açık etsin bütün yavrularımızın inşallah. Allaha emanet olsunlar...
Herkese hayırlı, bereketli cumalar, mutlu hafta sonları diliyorum şimdilik.

Gülümsemek için tıklayın ve okuyun:))

2010-10-20T11:33:00.013+03:00

Her ne kadar antibiyotik tedavimle beraber yoğunluğum devam etse de Pazartesi günü sevgili arkadaşım limonçiçeklerim'e söz verdiğim gibi en çok sevilen, okunan blog paylaşımlarımı yayınlamaya karar verdim. Geçmişteki kayıtları şöyle bir inceledim de yorum alsın veya almasın o anki ruh halimle blogumda yerini almış bu sayfaların herbirinin çok değerli anılardan olduğunu anladım. Ve sizler için 5 tanesini buraya ekliyorum. Limonçiçeklerim'e mim daveti için tekrar teşekkür ediyor, ben de aşağıdaki arkadaşlarımı mimliyorum, hadi bakalım sıra sizde...
Önce benim sayfalarım, sonra sizinkiler:))

1- Aşk Kurabiyesi...
2- Suzancığım'da sevgi dolu bir kahvaltı keyfi...
3- Mevlid Kandilinde ettiğim dua...
4- Güzel bir alıntıyla yeni güne Merhaba!
5- 2010'da mutlulukla gülümseyin!..

Sıralama yapmadan kimlere gittiğini hemen paylaşayım;

http://minikmisafir.blogspot.com/
http://kayracem.blogspot.com/
http://aysegulgenciz.blogspot.com/
http://zencefilvetar.blogspot.com/
http://piriltilicadi.blogspot.com/

Valencia dedi ama kararsız kaldım, Sizce?

2010-10-12T17:22:00.011+03:00

Gün boyu hem çalışıyor hem hafif hafif öksürüyorum, okuldan gelen mikroplar yine sorumlusu sanırım:(( Başımda da bir ağrı var dayanılmaz.. Sinüzit mi oldum, yoksa gene sinsi sinsi boğazımı tırmalayan ağrı faranjitten midir çözemedim. Kızımda 1-2 gündür burnunu çekip duruyor, okul başladı sıkıntılar beraberinde hepimizin evine konuk oldu. Allah sağlık, sıhhat versin hepimize; vitamin falan almak lazım bu dönemde, güzel bir çorba içmek lazım yine, bitkisel çaylarla takviyelenmek gerek acilen...

Sizlerden bir fikir almak istiyorum. Okulda kurslarımız başladı, bu sene velilerin katkılarıyla bir de müzik odası hazırlandı. Normal derslerin yanısıra gitar
kursu da verilecekmiş. Kızım da katılmak istiyor. Buraya kadar herşey güzel de yarın başlayacaklarmış. Öncelikle klasik gitar istemiş öğretmenleri, "Kadıköy'e bir bakın kaliteli olanı seçin" diye eklemiş. Fakat gitar dinlemeyi seven bendeniz bu işin püf noktalarından hiç anlamıyorum. Az önce internetten araştırdım envayi çeşit marka var, fiyatlar farklı farklı, su geçirmez kılıf, dvd vs. gibi hediyeli olanları var. Ama hangisi iyidir, çok uzun süre kullanılmasa da hem kaliteli hem lise yıllarında da tekrar almak gerekmeyecek klasik gitar hangisi olmalıdır? Veya hem kaliteli hem uygun fiyatlı olan nerede satılır? Bunları bilemiyorum:) Hilal hanım aramış HoşSada'da Valencia varmış, sor diyor, eh hadi akşam sorayım dedim ne de olsa yakın, ama marka fiyatlarını bilmiyorum ki şu uygun bu uygun değil diyeyim de seçeyim...

Ne dersiniz hangi kriterlere dikkat edilmeli, tercihimiz ne yönde olmalı?

Hayata meydan okumanın öyküsü...

2010-10-12T10:10:00.012+03:00

Günaydın, gününüz güzel geçsin diyerek Xing mesaj kutuma Danışmanlar Grup Bülteni'nden gelen Sn.Başar Erkli'nin anlamlı davetini sizlerle paylaşmak istedim. Kendisine duyarlılığı için çok teşekkür ediyor, tavsiyelerine sonuna kadar katılıyorum. Konferans İzmir'de yapılacak ama kitaba hemen ulaşabiliriz, bilginize...

"PROF. DR. DOĞAN CÜCELOĞLU'NDAN KONFERANS"

"Merhabalar,

Türkiye Görme Özürlüler Kitaplığı yararına Prof. Dr. Doğan CÜCELOĞLU, Swissotel Grand İzmir Oteli’nde 3. Kasım 2010 Çarşamba Günü Saat 18:00’de “Gizli Kahramanlarımız ve Değerler konulu” bir konferans verecektir. Davetiyeler 20 TL olup Türkiye Görme Özürlüler kitaplığından temin edilmektedir.

Adres: Gürsel Aksel Bulvarı. No: 35. Üçkuyular/ İZMİR

Tel 2242627 , 2243233

ONLAR BENİM KAHRAMANIM

TÜRGÖK Kitaplığı'nın değerli destekçisi Sayın Doğan CÜCELOĞLU’nun son kitabı “Onlar Benim Kahramanım” Remzi Kitabevi tarafından yayımlandı. Kitap, Başkanımız Gültekin YAZGAN’ın yaşamını Doğan Bey'in Kaleminden anlatıyor. Sayın Doğan CÜCELOĞLU kitap gelirinin yarısını TÜRGÖK’e bağışlamıştır. Kendisine ve kitabı basan Remzi Kitabevi'ne sonsuz teşekkürlerimizi sunarız.

Görme engellilerin kahramanı olan Gültekin Yazgan, Doğan Cüceloğlu’nun ‘Onlar Benim Kahramanım’ adlı kitabının da kahramanlarıydı. Şimdi de benim kahramanlarım. GÜLTEKİN YAZGAN KİMDİR Gültekin Yazgan 11 yaşında geçirdiği bir kaza sonucunda görme yeteneği kaybetmiş bir kahraman, bir fark yaratan. Bakın nasıl anlatıyor, hastaneden çıkışını. "İki ayı aşkın bir süredir yattığım Cerrahpaşa Hastanesi'nden taburcu olmuş, annemin kolunda çıkıyordum. Ne var ki, bu çıkış hastaneye gelirken geride bıraktığım yaşantıma dönüş değildi. Allahaısmarladık bile diyemeden ayrıldığım sınıfıma, kitaplarıma, defterlerime ve de aydınlığa geri dönmüyordum. Yarım kalan oracıkta yarım kalmıştı. Yeni bir yola çıkıştı bu: Kör uçuş başlıyordu." Bu duyguyu ve sizi bekleyen zorlukları bir saniye hayal edin. Bu zorlukları şu anda Türkiye’de 450.000 görme engelli vatandaşımız yaşıyor. Yazgan, görme engelli olmanın bütün zorluklarını aşmış ve fark yaratmış bir kahraman. BAŞARILARI Görme engeline karşı bütün okulları en iyi derecelerle bitiren, üniversitede hukuk eğitimi almış ve avukatlık mesleğini hakkıyla icra etmiş bir avukat Yazgan. Kendi çabalarıyla İngilizce öğrenmiş ve zamanın bakanını ikna ederek, öğretmen olmayı başarmış ve hayatının büyük bir bölümünde aynı zamanda öğretmenlik yapmış gerçek bir öğretmen Yazgan. FARK YARATAN KAHRAMAN. Başarılı olmak ve fark yaratmak/lider olmak farklı şeyler. Yazgan sadece başarılı değil, aynı zamanda fark yaratmış bir lider. Hayatını görme engellilerin eğitimine adamış, bu yolda mücadele veren bir kahraman. Altı Nokta Körler Derneği’ni ve Türkiye Görme Özürlüler Kitaplığı’nı kurarak büyük bir fark yaratmış. ONLAR BENİM KAHRAMANIM; Doğan Cüceloğlu bu kahramanların sıradışı öykülerini anlatırken, bize hayata dair önemli noktaları sunuyor. Başarının ve fark yaratmanın kodlarını veriyor. Bize azmin ve var olmanın öyküsünü anlatmış Doğan Cüceloğlu. Bize hayata meydan okumanın öyküsünü anlatmış. Bize fedakarlığın öyküsünü anlatmış. Tülay Hanım ve annesinin benim gözlerimi yaşartan fedakarlığı. Bize hayal kurmanın öyküsünü anlatmış. Bize fark yaratmanın öyküsünü anlatmış. 450.000 görme engellinin hayatını değiştirme savaşını anlatmış. GERÇEKLE YÜZLEŞME; En önemlisi de bize gerçekle yüzleşmenin öyküsünü anlatmış Doğan Cüceloğlu. Düşünün gerçekleri kabul edemeyen ne kadar çok insan var çevremizde. Aslında bahanelerin arkasına sığınarak acizliğimizi nasıl da örtüyoruz. Yazgan, görme engelinin arkasına sığınmamış, gerçeği kabullenmiş ve fark yaratmış bir insan. EĞİTİMCİLERE TAVSİYE; Bu kitabı herkes okumalı, özellikle öğretmenler. Öğrencilere okutmalı. Bu hikayeyi bilmeli. Çünkü diğer insanları ve engellileri önemseyen bir nesil yetiştirmekten hepimiz sorumluyuz. İnsanlık için hayal kurabilen öğrenciler yetiştirmekten hepimiz sorumluyuz. Bu kitap sayesinde engellilerin dünyasında fark yaratmak için ben ilk adımımı attım. Sıra sizde.

İyi haftasonları,
Başak Erkli "

Çocuklarınızın kitaplığında aynı bilinci kazandırmak adına mutlaka bulunması gereken M.E.B. onaylı diğer iki kitabı da isim ve yazarlarıyla bizzat tavsiye ediyorum;

Sol Ayağım - Christy Brown
Bitmeyen Gece - Mithat Enç

Aşk Kurabiyesi...

2010-10-11T19:50:00.014+03:00

Gece vakti Balböcüğümün canı un kurabiyesi ister; hiç üşenmeden bembeyaz kalpli, çiçekli, Ay ışıklı kurabiyeler yapılıırr, afiyetle yeniiirr,
misss gibi tereyağı ve sevgi kokar...

UN KURABİYESİ

Malzemeler:

1 paket margarin (ben tereyağı ve margarin kullandım)
1 su bardağı pudra şekeri yoksa tozşeker olabilir
1 yumurta
1 su bardağı un
Aldığı kadar nişasta
1 paket kabartma tozu

Yapılışı:

Yumuşak margarin ve pudra şekerini iyice karıştırın, ardından yumurtayı ilave ederek hızlı hızlı karıştırmaya devam edin.

Un ve kabartma tozunu da ekleyerek aldığı kadar nişasta ile yoğurun. Hamurdan parçalar kopararak yuvarlayın. (kalıp kullanarak istediğiniz şekli verebilirsiniz)

Yağlı kağıt serilmiş veya yağlanmış tepsiye dizin. 160-170 derecelik fırında pişirin. Hatta pişerlerken dayanamayıp resimlerini çekin:))
Altları çok hafif pembeleşince fırından çıkarıp, ılıkken derin bir kaba alın. Üzerlerine pudra şekeri serperek soğuduktan sonra servis edin.
Afiyetler olsun...

Ayvaz Öğretmenlerin çoğalması dileğiyle...

2010-10-01T17:16:00.006+03:00

Ayvaz Öğretmen ve Tijen (*)

“Bir Ayvaz öğretmenin vardı, hatırlıyor musun?” dedi babam.
“Hatırlamaz olur muyum? Ayvaz öğretmenimi hiç unutmadım ki…”
“Geçenlerde çarşıda karşılaştık. Seni sordu, selamı var.”
“Yaa, buralarda demek, emekli olmuş mu?”
“Olmamış, çalışıyormuş hala. Kendi köyünde çalışıyormuş. İstersen bir ziyaret et gelmişken.”
“Tabii ki giderim Ayvaz öğretmenimi ziyarete. Çok iyi olur.” deyip daldım geçmişe.

Yirmi yıl önceydi. Altıncı ve yedinci sınıflarda matematik dersimize gelmişti Ayvaz öğretmen. Matematik hayranı olmuştum onun sayesinde. Her ders beni tahtaya kaldırır, en zor soruları çözdürürdü. Ben çözdükçe o keyiflenir, övgü dolu sözlerle oturturdu sırama.

Ben de ona özenir, kravatımı onun gibi bağlar, tahtayı onun gibi kullanırdım. Kara tahtaya yazdığım rakamlar onunki gibi hep aynı hizada olur, santim oynamazdı aşağı, yukarı. Şimdiki simetri hastalığım da oradan kalma herhalde.

Sınavlarda sınıf arkadaşlarım sağıma soluma oturmak için yarışırlar, kağıdımı göstermem karşılığında tostlar, gazozlar vaat ederlerdi.

Ayvaz Bey sadece matematikçimiz değildi. Aynı zamanda sınıf öğretmenimizdi. Rehberlik dersinde bizimle sohbet eder, kitap okumamızı sağlardı. Çalıkuşu’nu o okutmuştu bana. Ben, Çalıkuşu’nun Feride’sinin erkek versiyonu olarak görmüştüm Ayvaz öğretmenimi. Sadece Çalıkuşu’nu değil, sayısız romanı okumamı sağlamıştı Matematik öğretmenim Ayvaz Bey. Matematiği sevdirdiği gibi, edebiyatı da sevdirmişti bana. Edebiyat öğretmenliğini tercih etmemde onun etkisinin olduğunu şimdi fark ediyorum.

Cüneyt Arkın’ın “Öğretmen Kemal” adlı bir filmi gelmişti sinemaya. Okul müdürü filme gitmemizi istemişti, biz de sınıf olarak gitmiştik Ayvaz öğretmenimle. Ben param olmadığı için gitmek istememiştim de Ayvaz öğretmenim almıştı biletimi.

Sekizinci sınıfa başladığımızda başka biri geldi matematik dersimize. Ayvaz öğretmenin tayini çıkmış, gitmişti. Adını hatırlamıyorum; ama lakabını hiç unutmuyorum o yıl dersimize gelen matematik öğretmeninin: Tijen!

O yıllarda bir opera sanatçısı tiplemesi vardı Türk filmlerinde. “Tijen” adlı bu karakter, bed sesiyle kulakları tırmalıyordu, sesi gibi suratı da meymenetsizdi. Hani vardır ya her okulda, her öğretmenin bir lakabı, bu öğretmene de Tijen ismi öğrenciler tarafından uygun bulunmuştu.

Ayvaz Bey’den onlarca anı kalmışken, Tijen’le ilgili, tüm zorlamalarıma rağmen, hiçbir şey bulamıyorum hafızamda. Sadece “ciyaklama”yı andıran bir ses ve yüzümüzdeki parmak izleri… Bir de altı ve yedinci sınıfta takdir alırken sekizinci sınıfta matematik dersinden, tek dersten, bütünlemeye kalışım ve liseye matematikten borçlu geçişim. Sonra matematikten ipleri koparışım, çarpım tablosunu dahi unutuşum…

On sekiz yıl olmuştu Ayvaz Hoca’mı görmeyeli. Üniversiteyi bitirmiş, askerliğimi yapmış, edebiyat öğretmeni olarak göreve başlamıştım yıllar önce. Öğretmenliğe başladığım ilk gün, ilk derse girerken Ayvaz öğretmenim gelmişti gözlerimin önüne. Her zaman bize gülümseyen, sevecen, babacan Ayvaz öğretmenim. Her zaman traşlı, takım elbiseli, tertemiz giyimli Ayvaz öğretmenim… Sonra bir de Tijen geçti zihnimden. İğrenç sesli, suratsız, sevimsiz, boyalı ve ojeli uzun tırnaklarıyla yüzümüzdeki şamar izleri… O an söz verdim kendime: Yeni bir yolun, yeni bir hayatın ilk adımındaydım. Ayvaz öğretmen olmak da vardı, Tijen olmak da… Ben “Ayvaz Öğretmen” olacaktım!

Öğretmenliğimin onuncu yılını tamamlarken, ilk gün kendime verdiğim sözü tutmanın mutluluğunu yeniden yaşıyorum. Her ne kadar diğer meslektaşlarım beni eleştirseler, öğrenciyle kurduğum diyalogdan rahatsız oldukları için zaman zaman uyduruk bahanelerle beni üst makamlara şikayet etseler de asla “Ayvaz Öğretmen”likten vazgeçmeyeceğim. Öğretmenliğin yüz karası “Tijen”lerle de sonuna kadar mücadele edeceğim.

Babaannem hastalanıp ölüm korkusuna kapılınca “Torunumu istiyorum, ölmeden onu göreyim” demiş. Babamın “Önemli bir şeyi yok.” sözüne rağmen izin alıp gelmiştim babaannemin yanına. Birkaç gün daha kalacaktım memlekette. O zaman Ayvaz öğretmenimi de görebilirdim.

Ertesi gün gittim öğretmenimin köyüne. İki katlı okula girdiğimde bir hademe karşıladı beni. Ayvaz Bey’i sordum, “Gel!” deyip düştü önüme. Üst kata çıktık, koridorun sonuna doğru yürüdük. Herhalde öğretmenler odasına gidiyoruz diye düşünürken, bir sınıfın önünde durup tıklattı kapıyı:

“Ne yapıyorsun? Dersteyse teneffüsü beklerdik, dersi bölmeyelim” diyordum ki sınıfın kapısı açıldı. Bir çift mavi göz gördüm önce. Sonra beyaz saçlar… Ayvaz öğretmenim yaşlanmış!..

“Buyurun!” dedi her zamanki nezaketiyle.
“Öğretmenim, dersinizi böldüğüm için özür dilerim. İstemeden oldu. Arkadaş aldı getirdi buraya.” dedim mahcubiyet içinde.

“Önemli değil efendim, nasıl yardımcı olabilirim?”
“Ben sizi ziyarete gelmiştim öğretmenim, Merkez İlköğretim Okulu’ndan öğrenciniz Mustafa Resüloğlu.”

Bir an durakladı Ayvaz öğretmenim, birkaç saniye baktı dikkatlice, sonra kollarını açıp sarıldı sımsıkı. O an ağladığını fark ettim öğretmenimin. Benim de tutamadı gözyaşlarım daha fazla kendini. Bu tabloya şaşıran öğrenciler de yerlerinden kalkmış, yaklaşmıştı bize.

Kolumdan tutup sınıfa çekti beni. Öğrenciler koşuşturup oturdular sıralarına meraklı bakışlarla. Ayvaz Bey, öğretmen masasına yöneldi, sandalyeyi çekip oturttu beni. Sınıfa döndü:

“Benim öğrencim!” dedi gururla. “Yıllardır görmemiştim onu. O da öğretmen, hem de iyi bir öğretmen. Nereden mi biliyorum? Ancak iyi bir öğretmen, öğretmenlerini ziyaret eder de ondan.”

(*)Sn.Mustafa KUVANCI'dan alıntıdır.

Not: 03 Mart 2009'da okula yeni tayin olan bir öğretmenin yanlış tavrına ithafen, konu başlığına aynı dileği yazarak okul web sayfasında yayınlanmak üzere hazırlanan sayfaya kopyalamıştım bu yazıyı, fakat hiç yayınlanmamıştı... Yaşadığımız tatsızlığı bilen müdürümüz bile okul sayfasındaki paylaşımlar kısmında
onaylanacak kadar değerli bulmamıştı bu hikayeyi... Ya da öğretmenle paylaşmakla yetinmişte olabilir diye temennide bulundum hep...

Emzirme Reformu Başlasın!

2010-10-01T14:32:00.010+03:00

Nil İdil Eriş » Blog Archive » Emzirme Reformu Başlasın!

BlogcuAnne, ÇalışanGebe, Nil İdil Eriş ve katılan bütün arkadaşlara teşekkürler. Anneler ve bebekleri için, siz hala desteklemediniz mi?

Sevgili Elif'in paylaşmış olduğu "Nilay'ın süt macerası"'nı okuyunca bu maceraya çok benzer on yılı aşkın süre önce yaşadığım zorlukları hatırladım, buyrun siz de okuyun;

"İşte Emzirme Reformu Bu Yüzden Gerekli"

Bir düsünmek lazım derim.

2010-10-01T12:30:00.014+03:00

Saat 10'u geçiyordu kızımın okulundan aradılar "Hilalin karnı çok ağrıyor, burun ve geniz akıntısı var gelip alabilir misiniz" diye. Hemen okula gittim aldım karnının ağrısından ağlamış yanakları yüzü gözü kıpkırmızı olmuştu. Bebekliğinden beri alerjik hassas bir cildi olduğu için hemen kızarır, en ufacık esintide de sinüziti tekrarlar. Onu öyle görünce çok üzüldüm ama kendini daha fazla bırakmaması için hiç belli etmeden 'ben kızıma tarhana çorbası yaparım hemen iyileşir' dedim. İnebolu'dan gelirken eşimin halası kızılcık tarhanasıyla(mora yakın renkte) köy tarhanası yapmıştı, kızılcık tarhanasının sindirim sistemi rahatsızlıklarında daha iyi olduğunu da kayınvalidemden öğrenmiştim.

Eve gelir gelmez uflayıp puflanmalar devam etti, "ben yoğurtlu makarna istiyorum sadece" dedi, tamam onu da yaparım ama hepsinden yemen gerek sonra benim işyerine dönmem lazım dedim. Karnı aç olduğu ve ağrısı olduğu için benimle kal anne diye ısrar etti, kızım baban erken gelecek merak etme deyince sustu. Önce patateslerin kabuklarını soyup iri iri doğrayarak haşladım, çok hafif tuz ve karabiber serptim lezzetli olsun diye. Kıymayı erittim 1 kaşık salçayla beraber kavurup kızılcık tarhanası çorbamızı pişirdim. Yoğurtlu sarmısaklı boncuk makarnamızı hazır edip nazlı kızımın başını okşayarak yemek yiyince bir şeyinin kalmayacağını söyleyip sofraya getirdim. Mıy mıy keyifsiz keyifsiz çorbasını içse de makarnasını canı istediği için güzelce yedi, patateslerin azıcık ucundan tırtıkladı. Meyve olarak dilimlenmiş yarım elmayı zorla, yemesen daha iyi dediğim yeşil mandalinasınıysa keyifle yedi. Hafif ateşi yükselmesine rağmen biraz daha iyi gibiydi, nasıl rahatsızlandığını itiraf etmek istediğini söyledi; Eee.. konuş bakalım ben de bekliyordum kesin dondurma yemişsindir dün terliyken dedim. "Ona yakın bir şey" deyip güldü; "dün beden dersinde hava serindi kaç tur koştuğumuzu hatırlamıyorum atletim su gibi olmuştu yavaş hareketler sırasında da terim sırtımda buz gibi oldu ama sınıfa gidince yanımdaki yedek atleti değiştirmedim kantine gidip su aldım, çok soğuktu. Ozan bana -o suyu sakın içme çok terlisin, bir kere içersen bir daha canın ister hasta olursun- dediği halde bir şey olmaz deyip içtim gerçekten de öyle oldu. Daha ilk dersten üşümeye başladım dünden beri kendimi iyi hissetmiyordum zaten, bugün Matematik dersinden sonra da çok kötüydüm" dedi. Ne kadar hassas bir bünyen olduğunu bildiğin halde nasıl böyle sorumsuz, dikkatsiz davranıyorsun hilal üstelik kaç kerede uyarıyorum, arkadaşın bile uyarmış dedim. Bana verdiği cevap; "anne zaten sınıfta, dersanede çoğu kişi grip, sinüzit, boğaz enfeksiyonuydu mutlaka bana bulaşıcaktı ne yapabilirim" olunca ben de sadece biraz daha kendini koruyabilirdin, göz göre göre sinüzite davetiye çıkardın, soğuk suları içip bir de mideni üşütmüşsün hiç yapılcak şey mi? diye söylendim durdum. Sonra da bir kaşık ilaç verip 12,15'de işyerine döndüm gerçi bütün aklım evde kaldı. Allaha emanet... Bütün çocuklar iyi olsun, sağlıklı olsun, hasta olanlar da şifa bulsun inşallah.

Gelen maillerimi kontrol ederken bir arkadaşımın gönderdiği bu anlamlı yazıya rastladım, kimin yazdığını bilmiyorum, yazanın ellerine sağlık. Çok doğru ve güzel bir yazı; Allaha şükür birçok şeyin doğalına ulaşabiliyoruz hala, onlarında kıymetini bilelim. Hayırlı, sağlıklı, bereketli cumalar...

Haliyle panik halindesiniz...

“Nasıl anlarız? Genetiği değiştirilmiş organizma yemekten nasıl kurtuluruz?” filan.
Şöyle...

Annaneniz öpülesi elleri parçalanırcasına, ovalaya ovalaya tarhana yaparken, siz, “Aman annane be, boş versene” deyip, marketten hazır çorba alıyordunuz ya... Annane rahmetli oldu ve siz, o tarhananın tarifini annaneden alıp, bir kenara yazmadınız ya... İşte o nedenle, siz, genetiği değiştirilmiş organizma yemekten kurtulamazsınız maalesef.
*
Ne verirlerse...
Onu yiyeceksiniz.
*
Kız evlat yetiştiriyorsunuz, en iyi okullara gönderiyorsunuz...
Piyano çalıyor, İngilizce konuşuyor, Grammy alanları tek tek biliyor. Bilmeli... Ama alt tarafı limon, şeker ve su kullanıp, limonata yapmasını bilmiyor! Yoğurdu çırpıp, ayran yapamıyor, ayran...
İşte o nedenle, kızınız, genetiği değiştirilmiş meşrubat içmeye mahkûm maalesef... Torunlarınız da.
*
Zahmet edip sütlaç yapmadığınız için, kek yapmaya üşendiğiniz için...
İçinde ne olduğunu bilmediğiniz gofretleri, mısır patlaklarını kemiriyor sizin oğlan!
Hamur tutmayı, şöyle mis gibi ıspanaklı bi börek yapıp, çantasına koymayı bilmediğiniz için, hamburger bağımlısı oldu.
Tahin-pekmezi “köylü işi”, vıcık vıcık yağ fışkıran kremaları “modernite” sandığınız için, daha 10 yaşında ayıya döndü, yuvarlana yuvarlana yürüyor, tıkanıyor, merdiven çıkamıyor.
*
Size zor geliyor ama, zor mu evde yoğurt yapmak? zor mudur İzmir'de, Antalya'da, Adana'da evde salça yapmak?
Şikâyet edip duruyorsun, içine katkı maddesi konuyor, zorla beyazlatılıyor diye...
İster tam buğday unundan, ister çavdardan, hakikaten zor mudur evde ekmek yapmak? Bütün ailen kabız...
Tonla para verip, abuk sabuk ambalajlı-meyveli saçmalıklardan medet umacağına, niye öğrenmiyorsun kabak tatlısı yapmayı?
*
Güya, çoluğunu çocuğunu düşünüyorsun, taze taze yesinler diye, pazara gidiyorsun...
Eğri büğrü biberlere, doğal olduğu için tuttuğunda ezilen domateslere ağız burun kıvırıyorsun, hormonlu, tornadan çıkmış gibilerini alıyorsun...
Ne işe yaradı senin pazara gitmen?
*
Kocanız da, bu satırları okuyup, size akıl verecek şimdi... Söyleyin ona, ukalalık etmesin, götürün aktara, hatmi çiçeğiyle zencefili birbirinden ayırt etsin, ondan sonra konuşsun!
*
Enginar, börülce, radika, cibes pişirmekten haberin yok; gazetelerin tiraj almak için kıçından uydurduğu kıçımın uzmanlarından fıldır fıldır brokoli tarifleri öğreniyorsun...
Brüksel lahanası yiyerek mi AB'ye gireceğini sanıyorsun?
*
Çin'den bal getiriyorlar mesela...
Taaa Arjantin'den, Meksika'dan bal getiriyorlar.
Neymiş efendim, içinde genetiği değiştirilmiş organizma olabilirmiş falan... İçinde tavuk ibiği, maymun kulağı olmadığına şükredin!
*
Uzatmayayım.
Mutfak genetiğimizi kaybettik biz.
*
Elin adamı, mısırdan, soyadan, domatesten önce beynimizin DNA'sını değiştirdi!
*
Hurrraaa diye köyden kente göçerken, dışarda tıkınmayı şehirleşme zannettik. Ambalajlı ürün tüketmeyi, zenginleşme zannettik.
*
Dolayısıyla, ya kafayı değiştirip, özümüze döneceğiz... Ya da ne verirlerse onu yiyeceğiz.

Monçiçilerin minik hayatlarını hatırlıyor musunuz?

2010-09-29T14:52:00.007+03:00

Ne kadar sevimliler değil mi? Ayacıklarına bakın poti poti:))

Bulutların üstünde Monçiçiya diye bir ülkede yaşıyorlardı. Bunların tüm derdi yaşadıkları ağaçların dallarına kuyruklarıyla tutunup daldan dala atlamaktı. Her zaman mutluydular... "Mutlu işler fabrikası" vardı hatırlıyo musunuz? Ağaçların üzerine kurulan evler gibi ama daha karmaşık bir yapıydı. İçerisinde çarklar falan dönerdi. Monçiçilerin yaşam kaynakları bu fabrikaydı diye hatırlıyorum. Arasıra bişeyler olurdu bu fabrikaya pof pof pof diye dumanlar çıkıp sallanırdı falan. Herkes telaşa kapılıp yanlış giden şeyi düzeltmeye çalışırdı. Hani şirinlerde köyün ayakta kalması için gerekli işleri, yemek, odun tarım falan şirinler yapıyodu ya; burada bu işler fabrikasyondu bir nevi. Millet iş yapmıyordu. Monçiçiler sistemi kurmuş oturuyorlar, bütün işleri fabrika yapıyordu. Yani fabrika çalıştığı sürece Monçiçiya da işler yolunda gidiyordu. Bir de yanlış hatırlamıyorsam kötü monçiçiler böyle daha kara kara kötü suratlı tiplerdi ve bu mutlu işler fabrikasını ele geçirmeye sabote etmeye falan çalışıyorlardı. Ama hep iyiler kazanırdı.

Eşimle Limango'da satışa sunulduğunda yukardaki monçiçileri almaya çalışmıştık, fakat stokta kalmadığı için alamadık. Yurtdışındaki sitesinden getirelim dedik o da bayağı tuzluya malolacak diye vazgeçmiştik. Kızım bu çabalarımıza bir türlü anlam verememişti, oysa biz aynı kuşağın çocukları olarak ne çok severdik bu şirin şeyleri izlemeyi... Geçen akşam Erman Kuzu'nun "Biz Monçiçi miyiz?" diye çıldırdığını görünce çok güldük. Biz monçiçiyiz diye diye kahkahalara boğulduk:)) Eskiden çizgi filmler daha güzeldi şiddet, kavga yerine daha eğlenceli, daha öğreticiydi. Her bölümden ayrı bir ders çıkarılabiliyordu doğrusu...

Çocukluk anılarımızda yer alan bu cici monçiçiler eğer tekrar satışa sunulursa kesinlikle kaçırmayacağız anlaşılan:))

Suzancığım'da sevgi dolu bir kahvaltı keyfi...

2010-09-26T23:53:00.039+03:00

Özenle hazırlanmış cicili bicili rengarenk soframız...
Fırında patatesli içinde yok yok pizzamız:))
Pofuduk pofuduk patlıcanlı böreklerimiz, yeşil zeytin salatamız
Peynir çeşitleri ve zevkli sunumuyla söğüş salatamız
Çikolatalı kalpli muffinlerimiz ve tadına doyulmaz diğer lezzetler eşliğinde
şeker gibi bir sohbet:))

Bu sıcacık sofra ve birbirinden güzel lezzetler için teşekkürlerimi gönderiyorum tekrar, ellerine, emeğine sağlık canım. Şirin yuvanızdan ömür boyu sevgi, mutluluk ve huzur eksik olmasın.

Patlıcanlı börek tek kelimeyle nefisti, benim gibi ilk kez deneyecekler için tarifini arkadaşımdan hemen aldım;

Malzemeler:

4 adet patlıcan
1 adet soğan
3 adet yeşil biber
4 adet domates
Biraz sıvı yağ (soğanı ve biberi kavurmak için)
Tuz karabiber
3 adet yufka
½ su bardağı süt
2 yumurta
½ su bardağı sıvı yağ
Susam/çörek otu

Yapılışı:

Önce böreğin iç malzemesini hazırlayalım.

Patlıcanları alacalı soyup küp şeklinde doğrayın ve 15 dakika kadar tuzlu suda bekletin.

Soğanı ve biberleri yemeklik doğrayın.

Domatesleri rendeleyin.

Büyükçe bir tavada soğan ve biberleri yeteri kadar sıvı yağ ile kavurun.

Tavaya suyunu süzdüğünüz patlıcanları da ekleyip kavurmaya devam edin.

Patlıcanların rengi değişip yumuşayıncaya kadar kavurun.

Sonra rendelediğiniz domatesleri de ekleyip bir 5 dakika kadar kavurun.

Tuz ve karabiber ekleyip ocaktan alın. Patlıcanlı içimiz hazır.

Yufkaları dörde bölün. 3 yufkamız var toplam 12 parça elde etmiş olacağız.

Yumurtanın birinin sarısını üzerine sürmek için ayırın.

Sütü kalan yumurtayı ve sıvıyağı derince bir kapta çırpın.

Bir yufka parçası alın sütlü karışımı fırça yardımı ile yufkanın üzerine sürün.

Hazırladığınız patlıcanlı karışımdan düz köşelerden birine bir sıra koyun.

Rulo olacak şekilde sarın.

Her bir yufka parçası için aynı işlemi yapın.

Fırın tepsisine dizin üzerlerine yumurta sürün ve isteğinize göre susam ya da çörek otu ile süsleyin.

Yaklaşık 200 derece fırında böreklerin üstü kızarana kadar pişirin.

Fırında sucuklu patatesli karışık pizza

Malzemeler:

2 büyük boy patates
Sosis, sucuk göz kararı
1 adet domates
1 adet dilimlenmiş biber
1 küçük konserve mısır
1 su bardağı kaşar peyniri
Tuz, sıvı yağ

Yapılışı:

Patatesler küp küp doğranır ve tuz eklenerek az yağda kızartılır.
Kızaran patateslerin yağı alınarak servis tabağı büyüklüğünde kestiğimiz yağlı kağıdı borcamın ya da fırın tepsinin altına serilir ve patatesler üstüne döşenir.
Ayrı bir yerde sosisler, sucuklar doğranarak sıvı yağda sotelenir. (Çok kurumaması için sotelenmeden de direkt fırında pişirilebilir)
Daha sonra patateslerin üzerine döşenir.
Domates rendelenir tuz eklenerek az bir yağda sos haline gelene kadar pişirilir ve tepsinin üzerine domates sosu gezdirilir.
En üste mısır taneleri ve arzuya göre baharat serpilir.
Pişmesi için 15 dakika 180'C ısıtılmış fırına verilir.
Rendelenmiş kaşar peyniri fırından çıkarmadan 5 dakika önce eklenir.
Kaşar eriyip hafif pembeleşince fırından çıkarılıp sıcak servis yapılır.
Yumuşaklığını koruması için servis yapana kadar üzeri folyo ile sarılabilir.
Ve yine arzunuza göre domates sosu hazırlanırken tereyağında hafif kavurulup, 1 diş sarımsak da eklenebilir. Malzemelerle oynamak tamamen sizin damak zevkinize bağlı...

Kahvaltı sofraları için son derece lezzetli, içinde yok yok pizzamız hazıırr,
ismi bizzat bana, el emeği güzel arkadaşım Suzan'a aittir duyurulur:))

Çikolatalı kalpli muffinler

Malzemeler:

3 adet yumurta
1 su bardağı toz şeker
½ su bardağı sıvı yağ
½ su bardağı süt
6 çorba kaşığı bitter kakao
1 paket vanilya
1 paket kabartma tozu
2-2.5 su bardağı un

Yapılışı:

Yumurtalar kırılıp, toz şekerle beraber yaklaşık 15 dk karıştırılır.
Karıştırmaya ara vermeden, sıvıyağ, süt, kakao eklenip iyice karıştırdıktan sonra iki su bardağı un ilave edilir. Unu az gelirse kıvamından anlaşılır, yavaş yavaş ½ su bardağı un ilave edilebilir.
Yumuşak kıvamdaki kek hamuru minik kalpli kalıplara eşit şekilde paylaştırılır.
İstenirse her bir muffinin üzerine damla çikolata serpiştirilebilir.

Önceden 175'C ısıtılmış fırında yaklaşık 40 dk pişirilir. Soğuyunca kalıplardan çıkarılıp şık bir servisle sunuma hazır hale gelir.

Mutlaka deneyin, afiyetler olsun.

Bu kadar tarifi özel istek üzerine sayfama eklediğime göre Fatoş arkadaşımın KAHVALTILIKLAR etkinliğine katılayım dedim,
buyrun siz de katılın, tık tık:))

"İyi ki varsın İyi ki sevmişim seni..." pastası:))

2010-09-26T20:52:00.003+03:00

16/08/1975 17.45 & 2010 Bol çikolatalı, frambuazlı pasta tadında daha nice sağlıklı, mutlu yeni yaşlara sevdiklerimle beraber neşeyle kavuşurum inşallah... Bu çok anlamlı günde beni yalnız bırakmayan tüm dostlarım güzel dilekleriniz için hepinize çok çok teşekkür ederim. İyi ki varsınız ve iyi ki yüreklerimiz bir... Gülümsemenin ışıltısı dudaklarımızda, Mutluluk hep yanımızda olsun. Sevgilerimle...

Gülen gözler...

2010-09-24T17:03:00.012+03:00

Bir çok şey var paylaşılmayı bekleyen, bol resimli yemekler, geziler... Ama bir türlü fırsat bulamıyorum, hala hep yapılacak bir şeyler çıkıyor. Geçen hafta dersane başladı. C.tesi kahvaltı yapıp 08,30'a yetişelim diye çabaladık öğlen de kızı alıp Ataşehir'de bir randevum vardı ona yetişeyim dedim Küçükyalı'dan başlayan trafik yüzünden Bostancı'da telefon edip yetişemeyeceğimi söylemek zorunda kaldım ve taaa Ekim ayına ertelediğim bir randevu bu... Haydii oraya kadar gitmişim Carrefour şurası deyip alışverişe dalmışım, Pazar hep beraber gezelim sonra da köyden gelen rengarenk ürünlerimizi alıp yerleştirelim demişim... Bir bakmışım hafta sonu bitmiş, bir bakmışım hafta başlamış ve yine güzel bir Cuma'yla hafta sonunu karşılamak üzereyiz. Göz açıp kapayıncaya kadar geçen zamanın kıymetini iyi bileceğimiz hayırlı bereketli bir Cuma, mutlu ve neşeli güzel bir haftasonu diliyorum herkese...

Fotoğraf kızımın İnebolu'da yapmış olduğu meyve şölenine ait:))

"Niçin "Mış Gibi" Yaşıyoruz?" Doğan Cüceloğlu

2010-09-24T11:33:00.011+03:00

Bir arkadaşımın tavsiyesi üzerine alıp okuduğum bir kitap
"Korku Kültürü" herkese alıp okumasını tavsiye ediyorum. Doğan Cüceloğlu'nun, "Mış Gibi" Yaşamlar adlı kitabının devamı... Kendisiyle tanışma fırsatını 2001 yılında 3 günlük Durusu Park Resort "Biz Bilinci" eğitiminde yakalamıştım. O gün bugündür bütün kitaplarını okudum diyebilirim, hepsi okunmalı ve okutulmalı düşüncesindeyim. Arkadaşımda öyle yapmış ve bu güzel kitapla ilgili fikrini şöyle aktarmıştı, kendisine geç te olsa teşekkürler;

"Doğan Cüceloğlu'nun en son kaleme aldığı bir üçlemenin 2. kitabı olan KORKU KÜLTÜRÜ'nü alıp okumanızı tavsiye ederim. Türkiyemizde yaşanan 'her konudaki kirlenme' , 'kabadayı kültürü' , 'biz okumuşlar niye müdahale etmiyoruz, edemiyoruz' gibi konulara çok güzel açıklamalar getiriyor. Aşağıdaki yazı, ana hatları ile bir derleme şeklinde (Kitabı okumak çok daha keyifli.......)"

"Korku içindeyiz. Sürekli birşeylerden korkuyoruz. Yarın gözümüzü ekonomik krize açıp bir anda borçlarımızın katlanmasından… Durakta beklerken bir bombayla paramparça olmaktan… Hiç beklemediğimiz bir anda işsiz kalmaktan… Tüm yaşamımızın bir anda değişmesinden… Çocuklarımıza karanlık bir dünya bırakmaktan… Korkuyoruz! Korktukça içimize kapanıyoruz, yalnızlaşıyoruz, mutsuzlaşıyoruz! Tam da mutsuzluğun dibine vurduğum birgünde bir kitapçı vitrininde karşılaştım Doğan Cüceloğlu'nu son kitabıyla. Kitap adıyla tavladı beni : Korku Kültürü! Kitabın alt başlığı adından bile güzel: Niçin Mış Gibi Yaşıyoruz? Psikoloji Profesörü Cüceloğlu ile TV8'de Cumartesi sabahları yayınlanan programının çıkışında konuştuk. Uzun ve epey öğretici konuşmanın sonunda anladım ki Türkiye'nin suyu hasta! Niye mi? İşte Doğan Cüceloğlu'nun ağzından nedenleri… Bir arkadaşım anlatmıştı. Japon balığı almış. İşten sonra evine gidip balığını seyrediyormuş. Şahaneymiş seyretmesi, böyle dalga dalga gidiyormuş balık. Ama bir süre sonra balık yan yatmış, debelenmeye başlamış. Kavanoza koyup deniz biyoloğu olan bir arkadaşına götürmüş. Biyolog incelemiş, demiş ki;
- İyi haberim var, kötü haberim var, hangisinden başlayayım?
- Hangisinden istersen
- İyi haberim balık hasta değil. Kötü haberim suyun hasta.
- Su hasta olur mu ya?
- Evet olur, iyi oksijen almıyor bu su. Bundan dolayı bir bakteri girmiş. Ve bu bakteri balığın sinir sistemini böyle etkilemiş.
- Ne yapmam lazım?
- Balığın suyunu değiştireceksin, bir de pompanı değiştireceksin.
Su değişince, pompa sistemi değişince gerçekten de balık iyileşmiş bir süre sonra. Yine şahane biçimde dalga dalga gitmeye devam etmiş!
Bizim suyun hastalığı ne peki?
Korku kültürü.
Korku kültürü kavramını biraz açabilir misiniz?
Korku kültürü yaşamda gücü temel olarak kabul eder. Hayatta en önemli şey güçtür. Bu nedenle yaşam sürecinin kendisini sıfırlar. Mutluymuşsun, coşkuluymuşsun, zevk alıyormuşsun hiçbir önemi yok. Seni güçlü kılıyor mu kılmıyor mu ona bakacaksın. Bu da sonuçlarla belli olur. Mevki edindin mi, para kazanıyor musun, şöhretli misin, göster bana! Böylelikle yaşamın bir süreç olarak değeri yok, güç temel değerdir. Güçlü olan haklıdır, çünkü o güçlüdür. Güçlü olanın denetleme hakkı vardır, çünkü o güçlüdür. Yönlendirir. Böylelikle tüm ilişkiler ve yaşam onun üzerine oluşmaya başlar. O nedenle böyle bir toplumda insan insana ilişki yoktur, güçlü güçsüz ilişkisi vardır. Kadın erkek ilişkisi yoktur, güçlü güçsüz ilşkisi vardır. Patron işveren ilişkisi yoktur, güçlü güçsüz ilişkisi vardır. Bir toplumda 'Sen benim kim olduğumu biliyor musun?' diye soruluyorsa o toplumda güçlü güçsüz ilişkisi vardır!
Korku kültüründe insanların ilk karşılaştıklarında akıllarından geçen şudur: Şimdi burada kimin borusu ötecek. O yüzden kolay kolay gülümsemezler, başka tarafa bakarak el sıkarlar. Yani diyor ki: Yersen, burada baba benim. Böyle durumlarda ben kendimi nasıl tanıtacağım. Profesör Doktor Doğan Cüceloğlu. Mutlaka mevkimi söyleyeceğim. Yani işte 15 kitap yazdım, tv programı yapıyorum, filan, filan… Bir kıdem listesi yapacağım sana güçlü olduğumu göstermek için. Çingeneler kavga ettiğinde bende bu var diye sende ne var diye atışırlarmış ya… Bizdekinin aynı. Adam kitap yazıyor, üzerine Prof bilmem kim diye titrini yazdırıyor, ne gerek var?

Korku kültüründe eşit ilişki yoktur, kim daha güçlü, kim daha üstün ilişkisi var. Daha evlenirken bu karı koca ilişkisinde kendini belli eder, ilk gece gözünü korkutuyor, ilk gece. Anne baba çocuk ilişkisinde de öyle.

Anne baba ilişkisinde nasıl?
Çocuk bir kere 0 - 7 yaş arasında müthiş bir mücadele veriyor.
Ne mücadelesi veriyor? Varolma mücadelesi veriyor. 'Yemiyeceğim' diyor, 'Doydum' diyor. 'Yiyeceksin' diye ağzına tıkıyoruz kaşığı. 'Aç değilim' diyor. 'Hayır açsın' diyoruz. Düşünebiliyor musun ya? Şu işkenceyi düşünebiliyor musun?

Geçen gün üniversite öğrencilerinden oluşan 70 kişilik bir gruba konuştum. Bir kız öğrencinin önüne gittim. 'Merhaba' dedim ama görüyorum nasıl korkuyor. İnşallah doğru cevap veririm kaygısı var yüzünde. 'Sabahleyin karşılaşsak ben sana sorsam 'Uykunu alabildin mi?' diye. Uykunu alıp almadığını bilebilir misin?' dedim. 'Bilmem, belki' dedi. Bu çok acı birşey. 'Peki' dedim 'Senin uykunu alıp almadığını senden daha iyi bilecek kim var?' Ona da cevap veremedi. Üniversite öğrencisi bu! Yandaki arkadaşa döndüm. 'Aç mısın tok musun bilir misin?' dedim. Cevap veremedi, ııığğğ filan yapıyor. 'Senin aç ya da tok olduğunu senden daha iyi bilebilecek biri var mı?' dedim. 'Lokantacı 'dedi. Bunlar üniversite öğrencisi! Bunlar bu kadar sınavdan sonra üniversiteye girebilmiş seçilmiş insanlar! Ama düşünün öyle bir yaşamı boşaltma durumu var ki çocuk aç mı uykusuz mu bilmiyor.

Ve ben psikolog olarak şunu söylüyorum. Bir insanın yaşamının temeli 0 - 7 yaş arasında atılıyor. Bir vatandaşın vatandaşlığının temeli de 0 ile 7 yaş arasında atılıyor. Neye benziyor bu biliyor musun, eğer siz bir çocuğa 0 - 7 yaş arasında Türkçe öğretemezseniz, ondan sonra da düzgün Türkçe konuşamaz, ona benziyor. Eğer çocuklarınıza 0 ile 7 yaş arasında vatandaş olma bilinci veremezseniz ondan sonra ikinci dil öğrenirmiş gibi zorlukla aksak öğreneceklerdir.

O zaman o üniversitelinin aç olup olmadığını bilmemesinin nedeni de annesinin çocukken aç olmadığı halde zorla yedirmesi mi? Onun adına kararlar vermesi mi?
Bu ufak bir örnek. Genel olarak çocuğa verilen mesaj önemli. 'Sen küçüksün bilmezsin büyükler bilir. Sen kimsin ki…' Bu genel mesaj yerleşince' Ben kimim ki, otorite daha iyi bilir' inancına dönüşüyor. Korku kültürünün özü bu! Öyle olunca yaşam tamamıyla gerçeğin araştırılması değil, özgürce bir yolculuk değil, bireylerin, grupların, cemaatlerin birinden daha güçlü olma mücadelesine dönüyor.

Türkiye'de siyasal anlamda yaşanan da bu değil mi?
Evet! İşte bu korku kültürünün aksi olan saygı kültüründe çok temel bir değer vardır. O da gerçeğe saygıdır. Üniversite neden vardır? Gerçeği keşfedip,öğrenip, yaymak için vardır. Oysa bu korku kültürünün umurunda değil. Korku kültüründe üniversite makam için vardır, mevki için vardır, daha güçlü olmak için vardır. Araştırma yapmaktan daha çok nasıl kulis faaliyetleriyle, ayak oyunlarıyla makam elde edileceği öğrenilir. Ayakta kalanlar, mevki, makam sahibi olanlar bunlardır. Ve bunlar bir öğrenci çok akıllı ve yetenikliyse korkarlar, onu asistan almazlar. Sadece üniversitelerde değil, hiçbir yerde çok akıllı adam istemezler Türkiye'de. Evet, çünkü tehlikesin. Ama ben 25 yıl yurtdışında bulundum. Orada adamın seni sevmesi veya sevmemesi üçüncü dördüncü derecede ilgilendiği birşey. 'Sevmem ama harika bir kafası var, ondan dolayı buraya getirmek zorundayım' diyor. 'Arkadaşım olarak görmem ama hakkını veririm' diyor.

Şöyle düşünmek lazım. Hepimiz bir ekibin parçasıyız. Ben şu çocuğun (parkta oynayan çocuğu işaret ederek) daha mutlu olmasının bir parçasıyım. Herkes böyle düşünmeli. O çocuk mutsuzsa emin ol şu veya bu şekilde o mutsuzluk benim hayatımı etkiler. Trafiği düşün, herbir kişinin araba kullanışının kalitesi diğerinin hayatını etkiler. Sarhoş ise, yorgun ise, hızlı ise trafikteki herkes etkilenir. Toplumda da öyle. Ben buna biz bilinci diyorum. Korku kültüründe biz bilincinin gelişmesi mümkün değil. Ya ben bilinci denilen arsız saldırgan kültür gelişir, ya da sen bilinci denilen ezik kişiliksiz kültür gelişir. Arsızlar ezikleri daha da eziyor yani o zaman? Zaten sen diyenler 'Meee' diyor, 'Çoban yok mu? Uykum var mı yok mu bana söylesin, biri benim hakkımı korusun.' Mesela sınıfa girin öğretmen olarak. Korku kültürüyle yetişmiş çocuğa güleryüzlü davranın, 'Günaydın çocuklar nasılsınız?' filan deyin. Üç dört ders sonra size parmak atmaya kalkarlar. Siz üzülürsünüz ben bunlara insan muamelesi yapıyorum, yaptıklarına bak diye. Size süratle öğretirler nasıl öğretmen olunması gerektiğini. Demek ki korku kültüründe korkutulma ihtiyacının giderilmesi için korkutan birisinin olması lazım. El ve eldiven gibi. Ve bu bir yaşam felsefesi. Mesela korku kültüründe yetişmiş kadınlar da korkutan erkek ister. Onları korkutmayana 'Ne biçim erkek' derler. Türkiye'de yüzde kaç korku kültürü hakim? Şimdi belirli bir azınlık grup var. İnsan hakları, çocuk hakları diyen, insanca bir yaşam isteyen, birbirlerine 'Günaydın' demek isteyen, trafik kurallarına uyan… Benim gördüğüm kadarıyla çok az… Ve bu insanlar çok yalnız. Eğer Türkiye'de uygar insan gibi yaşamaya çalışırsanız süratle kendinizi keriz olarak görürsünüz. O sınıfa girip de 'Günaydın' diyen öğretmenin durumuna düşersiniz. Başınıza gelmedik kalmaz yani? Kendinizi korursunuz ama o zaman da kendinize yabancılaşırsınız. Bir mutsuzluk yaşamaya başlarsınız. Ve altını çizmek lazım. Kimsenin kabahati yok. Kimse kötü niyetle yapmıyor bunu. Bildiği başka bir şey yok.
0 - 7 yaş aralığında bunu öğreniyor. Bildiğini de gelecek nesle bağırta çağırta aktarıyor. Bu böyle gidiyor. Nasıl ki alfabeyi değiştirmek için seferberlik yaptık, köy köy gezip anlattık. Bence bizim ana babalığı öğrenmemiz için de aynı şey lazım. Çok ciddi olarak ve bilimsel olarak. Ve bunu herhangi bir ideolojinin herhangi bir güç kapma yarışının parçası haline getirmeden yapmak çok önemli. Türk politika tarihinde korku kültürü ne kadar hakim? Hep korkutularak mı yönetilmiş Türkiye? Korku kültürünün dışında başka bir akım olmamış. Avrupa'nın yaşadığı aydınlanma, birey olma hakkı mücadelesi olmamış. İşte Atatürk devrimleriyle bunu yapmaya çalışmış. Fakat korku kültüründe yetişmiş insanlar onu da hemen bir canavar haline getirip iki kampa ayrılmış, hangisi güçlü olacak mücadelesi yapıyor. İki tarafında anlaştığı temel değerler nedir konusunda bir araştırma içerisine girmiş değiliz. Ben şimdi olanların hepsini korku kültürü içinde bir mücadele savaşı olarak görüyorum, Bu da bana acı veriyor. Bir de bu savaşın, bu en tepedeki güç savaşının bizlerde, sıradan insanlarda yarattığı korkular var. Herkes endişeli, kaygı içinde ve mutsuz.

Gerçeğe saygı bir değer olarak kurumlarda yaşamıyorsa o zaman benim çok dikkat etmem gereken şeyler var. Ailem var, işim var, düzenim var. Yaşamımı devam ettirmek için benim ya çok güçlü olmam lazım ya da çok güçlü bir ekibin parçası olmam lazım. Bütün mücadele böyle dönüyor şimdi Türkiye'de. Karşı tarafın hakları umurunda değil, zerre ilgilendirmiyor. Bir onların gözüyle bakayım diye kimse demiyor. Çünkü bakarsa gücünü kaybediverir. O yüzden herkes yüzde 100 haklı olduğunu iddia ediyor. O yüzden de diyalog imkanı ortadan kalkıyor. Diyalog imkanının olabilmesi için herkesin 'Arkadaş sen de ben de farklı bakıyoruz ama müşterek bir gayemiz var' diyebilmesi lazım. Müşterek kabul ettiğimiz kriterler olması lazım. Bu kriterler yok. O yüzden ben sana baktığımda acaba hangi taraftan diyorum. Sana da sormuyorum, güvenim yok, alttan alttan anlamaya çalışıyorum. Benim gördüğüm kadarıyla hem parti içi hem partiler arası politika güç mücadelesinden başka birşey değil. Kim mevkiye makama gelirse nemalanma durumu olarak görüyorum bunu. İçten içe hepimiz de bu böyle olur diye kabul etmişiz. O nedenle korku kültürünü bizim en önemli baş belamız olarak görüyorum. Henüz daha farkında değiliz nasıl ki balık suyun farkında değil, biz de korku kültürünün farkında değiliz.
Bizim de suyumuz mu hasta? Aynen öyle, akvaryumun suyu aynı olduğu sürece yeni balıklar koysan bile bir süre sonra onlar da hastalanır. Şimdi biz ne yapıyoruz, milletvekillerini suçluyoruz. Sanki onlar gökten zembille indi. Onlar da bizim balığımız! Peki suyu iyi etmek için ne yapmak lazım? Suyun ilacı ne? Değerler! İlk değer gerçeğe saygı. Anne baba olarak çocuğunun gerçeğine saygı duyacaksın. İkinci değer, gerçeğe sevgi. Anne baba olarak çocuğunu seveceksin. En önemlisi de yaşama saygı. Çocuğun kendi yaşamında kendisi olarak var olabilmesine saygı duyacaksın!"

Kitap özeti ve Cüceloğlu'nun birbirinden değerli eserleri için bu adresten de faydalanabilirsiniz; http://www.dogancuceloglu.net/

Abraham Lincoln'un, Oğlunun Öğretmenine Yazdığı Mektup

2010-09-23T15:00:00.002+03:00

"Öğrenmesi gerekli biliyorum; tüm insanların dürüst ve adil olmadığını,
fakat şunu da öğret ona:

Her alçağa karşı bir kahraman, her bencil politikacıya kendini adamış bir
lider vardır.

Her düşmana karşı bir dost olduğunu da öğret ona. Zaman alacak biliyorum, fakat eğer öğretebilirsen, kazanılan bir doların, bulunan beş dolardan daha değerli olduğunu öğret.

Kaybetmeyi öğrenmesini öğret ona ve kazanmaktan neşe duymayı. Kıskançlıktan
uzaklara yönelt onu. Eğer yapabilirsen, sessiz kahkahaların gizemini öğret ona.

Bırak erken öğrensin, zorbaların görünüşte galip olduklarını... Eğer yapabilirsen; ona kitapların mucizelerini öğret. Fakat ona; gökyüzündeki kuşların, güneşin yüzü önündeki arıların ve yemyeşil yamaçtaki çiçeklerin ebedi gizemini düşünebileceği zamanlar da tanı...

Okulda hata yapmanın, hile yapmaktan çok daha onurlu olduğunu öğret ona.

Ona kendi fikirlerine inanmasını öğret, herkes ona yanlış olduğunu söylediğinde dahi...

Nazik insanlara karşı nazik, sert insanlara karşı sert olmasını öğret ona.

Herkes birbirine takılmış bir yönde giderken, kitleleri izlemeyecek gücü vermeye çalış oğluma.

Tüm insanları dinlemesini ve sadece iyi olanları almasını da öğret...

Eğer yapabilirsen üzüldüğünde bile nasıl gülümseyebileceğini öğret ona.

Gözyaşlarında hiçbir utanç olmadığını öğret. Herkesin sadece kendi iyiliği için çalıştığına inananlara dudak bükmesini öğret ona ve aşırı ilgiye dikkat etmesini... Ona, kuvvetini ve beynini en yüksek fiyata satmasını, fakat hiçbir zaman kalbine ve ruhuna fiyat etiketi koymamasını öğret.

Uluyan bir insan kalabalığına kulaklarını tıkamasını öğret.

Ona nazik davran ama onu kucaklama. Çünkü, ancak ateş çeliği saflaştırır. Bırak sabırsız olacak kadar cesaretine sahip olsun, Bırak cesur olacak kadar sabrı olsun.

Ona her zaman kendisine karşı derin bir inanç taşımasını öğret. Böylece insanlığa karşı da derin bir inanç taşıyacaktır... Bu, büyük bir taleptir, ne kadarını yapabilirsen bir bakalım... O ne kadar iyi, küçük bir insan, oğlum..."

Alıntı

Günaydııın:))

2010-09-22T09:56:00.011+03:00

Tarkan'ın karizmatik ve yepyeni fotoğrafıyla güne başlarken Adımı Kalbine Yaz albümüyle ilgili Belginciğimin yorumuna katılarak Tarkan'ın albümünde hiç bıkmadan evir çevir zevkle dinlediğim Top 5'in sıralamasını sonunda yapıyorum;

1- SEVDANIN SON VURUŞU
2- 10.şarkı; Adımı Kalbine Yaz - Mix (2.den daha hareketli)
3- 3.şarkı; İşim Olmaz
4- 5.şarkı; Öp,öp,öp do-ya-ma-dım:))
5- 4.şarkı; Kayıp

Günümüz güzel geçsin hepimizin...

Dün akşam neler oldu derseniz işyerinden biraz geç çıktım, eve yetişip kuru temizlemeciden gelen eşim ve bana ait bilumum ceket, trençkot, palto türü eşyaları teslim aldım, yerleştirdim. Fırında soslu tavuk ve mercimek çorbasını ülüttükten sonra, 8 gibi Carrefour'da okul alışverişi keşmekeşine katıldım, hatta yetinmedim alamadıklarımızı kırtasiyeden almak için bir de oralara uğradım. Eve geldiğimde 10'a geliyordu, yorgun bitkin vaziyette 4-5 defter kitap kapladım, nasıl uyuduğumu bilmiyorum. Kuzu yorgundu ama keyfine diyecek yoktu maşallah.

Başarılı, mutlu bir öğretim yılı olsun...

2010-09-20T13:51:00.008+03:00

Bugün güzel güneşli bir Pazartesi; yeni eğitim-öğretim yılının bütün öğrencilerimiz için sağlık, mutluluk, neşe ve başarı dolu bir yıl olmasını temenni ediyorum. Allah zihin açıklığı versin hepsine...

Biz de her ne kadar Çarşamba gününe yetişmesi gereken raporlar var ise de, bu özel günü kutlamak adına şirketten arkadaşlarımızla yiyelim, içelim, güzelleşelim diyerek Ali Usta'ya gittik. Anlayacağınız çocuklar okulda biz doyurucu bir telaşdaydık; Aylin, Aysu, Dürdane, Gülperi, Nalan, Serap ve Ben:)) İyi ki varsınız dostlar...

Döner dönmez künefenin ballı tadı ağzımdan kaybolmadan ve yoğun işlere başlamadan sizlere çok etkileyici bir paylaşımla Merhaba demek istedim, sanırım iyi de ettim:)) Keyif dolu güzel bir hafta olsun.

ÖĞRENDİM
İnsanlara kendimi zorla sevdiremeyeceğimi öğrendim
Yapabileceğin tek şey sevilebilecek biri olmak
Gerisi onlara kalmış
İnsanları ne kadar düşünürsen düşün,
Onların seni o kadar düşünmediklerini öğrendim
Güven elde edebilmek için yılların gerektiğini öğrendim
Ama yok etmek için saniyelerin bile yettiğini öğrendim
Önemli olanın hayatındaki eşyaların değil
Hayattaki kişilerin olduğunu öğrendim
İnsanın ancak 15 dakika çekici olabildiğini
Ondan sonra alışıldığını öğrendim
Kendimi karşılaştırmak için başkalarının en iyi yaptığını değil
Kendi en iyi yaptıklarımı kıstas almam gerektiğini öğrendim
İnsanlar için olayların değil onların daha önemli olduklarını öğrendim
Her ne kadar ince kesersen kes
Kestiğinin her zaman iki yüzü olacağını öğrendim
Sevdiğin kişilere sevgi dolu sözler söylemen gerektiğini
Belki bunun onu son defa görüşün olabileceğini öğrendim
Her ne kadar onu çok düşünsen de
Yine de gidebileceğini öğrendim
Kahramanların, yapılması gerekenleri ne pahasına olursa olsun,
Yapanlar olduğunu öğrendim
İnsanların seni hep hesapsız sevdiğini ama bunu nasıl gösterebileceklerini bilmediklerini öğrendim
Sinirlendiğimde gerçekten buna değse bile asla acımasız olmamam gerektiğini öğrendim
Gerçek dostluğun ve gerçek aşkın aramızda uzak mesafeler olsa bile büyüdüğünü öğrendim
Birisinin seni istediğin gibi sevmemesi
Onun seni tüm benliğiyle sevmediği anlamına gelmediğini öğrendim
Bir arkadaşın ne kadar iyi olursa olsun seni üzeceğini
Ve senin yine de onu affetmen gerektiğini öğrendim
Bazen başkaları tarafından affedilmenin yetmediğini öğrendim
Kendinde affetmeyi öğrenmelisin
Kalbin ne kadar kırılmış olursa olsun,
Dünyanın senin acılarından dolayı durmayacağını öğrendim
Geçmişimiz ve durumumuzun olduğumuz kişiliği etkilediğini
Ama olmamız gerekene karşı sorumlu olduğumuzu öğrendim
İki kişinin tartışması birbirini sevmedikleri anlamına gelmediğini öğrendim
Ve tartışmadıkları zamanda sevdikleri anlamına gelmediğini
Bazen kişiliğini eylemlerin önüne koyman gerektiğini öğrendim
İki kişinin tamamen aynı olan şeylere baktıklarında bile
Farklı şeyler görebildiklerini öğrendim
Hayatlarında her zaman dürüst bir şekilde daha ileriye gitmek isteyen
kişilerin sonuçları önemsemediklerini öğrendim
Seni doğru dürüst tanımayan kişilerin
Hayatını birkaç saat içinde değiştirebileceklerini öğrendim
Verebileceğin bir şey kalmadığında bile arkadaşın ağladığında
Ona yardım edebilecek gücü bulabildiğini öğrendim
Yazmanın konuşmak kadar duygusal gayret gerektirdiğini öğrendim
En fazla önemsediğim kişilerin, benden hep uzaklaştırıldıklarını öğrendim
İnsanları üzmeden duyarlı olarak kendi fikirlerini söylemenin
Çok zor olduğunu öğrendim
Sevmeyi
Ve sevilmeyi öğrendim
Öğrendim...

(alıntı)

Cuma keyfi bu olsa gerek:)

2010-09-17T17:51:00.011+03:00

Fonda sabırsızlıkla raflara yerleşmesini beklediğim, çıkar çıkmaz albümlerini aldığım Tarkan, Sertab Erener ve Yaşar var bu aralar... Müziği severim, beni dinlendiriyor, keyiflendiriyor, üstelik hepsi birbirinden güzel albümler herkese tavsiye ederim, almadıysanız mutlaka alın. Mega Vizyon'da cama yapıştırılmış "Tarkan'ın yeni albümü Sevdanın Son Vuruşu çıktı" afişini görünce nasıl heyecanlandığımı anlatamam 4-5 şarkı var ki aylardır beni dinlerken mutlu ediyor... Biz aşkı her ne kadar çiçekle, böcek gibi dolu dolu yaşamayı sevsek te bu şarkının bıraktığı ilk sorularına pozitif cevap verme hissi muhteşemm:))
Tarkan - Sevdanin Son Vurusu

Sertab'ın albümünü benzin alırken cicili bicili albüm kapağını görünce farketmiştim, kaçırır mıyım hiç? O ne muhteşem keyifli bir şarkı, aşk tazeletir cinsten, süperr; Renga Rengarenk:)) Yaşar'ı ilk albümlerinden beri ezber yapıp, ailecek çok sevdiğimiz için ve seyahat esnasında radyoda dinlerken koyulaştırdığım sözleri mırıldanıp bana baktığını farkettiğim aşkıma emrivaki hediye modunda aldırdım:)) İyi de etmişim, harika bir albüm, hayran kaldım. Yüreğinizden sevgi, gözlerinizden ışıltı, yüzünüzden neş'e eksik olmasın, sevgiler...

Yaşar – Yüreğimi Kaybettim

Yüreğimi kaybettim
Yüreğim yerinde yok ki
Bir elim sana uzanıyor
Tutamıyor seni

Gece yarısında mı
Sokak arasında mı
Çalışmayan telefonla mı arıyorsun

Gece yarısındayım
Hece arasındayım
O güzel gözlerinin karasındayım

Sen beni yanlış yerlerde arıyorsun canım
Sen beni bazen bazen de hiç aramıyorsun gülüm

İçindeyim senin
Hani o tatlı serserin
Hatırına eski günlerin
Ah sevgilim ay sevgilim

Sen hangi hasretim
Hangi aydan kalan
Kardan sonra açan
Güneşim çiçeğim ay sevgilim

Sen çırpınan denizde
Sen aranan liman
Ben ümitli gemi
Ararım seni ararım seni bıkmam

Mutlu hafta sonları herkese...

2010-09-17T17:46:00.005+03:00

Her zaman yaşam nehriyle birlikte git. Asla akıntıya karşı gitmeye, nehirden hızlı akmaya çalışma. Sadece mutlak bir rahatlık içinde, her an kendini yuvada, rahat ve varoluşun içinde huzurlu hissederek git.

Unutmaman gereken şey yaşamın kısa değil sonsuz olduğu ve bu yüzden de aceleye hiç gerek olmadığıdır. Acele etmek yalnızca bir şeyleri kaçırmana neden olur. Varoluşun acele içinde olduğunu gördün mü hiç? Mevsimler zamanında gelir, çiçekler zamanı gelince açar, ağaçlar hayat kısa diye hızla büyümek için koşuşturmazlar. Tüm varoluş yaşamın sonsuzluğunun farkında gibi görünür. Biz hep buradaydık ve hep burada olacağız; tabi ki aynı biçimlerde, aynı bedenlerde değil. Yaşam evrimleşmeye, daha yüce evrelere erişmeye devam ediyor. Ama bunun bir sonu olmadığı gibi bir başlangıcı da yok. Başlangıçsız bir yaşamla, sonsuz bir yaşamın ortasında var oluyorsun. Daima bu iki taraflı sonsuzluğun ortasında yer alıyorsun. Varoluşun gizemlerini soruşturmaya bıraktığın anda varoluş kapılarını sana açar, seni buyur eder. Ve varoluşun gizemlerine bir misafir olarak girmek onurlu bir şeydir. Doğaya saldırmak, doğayı zorlamak ise barbarlıktır. Altın gelecek işte bu olacaktır; bilim varoluşla bir mücadele veya çekişme yerine bir aşk ilişkisine girdiğinde; onunla tezat olarak değil, derin bir ahenk, derin bir dostluk içinde var olabildiğinde...

OSHO - Altın Gelecek

2010-09-13T13:38:00.010+03:00

Bu bayram da İnebolu'daydık. Dalından incir, domates, biber, bol bol fındık, ceviz, tatlılar yedik. Ahmet Maranki'yle meşhur pilav gününde birlikteydik. Geleneksel kutlamaları çok güzeldi, gelini olduğum bu şirin ilçenin... Her ne kadar dün dönüş trafiğine yakalansakta güzel bir tatil geçirip, çok şükür evimize dönebilmenin sevincini yaşadık; babamın dediği gibi gittiğin yer saray bile olsa En Evim Şen Evim'miş:)) Azıcık
geç kalmış olsam da; sağlık, neşe, sevgi dolu ve huzurlu daha nice bayramlara hep beraber kavuşmak dileğiyle, tekrar merhaba diyorum.

Can Yücel'in kaleminden BAYRAM;

Zamanla anlıyor insan: 3-4 güne sıkışmış bir tatilden öte bir şey bayram... Hayata rasgele serpiştirilmiş ilahi ikramlar, kıymet bilen kullara her daim bayram yaşatır. Nefes almak bayramdır mesela; günün birinde soluksuz kalınca anlar insan... Görmenin nasıl bir bayram olduğunu karanlık öğretir; sevmeninkini yalnızlık... Sızlamayan her organ, hele de burun direği bayramdır. Bayramdır, elden ayaktan düşmemek, zihinden önce bedeni kaybetmemek, kurda kuşa yem olmayıp "Çok şükür bugünü de gördük" diyebilmek... Sevdiklerinle geçen her gün bayramdır. Küsken barışmak, ayrıyken kavuşmak, suskunken konuşmak bayramdır. Bir kitabı bitirmek, bir binayı bitirmek, bir okulu bitirmek, kâbuslu bir rüyayı, kodeste ağır cezayı bitirmek bayramdır. Yoğun bakımda sancılı geceyi ya da kangren olmuş bir ilişkiyi bitirmek de öyle... Vuslat da bayramdır öte yandan... Endişe içinde beklediğinden mektup almak, telefonda ansızın sesini duymak, deli gibi burnunda tütenin boynuna sarılmak bayramdır.

En acıktığın anda dumanı tüten bir somunun köşesini bölmek, korktuğunda güvendiğine sarılabilmek, dara düştüğünde dost kapısını çalabilmek bayramdır.

Bir sürpriz paketinden çıkan hediye, tatlı bir şekerlemede üstüne serilen battaniye, saçlarını müşfik bir sevgiyle okşayan anne bayramdır. "Ona güvenmiştim, yanılmamışım" sözü bayramdır.

Hiç aldatmamış, aldanmamış olmak bayram... Yeni bir sözcük öğrenmek, bir tünelin sonuna gelmek, müzmin bir işin kapısını çarpıp uzun bir yola çıkıvermek bayramdır.

Zorluklara tek başına göğüs gerebilmek, gereğinde haksızlığın üstüne yalın kılıç yürüyebilmek bayramdır. Yeni eve asılan basma perdeler, alın teriyle kazanılmış ilk rızkın konduğu çerçeveler, yüklü bir borcun son taksiti ödenirken sıkılan eller bayramdır.

Evde yalnızlığı noktalayan insan nefesi, akşam kapıda karşılayan yavuklu busesi, sevdalı bir elin tende gezmesi, nice adağın ardından çınlayan çocuk sesi bayramdır.

Sonrasında gelen ilk diş bayramdır, ilk söz bayram, ilk adım, ilk yazı, ilk karne bayram...

Güne gülümseyerek başlamak bayramdır. "İyi ki yanımdasın" bayram, "Her şeyi sana borçluyum" Bayram, "Hiç pişman değilim" bayram... Evlatların mürüvvetini görebilmek, eve dolu bir torbayla gidebilmek, konu komşuyla yarenlik edebilmek, akşamları eskimeyen bir keyifle çay demleyebilmek bayramdır.

Zamanı donduran eski fotoğraflara nedametsiz bakabilmek, altı çizilmiş eski kitapları aynı inançla okuyabilmek, yol arkadaşlarının yüzüne utanmadan bakabilmek bayramdır. Alnı açık yaşlanmak bayramdır; ulu bir çınar gibi ayakta ölebilmek bayram...

Bunların kadrini bilirseniz, kıymet bilmeyi öğrenirseniz her gününüz bayram olur. Meraklanmayın, öyledir diye size deli demezler. Deseler de böyle delilik, bayram artığı günlerdeki nankör akıllılıktan evladır.

Her gününüz bayram olsun..!

Bin aydan hayırlı Kadir Gecemiz mübarek olsun.

2010-09-05T18:21:00.003+03:00

Kur'an-ı Kerim'de Cenab-ı Hak, bu mübarek gecenin kıymet ve faziletini şöyle beyan buyurmaktadır:

"Biz onu (Kur'an'ı) Kadir gecesinde indirdik. Kadir gecesinin ne olduğunu sen bilir misin? Kadir gecesi, bin aydan hayırlıdır.. O gecede, Rablerinin izniyle melekler ve Ruh (Cebrail), her iş için iner dururlar. O gece, esenlik doludur. Tâ fecrin doğuşuna kadar." (Kadir Suresi )

Resul-i Ekrem (s.a.v) Efendimiz buyuruyor:

"Kim Kadir Gecesi'nde inanarak, ihlas ile o geceyi ibadetle geçirirse, geçmiş günahları bağışlanır."

Bu gecede nasıl dua edelim?

Bunu da Müminlerin annesi Hazret-i Âişe (r.a.) vasıtasıyla yine Peygamberimizden, öğrenelim:

"Dedim ki, 'Yâ Resulallah, Kadir Gecesine rastlarsam nasıl dua edeyim?’
Resulullah Aleyhissalâtü Vesselam "Allahümme inneke afüvvün kerîmün tuhibbü'l afve fa'fu annî (Allah’ım, Sen affedicisin, affetmeyi seversin, beni de affeyle) dersin' buyurdu"

RABBİM HEPİMİZİN GÜNAHLARINI AFFETSİN, BU MÜBAREK GECEDE DUALARIMIZI KABUL ETSİN, DAHA NİCE KADİR GECELERİNE SEVDİKLERİMİZLE SAĞLIK, MUTLULUK VE SELAMETLE KAVUŞMAMIZI NASİP ETSİN, AMİN. DUALARDA UNUTULMAMAK DİLEĞİYLE HAYIRLI KANDİLLER...

RENGARENK

2010-09-02T12:07:00.005+03:00

Ben suysam o ateş
Ruhu var ruhuma eş
Griler hep düşmanım
Kırmızılar bana kardeş

Dilimde o nağmeler
Seviyorum demeler
Saçlarım hep boynunda
Ha hay… Ne güzel kareler

Gözüm kara kalmadı yara

Oldum renga renga rengarenk

Bazen her şey sararıp solar

Biz hep renga rengarenk:))

Mevlana'dan elimizdekilerin kıymetini bilmek için güzel bir şiir; herşeye rağmen hayat çok güzel...

2010-09-02T11:32:00.007+03:00

‎"Üzülme!..
Dert etme can!..
Görebiliyorsan,
dokunabiliyorsan,
nefes alabiliyorsan,...
yürüyebiliyorsan...
Ne mutlu sana!..
Elinde olmayanları söyleme bana...
Elinde olanlardan bahset can!…
Üzülme!..
Geceler hep kimsesiz mi geçecek?..
Gidenler dönmeyecek mi?..
Yitirdiğin her ne ise;
bir bakarsın yağmurlu bir gecede..
Veya bir bahar sabahında karşına çıkmış...
Bil ki! Güzellikler de var bu hayatta...
Gel Git’lerin olmadığı bir hayat düşünebilir misin?.. “
Hüzün olgunlaştırır” ...“
Kaybetmek sabrı öğretir”.."

Mevlana

"Annemi Seviyorum" çekilişi Alya Dua'dan...

2010-09-02T10:59:00.005+03:00

Efendim bir tembelliktir gidiyor, farkındasınızdır. En güzel olan her akşam ki iftar sofralarının telaşeleri; maşallah ne bereketli çeşit çeşit sofralar... Ramazan'ın huzuruyla ev-iş arasında mekik dokuyan arkadaşınız bloguna pek fırsat bulupta vakit ayıramasa da arada sizleri takip etmeye çalışıyor. İlk adım derslerine başlangıç, iftarlar, misafirler, gezmeler, yemekler, sofralar derken paylaşılacak ne çok şey var aslında bilseniz... İlk boşlukta buralardayım yine:) Birazdan kızımın ortodondist randevusuna gideceğiz, yani koşturmacalar aynen devam. Herkese hayırlı cumalar, bereketli, sağlıklı ramazanlar dilerim. Sevgilerimle...

Bu arada yeni bir çekiliş hakkında size duyuruda bulunmak istiyorum. Hediyeleşme etkinliğini tatlı mı tatlı bir bebiş yapınca daha eğlenceli oluyor. Bu şirineyle tanışmak ve çekilişe katılmak isterseniz buyrun tıklayın. http://alyaduaylaadimadim.blogspot.com/

Güzel bir alıntıyla yeni güne Merhaba!

2010-07-27T10:49:00.009+03:00

Küçük şeyler...

Küçük bir beden, çoğu kez büyük bir ruha yataklık edermiş.
Ufak balıklar daha lezzetli olurmuş.
Ateşe küçük odunlar atılırsa alevler artarmış, büyük odunlar alevi söndürebilirmiş.
Her küçük şey mutlaka bir işe yararmış.
Sağanak dediğimiz, küçük damlalardan ibaretmiş.
Ufacık bir yağmur, kocaman bir toz bulutunu yok edebilirmiş.
Muazzam bir aydınlık, küçük bir delikten görünebilirmiş.
Küçük bir saman çöpü, rüzgarın yönünü gösterebilirmiş.
Büyük bir geminin batmasına, küçük bir delik yetermiş.
Çok veren malından, az veren canından verirmiş.
Yükte hafif olmak, pahada ağır olmaya engel değilmiş.
Deve büyükmüş ama ot yermiş, şahin küçükmüş ama et yermiş.
İnsan küçük bir adama iyiliği dokunduğu zaman cömertliği öğrenebilirmiş.
Büyük makinaları küçük çarklar çalıştırırmış.
Büyük adamın büyüklüğü devam ediyorsa bunun sebebi; onun küçük adamlara gösterdiği özenmiş.
Bazen büyük bir Aşkı başlatan, küçük bir gülümseme imiş.
Ulu bir çınarın veremediği kokuyu, küçük bir papatya verebilirmiş.
Büyük paralara alınan hediyelerin sağlamadığı mutluluğu,
küçük bir bakış sağlayabilirmiş.

Küçük sevinçleri bilmeyenler, büyük keyifler yaşayamazmış.

Öyleyse 'küçük' deyip geçmeden önce, ne kadar 'büyük' sonuçlara varabileceğini düşünelim. Küçük bir damlayı, bir gülümsemeyi, noktayı, virgülü, bir ağacın dibinde biten gülü, bir susam tanesini, sevgilinin sesini hafife almayalım. Küçük dediklerimizin aslında ne kadar büyük olabileceklerini, onların yokluğunu beklemeden fark edelim. Çünkü yanımızdayken değerini bilmediğimizi, bildiğimizde bulamayabiliriz.

Çıkınınızda; küçük bir gülümseme, bir yağmur damlası, bir papatyanın kokusu, üç noktanız, unutulmaz küçük bir anınız hep olsun. Küçük de olsa varsın olsun. Çünkü o küçük çıkınlar nasılsa bir gün, büyük denkler olacaktır. Yeter ki, sabretmeyi ve biriktirmeyi bilelim küçük küçük....

Berat Kandiliniz mübarek, dualarınız kabul olsun.

2010-07-26T10:06:00.007+03:00

Gündem - Berat, Müslümanlara açılmış fırsat kapısı - ZAMAN GAZETESİ [İnternetin İlk Türk Gazetesi]

Salevât-ı şerîfe Mânâsı:
"Allâh'ım, Efendimiz Muhammed'e ve ehl-i beytine bizi bütün korku ve âfetlerden kurtaracağın, bütün ihtiyaçlarımızı göndereceğin, bütün günahlarımızdan temizleyeceğin, nezdindeki derecelerin en yücesine yükselteceğin, hayatta ve ölümden sonra bütün hayırların nihâyetine ulaştıracağın şekilde râhmet eyle. Muhakkak sen her şeye kaadirsin.“

El-Kaadir (c.c.)
(İstediğini, istediği gibi yapmaya gücü yeten.)

Yeşiliyle mavisiyle İnebolu resimlerimiz...

2010-07-26T00:16:00.015+03:00

İnebolu Evleri'ne örnek olarak hazırlanmış maket

Şirin çiçekler ve hediyelik aldığımız cici kızımız:)

İnebolu'ya balkondan bakış
Sahil manzarası eşliğinde leziz semizotu salatamız Gün batımı sefası başka bir güzel
Bir taraf yemyeşil bir taraf masmavi manzarasıyla karşıladı bizi...

Bahçede yeni açan kabak çiçeklerimiz

Bu güzel ilçeyi özleyeceğim Küre dağlarının yeşilini, kıyıya vuran dalgalı hırçın denizini, şirin tarihi evlerini ve mis gibi yöresel yemeklerini...

Yoğun Salı ve Çarşamba yolculuk hazırlıkları...

2010-07-07T16:56:00.025+03:00

Salı 09.15 Diyetisyen randevusuna yetişeceğiz diye erkenden ayaktaydık kızımla yine:) Öncelikle bütün ölçülerim ve değerlerime bakıldıktan sonra uygulanması nispeten kolay olan bir diyet listesine kavuştum. 2 sene önce de böyle bir sağlıklı beslenme planım vardı, 1 ay uygulayıp 2,5 kilo vermiştim ama daha sonra bırakıp tekrar 2 katı geri aldığım için yeni listemde beni bıktırmayacak türden şeyler olmasını ve özellikle çalışma ortamında rahatça uygulayabileceğim türden olmasını istedim ve öyle oldu, saatleri de ona göre ayarlandı. Umarım harfiyen uyabilirim :) Diyetisyenden çıkıp usg'mi de çektirdim. Sonuç iyiydi şükür; herhangi bir venöz yetmezlik olmadığı, yüzeyel varislerin varlığından bahseden güzel bir haber aldım. Bu arada Cumartesi'den beri dikkat edişlerim(magnumu saymazsak) ve aktivitelerim sonucunda 500 gr. verdiğimi görünce inanamadım. Bu sevinçle rejime başlamayı azıcık ertelemeye karar verdim. Sakın başlamadan vazgeçmek diye algılanmasın, sadece bire-bir uymayabilirim tatil modundayken bazı değişikler yapabilirim menümde demek istedim. İlk olarak hazır yakınındayken kahvaltımızı prensesimle sahilde yapalım istedik. Şöyle mis gibi çiçeklerin ve ağaç dallarının arasından, aşık olduğum manzaralara bakarak... Sıra Migros'tan Çarşamba günü yapacağımız İnebolu yolculuğu için ara öğün atıştırmalıkları ve hediyelik bir şeyler almaktaydı eşimin ailesine... Hava bayağı sıcak ve nemliydi zor attık kendimizi kuaföre; ikimizinde saçları yaza uygun bir şekilde kesildi fönlendi, kendimize geldik. Evde yol hazırlıkları devam etti onun öncesindeyse akşam yemeği için güzel bir ıspanak, yanına yoğurtlu sarmısaklı kabak kızartması ardından hem akşam çayımızın yanına hem de yolda yemek üzere güzelce patatesli kıymalı rulo börek hazırladık. Tarifi az sonra:)
Patatesli ve Kıymalı Rulo Börek

Malzemeler;

3 adet yufka
200 gr kıyma
1 baş soğan
1 adet domates
1 adet sivri biber
2 iri haşlanmış patates
Yarım kaşık salça
Tuz, karabiber, pul biber
Göz kararı çörekotu

Önce yufkaların arasına sürmek için;

1 yumurta, göz kararı süt ve mısırözü yağını karıştırarak
1 küçük kase sos olacak şekilde hazırlıyoruz.

İç harç ve böreğin yapılışı;

Doğradığımız soğanları pembeleşinceye kadar kavurup kıymayı ekleyerek pişiriyoruz domatesleri konkase doğruyoruz, biberleri ince ince dilimliyoruz, haşlanmış ezilmiş patatesleri ve diğer bütün malzemeleri sırasıyla ekleyerek iç harcı elde ediyoruz. Dilerseniz doğranmış maydanoz ve dargun otu da ekleyebilirsiniz. Ayrı bir tepsiyi yağladıktan sonra yufkaları yarım ay şeklinde kesip ve harcımızı geniş kısmına yayıyoruz rulo şeklinde yufkayı sarıp tepsiye yerleştiriyoruz, diğerlerini de aynı şekilde hazırlayıp her yufkanın yanlarına ve üzerine yufka sosumuzdan gezdiriyoruz. Üzerine çörekotunu serptikten sonra fırında yaklaşık 20-25 dakika kızarana dek pişirdikten sonra afiyetle servise sunabiriliz. Hem pratik hem çok leziz...

Unutmadan daha önceki paylaşımlarımda bahsettiğim Ülker Golf Maxima Dondurmalı Çikolatalı Pastayı Neşetuana'cım bulamamıştı, şu anda Migros'larda 10.90 TL kaçırmayın derim:)

Valizler hazırlandı Allah'a şükür. Bugünden hepinizin Miraç Kandilinizi kutlarım, dualarımız kabul, yarınlarımız aydınlık olsun. Sağlıkla, sıhhatle dönünceye kadar sizler de kendinize çok iyi bakın, sevgiyle ve mutlulukla kalın. Mimlerimi cevaplamaya fırsat bulamadığım için üzgünüm, gelince inşaallah:) Hadi bana hayırlı yolculuklar:) Sevgilerimle...

"Etrafınıza sevgi yollamaya devam ettikçe, enerji döne döne yeniden doğarak size geri gelecektir..."

Sara Paddison - Hidden Power of the Hearth (Kalbin Gizli Gücü)

Spor sağlıktır, yapabilene...

2010-07-05T21:20:00.012+03:00

Hızlı bir kahvaltıdan sonra fotoğrafından da göreceğiniz üzere Gymnasium Sports & Health Club'a gittim, üye olan bir arkadaşım vasıtasıyla davet edilmiştim gitmesem olmazdı. Fakat evde arada sırada kullandığım koşu bandı nedeniyle vücudumun performansı düşük olduğundan fazla yorulmamak adına yine kardio çalıştım 1 saatte 205 kalori yakabildim sadece. Diğer hizmetlerinden de faydalandım fakat yaz okulundan dolayı çok kalabalık olduğu için havuza girmedim. Vakit olsa hafta içi gruplarına katılabilirim aslında, çok faydalı olacağı kesin. Hoş elimin altındakinde bile yürümeye üşeniyorum, nasıl olacak bilmem:)

Eve gelip hafif bir şeyler atıştırdıktan sonra Yeditepe Üniversitesi Hastanesi'nde Kalp ve Damar Cerrahisi bölümünde muayene oldum. Son zamanlarda dizimin arka tarafında kılcal damarlarda bir kanama olmuş, doğumdan sonra ufacıklardı damarlardaki kızıllaşmalar, onlar açılmış. Venöz yetmezlik Usg incelemesi istedi doktorum, aynı zamanda diyet ve spora devam. Akşama kadar oturarak çalışmanın zararları tabi ki kilo ve hareketsizlik varisi tetikliyormuş. Kızımın kolunda da minik bir morarma vardı içten, kafamıza takıldığı için hemen sorduk, doktorum hemen bir pediatri doktoruna yönlendirdi. Uzun boylu bir doktor beyfendi ayak üstü baktı inceledi, bir şeyin batıp içerde kaldığını plastik cerrahide ufak bir girişimle alınabileceğini söyledi. Doktorların tavrı gerçekten çok güzel, çocuk doktorunun ilgili oluşu da ilerisi için kendisini aklımın bir köşesine yazmama sebep oldu. Her doktora güven olmuyor ne de olsa... Milimetrik bir şey olduğu için hemen alınabilirdi ama iğneden korktuğu için Hilal hanımı hastanede ikna edemedim. Dönüşte Carrefour'a alışverişe gittik kasaların yanlarına magnumları koymuşlar hava sıcak, akşam da olmuş, alsan olmaz almasan olmaz. Gündüz ter atıp 205 kalori yaktık, ardından duble çikolatalı magnumla 300 kalori sınırını aştık. Evdeki hesap çarşıya uymuyor işte:) İnsanoğlu iradesine hakim olabilse zaten sağlık sorunu oluşmayacak değil mi? Biraz daha özen lütfen Dilek Hanımcığım, doktorun dediklerini unutma!!! Sıra diyetisyen de, hadi bakalım:)

Güzel Sabahlar...

2010-07-05T09:42:00.006+03:00

Bu hafta izinliyim ya da ben öyle sanıyordum. Neden sanıyordum akşam pembe ortanca çiçekleriyle şenlenmiş İstanbul'un balkonunda cümcür cemaat hava alalım, şöyle Adalar'a karşı meşhur Ayazma lahmacun ve pidelerimizi yiyelim sonrasında sahile inip yürüyüş yapalım derken gece 01.00'de eve dönüp sabah nasılsa uyurum diye düşünmüştüm ki; saat 09.00'da telefon çalınca saniyelikte olsa eyvah mesai saati başlamış moduna giriverdim. Hani öyledir ya haftanın bütün yorgunluğunu atmak istercesine Cumartesileri güzelce dinlenip keyif yapıcam diye uyumak istemezsin de dolu dolu yaşarsın günü ve geceyi nasıl olsa Pazar var uyurum, geç uyanır öğlen kahvaltı yaparım diye umursamazsın ben de dün tam öyleydim, sonra birden kendimi internet başında buluverdim:) Annem dedeme uçak bileti almamı istedi şimdi onu arıyorum:) AHL kalkışı da istemiyorlar efendim uzak diye... O havayolu bu havayolu derken ne uyku kaldı ne bir şey... Daha 1 ay önce 89-99-109 TL olan biletler hepsinde yaz tatili dolayısıyla 234-244-284... olarak değiştirilmiş, fiyatlar inanılmaz. Aklınızda olsun İç hatlar'da sadece Ekim başındaki seferler için alınan biletlerde indirim varmış, çareyi yarı yarıya aktarmalı yeni bir havayolu şirketinden bilet almakta buldum.

Blogumu açar açmaz yorumlarınızı yayınladım, herbiri için ayrı ayrı teşekkürler. Durucuğumun güzel bakışlarıyla pozitif enerjiyi kaptım:)
Herkese mutlu bir hafta diliyorum, sevgiler...

Ağlamak İçin Gözden Yaş mı Akmalı?

2010-07-02T11:50:00.005+03:00

Bu aralar malum hiç keyfim yok; bir-iki gündür sarı kantaron hapı almaya başladım. Blogları incelerken Mutfakta Zen arkadaşımın paylaşımını denemeye karar verdim. Sizde denemek isterseniz tıklayın lütfen. Kendisine tekrar teşekkürlerimi ve sevgilerimi yolluyorum.

Ağlamak için gözden yaş mı akmalı?
Dudaklar gülerken, insan ağlayamaz mı?
Sevmek için güzele mi bakmalı?
Çirkin bir tende güzel bir ruh, kalbi bağlayamaz mı?
Hasret; özlenenden uzak mı kalmaktır?
Özlenen yakındayken hicran duyulamaz mı?
Hırsızlık; para, mal mı çalmaktır?
Saadet çalmak, hırsızlık olamaz mı?
Solması için gülü dalından mı koparmalı?
Pembe bir gonca iken gül dalında solmaz mı?
Öldürmek için silah, hançer mi olmalı?
Saçlar bağ, gözler silah, gülüş, kurşun olamaz mı?

Victor Hugo

"Malda yalan mülkde yalan gel birazda sen oyalan..." HAYIRLI CUMALAR...

2010-07-02T09:38:00.016+03:00

Geçen hafta sonu ziyarete gittiğimiz yakın bir akrabamızın oğlu Uğur Durmuş'u dün sabah kaybettik. Bir seneyi aşkın süredir peşini bırakmayan o elim hastalık bir haftadır mide kanamalarına yol açmıştı, bir gece önce başlayan 3.kanamadan sonra 35 yaşında vefat etti. Allah rahmet eylesin, 6 yaşındaki oğluna ve eşine büyük sabırlar versin. Tüm yakınlarının başı sağolsun, Allah onlara sağlıklı ömürler versin, amin.

Çocukluğumuzda daha sık bir araya gelirdik, hastanede yanına gittiğimizde çok sevinmişti "Uzun zamandır görüşemiyoruz iyi ki geldiniz sizleri gördüm Allah razı olsun hepinizden" dedi. Ve dün "kurtaramadılar, kalbi durdu" diyen vefat haberiyle yola çıktık. İkindi namazından sonra defnedilecekti. Yakınlar hep hazır bulundu, sıra sıra yapılması gerekenler yapıldı ve dualar edilerek ahirete uğurlandı. Saat 19,00'da herkes mezarlıktan ayrılmıştı. Yalan dünya diye boşuna dememişler işte... Gencecikti; dayayıp döşediği terasından denizi seğredeceğim dediği yeni bir evi, sıfır aldığı bir arabası, kimbilir daha ne hayalleri vardı... Kimse hala olanları konduramıyordu, en çok da anneciği... Ama ansızın bırakıp gitti işte bu diyarları... Rabbim mekanını cennet eylesin, nur içinde yatsın...

Ben 15 Yılda %90'ı Geçemedim Ya Siz?

2010-06-30T23:41:00.006+03:00

Matematikte Hayatın Gerçekleri

A = 1
B = 2
C = 3
Ç = 4
D = 5
E = 6
F = 7
G = 8
Ğ= 9
H = 10
I = 11
İ = 12
J = 13
K = 14
L = 15
M = 16
N = 17
O = 18
Ö = 19
P = 20
R = 21
S = 22
Ş= 23
T = 24
U = 25
Ü = 26
V = 27
Y = 28
Z = 29

-----------------------------------

Z =29
E = 6
K =14
A = 1

Zeka = 50% Başarı
-----------------------------------

Ç= 4
A = 1
L =15
I =11
Ş =23
M =26
A = 1
K =14

Çalışmak = 85% Başarı
-----------------------------------

D = 5
E = 6
N =17
E = 6
Y =28
I =12
M =16

Deneyim = 90% Başarı
-----------------------------------

Y =28
A = 1
L =15
A = 1
K =14
A = 1
L =15
I=11
K =14

Yalakalık = 100% Başarı
-----------------------------------
T =24
O =18
R =21
P =20
I =12
L =15

Torpil = 110% Başarı

Yaaaa İşte Hayatın Gerçekleri, Sizce de Böyle Değil mi?

--

Xing'den Sn. Şaban Oğuz "Hepimiz Birimiz Birimiz Hepimiz" grup bülteni için, "Matematikte Hayatın Gerçekleri" isimli bu yazıyı Mumsema Matematikte Hayatın Gerçekleri Forumundan alıntılayarak paylaşmıştır. Ben de kendisine teşekkür ederek, Huysuz Balık Esinciğimin yazdıklarına ithafen sizlerle paylaşmak istedim. Yorumlarınızı bekliyorum...

Sizce Başarı Nedir ? "Bence Bu ...."

2010-06-30T23:09:00.002+03:00

Başarı deyince aklımıza farklı şeyler gelir.

Toplumun gözünde başarı;

İyi maddi gelir getiren bir kariyer,

Büyük bir ev,

Lüks bir arabadır.

Aslında bunlar başarılı olmanın tanımı değildir.

Aşağıda Ralph Waldo Emerson’un başarı tanımına kulak verelim:

Başarı;

© Sık sık gülmek ve çok sevmektir.

© Akıllı insanların saygısını ve çocukların sevgisini kazanmaktır.

© Dürüst eleştirmenlerin onayını almaktır.

© Sahte dostların arkadan vurmalarına dayanmaktır.

© Güzeli sevmektir.

© Herkesteki en iyiyi bulmaktır.

© Karşılık beklemeyi hiç düşünmeden kendiliğinden vermektir.

© Geride ister sağlıklı bir çocuk, ister kurtarılmış bir ruh, ister bir parça yeşil bahçe, ister iyileştirilen bir sosyal durum bırakarak dünyanın iyileşmesine katkıda bulunmaktır.

© Gönlünce eğlenmek ve gülmek,

© Kendinden geçerek şarkı söylemektir.

© Tek bir kişi bile olsa, birinin sizin varlığınızdan ötürü daha rahat nefes aldığını bilmektir.

Herkesin hayatta başarılı olması dileğiyle...

Alıntıdır.

"Biz ne zaman vazgeçtik paylaşmaktan..."

2010-06-30T22:55:00.003+03:00

BU MİLLETLE DÜNYA FETHEDİLİR

İstanbul'un henüz fethedilmediği zamanlarda Edirne'de bulunan Sultan Mehmet, fetih hazırlıklarını yaparken diğer bir taraftan halkın durumunu kontrol etmeyi ihmal etmiyordu. Ona göre önemli olan milletin birlik beraberlik içinde olmasıydı. Bunu fetihin gerçekleşmesinin şartlarından biri olarak görüyordu. Sultan Mehmet bir sabah kılık kıyafet değiştirip pazara çıktı. Satılan malların kalitesini, fiyat durumunu ve esnafın hâlini kontrol etmek için, Edirne'nin çarşılarını gezmeye başladı. Sultan Mehmet, sokağın başındaki ilk dükkâna girdi. Selam verdikten sonra:

- Bana yarım batman yağ, yarım batman bal ve biraz da peynir veriniz, dedi. Müşteriyi güleryüzle karşılayan esnaf, selâmı alıp memnuniyetle yarım batman yağı tarttı. Yağı verirken, karşısındakinin padişah olduğundan bihaber konuştu:

- Ağam, dilerseniz bal ve peynir verebiliririm. Ancak ben bu yağı satarak siftahladım. Diğer isteklerinizi de daha siftahlamayan karşı komşumdan alırsanız memnun olurum. Bu duruma içten içe sevinen padişah karşı dükkana geçti. Yarımşar batman bal ve peynir istedi. Dükkân sahibi yaşlı adam balı tarttıktan sonra:

- Allah'a şükür bugün de siftahımızı ettik. Ancak peyniri henüz siftah etmeyen komşumdan alırsanız sevinirim. Sultan Mehmet diğer dükkandan peyniri aldıktan sonra:

- Bu millette bu yüksek ahlak varken değil İstanbul Dünya alınır. diyerek çarşıdan mutlu bir şekilde ayrıldı.

Ruhunuz şad olsun...

2010-06-21T15:52:00.006+03:00

Türkiye'nin yüreği Şehit Mehmetçiklerimizin acısı ile sızlıyor, analar gencecik fidanlarına ağlıyor. Vatanını korurken Şehit olan 11 Askerimize Allah'tan rahmet, kederli ailelerine başsağlığı ve sabırlar dilerim.

Günaydın Sevgili;

2010-06-19T12:10:00.008+03:00

"Yaşamlarımız nasıl da sade giysisinin altında karışık, karmakarışık olabiliyor bazen. Günlük menümüzde karşımıza çıkan iyi kötü
her şeyi, anlık karşılayıp savuruyoruz beynimizde bir yerlere. Oturup düşünmediğin, yalnız kalmadığın, koşuşturmaların bitmediği sürece her şey olabildiğince yerinde. Bazen bir rüyayla uyanıyoruz. Günlük yaşantımızın aslında karışık bir rüya olduğunu anlayabilmemiz için
bazen de gerçek rüyalar uyandırıyor bizi...

Günaydın sevgili
İkimiz için de yeni, farklı bir sabah
Dünü süzerek başlıyoruz
Ve ne yaşarsak yaşayalım
Ve ne umarsak umalım gelecekten
Bugüne, dünü taşıyoruz
Acıları ve mutlulukları bölüyoruz saliselere
Sızısı ve hevesi küçülüyor her şeyin, belki
Her şey yine de her zamanda var
Bir kere yaşanmaya görsün yeter ki
Sen ve ben gibi
Bir kere kesişmeyi versin yollar

Günaydın sevgili
“Günaydın” gülümsemeli insana
yani ne kadar söylesek de hasret türkülerini
Bir yanımız gülümseyerek yazmak gerekiyor
Ve bu şiir, bu sabah sana
Her şeye rağmen gülümseyen bir aşkı getiriyor

Gülümse sevgili
Güneş çoktan doğdu şehrimizin tepesine
Günaydın sevgili
Rüyalar yer değişiyor."

"Çocuklarımızın tatil kitapları nasıl olmalı?"

2010-06-19T11:46:00.004+03:00

"Merhabalar Sevgili Dostlar..

Yavrularımız tatile giriyor nihayet.
Onlara güzel,eğlenceli bir tatil vermek ve sağlamak bizim görevimiz.
İllaki pahalı bir tatil olması gerekmiyor.
Yeterki minicik bedenleri ve beyinleri dinlensin,eğlensin.
Onları derslerle yazın da sıkboğaz etmeyeceğinizi umarım.
Size tatil kitaplarında olması gereken özellikleri alıntıladım aşağıda...
Tüm sevgimle tüm yavrucuklarımızı öpüyorum.
Onların kocaman yüreklerinde yer bulmak dileğimle...

UZMANLARA GÖRE TATİL KİTAPLARININ FAYDALARI

Eğitim-öğretim yılı içinde işlenen dersler tatil kitaplarında eğlenceli bir biçimde tekrar ediliyor. Bilmece, bulmaca, fıkralar, karikatürler, tekerlemeler, boyama sayfaları, el becerisini geliştirici aktiviteler ve zeka oyunları öğrencilerin güzel vakit geçirmelerini sağlıyor. Sayfalarında yer alan bu tür bölümlerin dışında tatil kitapları öğrencileri güzel davranışlara da teşvik edici mesajlar vermesiyle de fayda sağlıyor. Öğrencileri kitap okuma, kütüphaneye gitme, el becerisini geliştirme, günlük tutma ve çevreye duyarlılık gibi konularda teşvik ederek çocuğun daha sosyal bir kimlik kazanmasına da öncülük ediyor. Çocuklar bu kitaplar sayesinde tatillerini daha verimli hale getiriyor ve aileleriyle birlikte farklı faaliyetler yapma fırsatı buluyorlar.

NT Mağazaları Kitap Kategori Sorumlusu Süleyman Ezber yaz tatil kitaplarının Mayıs ayının sonundan itibaren tüm şubelerin raflarında yerini aldığını belirtiyor. Haziran ayının ilk haftasından itibaren tatil kitaplarında yoğun satış grafiğinin görüldüğünün altını çiziyor. NT Mağazaları’nın uzman kadroları tarafında denetlenerek çocukların gelişimine en uygun içerikte tatil kitapları raflardaki yerini alıyor. Mağazalarının çoğunda istihdam edilen çocuk gelişimi uzmanları da tatil kitabı seçmekte zorlanan velilere çocuklarının özelliklerine uygun tatil kitapları ve diğer kitap çeşitlerini satın almalarına yardımcı oluyor.

Zambak Yayınları İlköğretim Yayın Yönetmeni Murat Olukpınar ise tatil kitaplarında aranması gereken özellikleri şöyle sıralıyor;

1- Öncelikle yıl içinde çocukların sürekli elinden düşmeyen ders kitaplarına ve test kitaplarına benzememelidir.

2- Adı üstünde tatil kitabı tatil havasında olmalıdır.

3- İçinde o yıl edinilen bilgilerin tekrarı amacıyla testler, ilginç sorular ve etkinliklerin olmalıdır. Ancak bunların ağırlık kazanması değil aralara serpiştirilmesi gerekir.

4- Tatil kitabı çocuğa o yıl kazandıklarını unutturmamanın, hatırlatmanın, canlı tutmanın yanında yepyeni bilgi ve beceriler de kazandırmalıdır.

5- Özellikle okuma sevgisini mayalama adına zevkle heyecanla okunan masal, hikâye ve şiirlerle süslenmelidir.

6- Çizgi hikâyeleri, bilim, araştırma ve gözleme dayalı etkinlikleri olmalıdır.
7- Fıkra, oyun ve eğlence sayfalarıyla, zekâ geliştirici yetenek testleriyle zenginleştirilmiş bir kitap olmalıdır.

8- Bilhassa 7-9 yaş grubunda görselliği ön planda olan, rengârenk sayfalar yer almalıdır. Çocuk, sıcak havalarda ancak böylesine etkili ve güzel kitapları okuyabilir.

9- Hepsinden önemlisi, bütün bunların yanında “anne ve babaya saygı, çevreyi koruma, temizlik, dürüstlük, çalışkanlık, insan sevgisi gibi” evrensel değerleri, bütün insanlığın ortak değeri olan insanî ve ahlakî değerleri çocuklara kazandırmaya gayret eden bir kitap olmalıdır."

--
Bu bülten Zernişan Yayla grup yöneticisi tarafından "Beyaz Yakalılar" grubu için yazıldı. (Haziran-2010)

XING'den Sn. Zernişan Yayla'ya bu paylaşımı için çok teşekkürler.

18 Haziran heyecan ve güzellikle doluydu...

2010-06-19T00:16:00.017+03:00

Bu sabah okula gidip üstün başarı ödülümüzü aldık, Maşaallah Hilalciğime, başarın daim olsun yavrum... Çocukları sıcakta daha fazla bekletmemek adına erken saatlerde karneleri dağıtmaları iyi oldu doğrusu. Kızımı eve bıraktıktan sonra işyerine gidip bir dahaki haftanın yoğunluğunu hafifletmek adına bitirmem gereken raporları vs. toparladım ve bir sürpriz yapıp, yıllık iznimin yarım gününü alarak yola koyuldum. Annem ve Hilal beni görünce çok sevindiler. Birçok annenin çocuklarını alıp gezmeye götürdüğü bu mutlu günde soluğu sahilde alan üç kafadar önce güzel bir yemek ve cicili bicili karne hediyeleşmesinden sonra bol esintili salıncaklı garden kafede Adaların enfes manzarasıyla buluşup, masmavi denizle bakıştılar:)) Bahçe salıncağında keyifte, muhabbetin tadı da unutulmazdı... Güller, çiçekler, minicik bir süs havuzundan gelen su sesi, azıcık yeşilliğin üstündeki kuş cıvıltısı, hele o püfür püfür esen rüzgar ve damağımızdaki türlü türlü lezzetler, çok iyi geldi. Şeker gibi güzeldi; dinlendik, güldük Allah'a çok şükür...Eve dönmeden çocukluğumdaki parklara gittik yürüyerek, annem anılarımızı anlattı kızıma; "Gölgesinde serinlediğimiz bu ağaçlar annenle yaşıt yavrum, teyzenlerle oynarken biz burada piknik yapardık. Hey gidi gençlik, buralarda festivale gelen sanatçıları izleyip eğlenirdik, böyle kalabalık değildi o zaman buralar, sandal kiralayıp gezerdik ailecek..." diye devam eden annemi dinlerken, ben çoktan o çok sevdiğim Adalar manzarasına dalıp gitmiştim; en çok babamı düşündüm, çocukluğumu, zamanın nasılda su gibi akıp geçtiğini, çocukluktan gençkız, eş ve anne olmanın ne kadar hızlı bir süreçte yaşandığını, oysa annemin gözünde anılarımızın tazecik kaldığını, "anne olunca anladım" sözünün tüm detaylarını kafamda kurdum durdum... Heyecan, mutluluk, hüzün, sevgi ve kaybedilmeyen değerlerimizle çok güzel bir gündü. Annemin ve kızımın çok hoşuna gitti, benim de öyle... Yarım günde bile okulu asan çocuklar gibi özlediğim tembellikleri, yürüyüşleri ve şımarıklıkları da yapabildim üstelik:)) "Bir tek annem olsun bana bir şey olmaz" şarkı modundaydım sanırım. Rabbim sevdiklerimize ve bizlere sağlık, sıhhat, hayırlı ömür, huzur, mutluluk ve bol kazançla beraber bereketler versin, bugünlerimizi aratmasın.

Tembellik demişken; eve dönerken kermes standına uğradık, üniversitede okuyan öğrenciler için hayrına kıyafet, cam eşyalar, yiyecekler, havlular satılıyordı. Çaylarını içtik, anneme ve bize birkaç değişik ürün aldık. Eşime de bayanların gözümüzün önünde yufkasını açıp tandırda pişirdiği patatesli gözlemeden ve havuçlu cevizli keklerden götürdük, bayıldı. Akşam yemeği yerine bahçe domatesi, salatalık, peynir, kavun ve aldığımız mamalar vardı en hafifinden...

Babalar gününü her sene buruk yaşadığım için bu sene de eşime özel bir hediye almadım. Zaten kendisine bir şeyler alacağım zaman özellikle bu güne hiç denk getirmemişimdir ya bir süre önce ya bir süre sonra almışımdır hep, o da bunu bilir ve saygı duyar. Ama bu Pazar en azından daha erken hatırlamayı umuyorum babalar gününü kutlamak için, geçen sene annem hatırlatmıştı, telefonla eşimi arayıp kutladığında azıcık utanmıştım:)) Herkese mutlu, sevgi dolu hafta sonları diliyorum.

Hayırlı kandiller...

2010-06-17T11:30:00.016+03:00

Regaib kelimesi bolluk, bereket, fazilet anlamına gelir. Bu gece Allah’ın lütuflarının bol bol verildiği bir gecedir ve üç ayların ilk kandil gecesidir.

Allah'ın rahmeti, bereketi sizinle olsun, gönül güneşiniz hiç solmasın, yüzünüzde nur, kalplerinizde imanla dualarınızın kabul olduğu, rahmet ve mağfiret dolu bir kandil gecesi geçirmenizi dilerim. Regaib kandiliniz mübarek olsun! Bakiler sevgiler adına nice dilekler vardır. ölümü bile ayırır saymayan gönüller vardır. Mesafeler araya set çekmişse ne çıkar, dualarda birleşen gönüller vardır. Hayırlı kandiller...

İŞ YERİNDE MUTLU OLMANIN 7 YOLU

2010-06-15T10:40:00.005+03:00

İşyerinde iş yığınları arasında saatlerin nasıl geçtiğini anlamıyorsunuz. Günler böyle akıp gidiyor, işinizden aldığınız zevk ve tatmin giderek azalıyor, yerine bitmemiş işlerin stresi gelmeye başlıyor. Peki ne yapmalı?

Yeni bir iş gününe başladınız. Durmadan çalan telefon, şefin acilen istediği dosyalar, bunlar yetmiyormuş gibi iş arkadaşlarınızdan gelen sorular, zaten yetiştirmeniz gereken projelerin üstüne eklenince saatlerin nasıl geçtiğini anlamıyorsunuz. Bakıyorsunuz iş saati sona ermiş ve günün sonuna geldiğinizde, yine işlerin yarısı yerinde duruyor. Günler böyle akıp gidiyor, işinizden aldığınız zevk ve tatmin giderek azalıyor, yerine bitmemiş işlerin stresi gelmeye başlıyor. Bu stres gün geçtikçe artıp kronik bir hale geliyor. Kronik stres ise sağlığımızı tehdit eden unsurların başında geliyor. Bu gidişe karşı bir şeyler yapmayı deneyip, sağlığınıza katkıda bulunabilirsiniz aslında.;

İŞ YERİNDE MUTLU OLMANIN 7 YOLU

1- VAKİT NAKİTTİR: Zamansal öncelikleri 60 : 40 ilkesine göre belirleyin. Bunun anlamı şudur: Zamanın yüzde 60’ını asıl işinize ayırın, yüzde 20’sini beklenmedik aktivitelere ve geri kalan yüzde 20’sini ise kendinize ayırın. Zamanınızı planlarken daima kişisel performans eğrinizi dikkate alın. Sıkıcı veya zor işleri öğle tatilinden sonraya bırakmayın ve bunları daha zinde olduğunuz sabah saatlerinde halledin, böylece bitmemiş tatsız bir işin stresini de üstünüzden atmış olursunuz.

2-SIKICI OLANLARI ÖNE ÇEKİN: Aynı öneme sahip iki iş varsa daha sıkıcı olanı önce yapın. Sözgelimi memnuniyetsiz bir müşteriyle görüşmeniz gerekiyorsa buna öncelikverin. Zira hoş olmayan işler ertelendikçe sizi bloke eder. Oysa bu tip işleri masadan temizledikçe sonrakilerin önü açılır.

3-MASA TEMİZLİĞİ ÇOK ÖNEMLİ: O an üzerinde uğraştığınız iş veya projeyle alakası olmayan dosyaları, kağıtları masanızdan kaldırın. Masada yığılı evraklar sizin o anda uğraştığınız işe yoğunlaşmanızı zorlaştırır ve işlerin arasında boğulduğunuz izlenimi yaratır.

4-DOĞRU ZAMANDA ‘HAYIR’ DEMEK: Bir işi yaparken araya girmesi gereken kısa zamanda çözümlenebilecek başka acil durumlar karşınıza çıkabilir. Ama bu, kesinlikle rutin bir hale gelmemelidir. Onun için bazen “Hayır” diyebilmelisiniz, “Hayır” diyebilmek sizi bazen çok ağır stres yükünden kurtarabilir, gerektiğinde kibarca reddetmeyi öğrenin.

5-GEVŞEMEK İÇİN MİNİ MOLALAR: Saatler boyunca bilgisayar başında oturmak kas gerginliğine olduğu kadar performansın düşmesine de neden olur. Kısa gevşeme egzersizleri ve aralar gücünüzü tazeleyecektir. Sözgelimi gözlerinizi kapatarak veya pencerenizden dışarı bakarak çalışmaya kısa aralar verin. Şakak ve alın masajı da çok rahatlatıcıdır. Parmak uçlarınızı alnınızın ortasına koyun ve yavaşça bastırarak şakaklara doğru hareket ettirin. Devamlı çalışıyorsanız, bir saat içinde bunları yapacağınız üç ila beş adet mini mola verin.

6- ÖNCELİKLERİ BELİRLEYİN-EISENHOWER İLKESİ: Önünüze yığılan iş yükünü düzenlemek için eski ABD başkanlarından Eisenhower’in öncelik sıralaması faydalı olabilir: ‘Önemli ve acil’ olanlar en öncelikli konulardır. Bunu ‘acil’ olanlar izler. Bunlar belirli bir zamana kadar bitirilmesi gereken işlerdir. Üçüncü sırada ‘önemli’ olan konular yer alır. Bu öncelik sistemine göre işlerinizi düzenleyebilirsiniz. Bir aktivite listesi yapın ve her bir işe ayırmanız gereken zamanı belirleyin. Listede tamamladığınız işleri işaretleyin. Her bitti işaretinden sonra motivasyonunuz artacaktır.

7-İŞ ÇIKIŞINDA SORUNLARI BÜRODA BIRAKIN: İş günü bittiğinde, iş gününün sorunlarını büroda bırakın. İşten ayrılmadan önce 20 dakika kadar bir zaman ayırın ve o gün yaptıklarınızla ertesi gün yapmanız gerekenleri planlayın. İşle ilgili durumları bu 20 dakikada düşünüp planlayın, mümkünse iş dışına taşımayın ve özellikle yatak odanızda bunları düşünmemeye çalışın ki dinlendirici bir uyku uyuyabilin.

İş sonrası kişinin kendisine zaman ayırması ve bu zamanı kendisinin hoşuna giden bir aktiviteyle değerlendirmesi ve bunu alışkanlık haline getirmesi çok yararlıdır. Stresli bir iş gününden sonra işten uzaklaşmak ve yürüyüş yapmak rahatlatıcı etki gösterir. Her gün düzenli egzersiz de stresi azaltma konusunda etkilidir. Sosyal yaşam yani dostlarla bir olmak, onları arayıp, aranmak yeni dostlar edinmek de günün stresinden uzaklaşmaya çok yardımcı olur. Bu arada eğer kendiniz çok stres altında olduğunuzu düşünüyorsanız veya yakınlarınız sizi uyarıyorsa, o zaman profesyonel yardım almayı deneyin, çok fayda görürsünüz.

*Sabah gelen mesajlarda bu güzel önerilerle karşılaşıp, tamamının uygulanabilirliği tartışılsa da sizlerle de paylaşmak istedim.

Tarçınlı Kurabiye ve Emirgan Gezisi Mamaları

2010-06-14T17:43:00.012+03:00

Sevgili Rengin için kızımın 12 Mayıs'ta okulca katıldıkları Emirgan gezisine hazırladığım tarçınlı kurabiye tarifimi yayınlıyorum.

Oktay Usta'nın sitesinden aldığım

TARÇINLI KURABİYE TARİFİ;

Malzemeler;

200 gram yumuşak margarin (ben tereyağı kullandım)
1 adet vanilya
2 çay bardağı pudra şekeri (gözkararı toz şeker kullandım)
1 çay kaşığı tarçın
Alabildiği kadar Sinangil un

Üzeri için;
Pudra şekeri
Tarçın

Hazırlanışı;

Un haricindeki malzemeleri bir kapta karıştıralım. Yavaş yavaş un katalım ve hamur kulak memesi kıvamına gelene kadar karıştıralım. Aşağıdaki fotoğraflarda da görüldüğü gibi elimize bir parça alalım ve şekil verelim. Kurabiyeleri dizeceğimiz tepsiye margarin sürelim. Şekil verdiğimiz hamurları tepsiye dizelim. Fazla kabarmayacağı için birbirine yakın dizebiliriz. Tüm hamuru tepsiye dizdikten sonra 170 derecelik fırında çok hafif pembeleşinceye kadar pişirelim. Soğuduktan sonra pudra şekeri ve tarçın karışımını kurabiyelerin üzerlerine serpelim. Afiyet olsun.
Fırından çıkar çıkmaz hazırlamış olduğunuz tarçınlı derin kapta ağzını kapatıp iyice karıştırırsanız daha bir yumuşak oluyor, test edildi:))
Leziz pastane pohaçalarımızın tarifi burada tıklayın lütfen...

Cansu Alabalık Tesisleri - Maşukiye SAPANCA

2010-06-14T10:22:00.021+03:00

KARTEPE MAŞUKİYE, AŞIKLAR DİYARI'ndan mutlu haftalar...
Abant'a İnebolu'ya gidemedik ama nasibimizde İzmit yollarına düşmek varmış. Binlerce şükürler olsun harika bir gün geçirdik. Doğayla başbaşa kalabileceğimiz bir yere gitsek diye düşündüğümüzde ilk aklımıza gelen yerlerden biri olan Sapanca'ya doğruydu istikamet, varış noktasıysa İstanbul'dan kaçıp soluklandığımız nadide duraklardan biri olan Cansu Alabalık Tesisleri. Daha önce İstanbuldere, Yayla Alabalık gibi birkaç tanınmış tesislerini de denemiştik ama artıları ve eksilerini tek tek değerlendirdikten sonra burası daha sıcak bir atmosfer uyandırıyor ruhumuzda... Ve Maşukiye deyince; baharı, kışı, yazı her birinin ayrı güzelliklerini yaşadığımız Cansu Alabalık tesislerini tercih ediyoruz anlayacağınız. Buraya dair her mevsimde çekilmiş fotoğraflarımız çok, ama açılışı Hilalciğimin (Mâşaallah, Tebarekallah) yoğun tempodan tatil moduna girmiş güzel bir pozuyla yapıp, en son çektiğim tadına doyulmaz fotoğraflarla devam ettirmek istedim. Aklınızda olsun bol resimli bir yer:))İster kışın şömine başında, ister baharda at binerek, ister yazın bahçesinde serinleyerek vakit geçirin ama ne yapın edin mutlaka gidin; kiremitte yapılmış kaşarlı mantarı, kaşarlı alabalık filetosu ve fırın sütlacı nefis... Ev yapımı portakal reçelli kahvaltısı da:)) Hatta bir kavanoz evinize giderken almayın unutmayın, vazgeçemeyeceksiniz!Yolunuz bir gün mutlaka bu güzel tesislere düşmeli...

pratikanne.com'dan kulağıma küpe olacak bilgiler...

2010-06-11T12:13:00.009+03:00

Çocuğunuzu kendi başına kalmaya alıştırma

Sevgili pratikanne çok teşekkürler, yüreğine sağlık arkadaşım.

Eğer siz de ilk çocuğunuzun bebekliğinden beri eteğinizden ayrılmayan ve hala tek başına evde kalmak istemeyen bir çocuk olduğunu düşünüyorsanız; aynı hatalara tekrar düşmemek adına bu güzel paylaşıma kulak verin derim. Hayırlı Cumalar ve mutlu hafta sonları herkese, 6 sınıf öğrencilerimize de sınavlarında başarılar...

Özlemişiz mis gibi sahilini, doğasını...

2010-06-10T17:38:00.006+03:00

Sınav stresini atlattık artık okula gönderelim diye inat ettik ama dün saat 10.00’a geliyordu ki önlük notunu aldığını söyleyen kızım "Anne sınıfta 2 kişiyiz nolur gel beni all!" diye telefon etti. Hadiii git bir daha al anneanneye bırak tekrar işe dön, nasıl olacak zaten bir önceki gün yağmur altında terzi bulayım diye gecikmişim, işimde çok... Neyse ki diğer arkadaşının velisi imdadımıza yetişti de rahatladık. Ne olurdu sanki geçen haftadan okullar tatil olsaydı da çocuklar da anneler de bu sıkıntıyı yaşamasalardı. Her gün "bugün gidecek misin, okuldan bir şey derler mi?" telaşı yaşamak hiç hoş olmuyor. Üstelik bugün de okula gitmedi sanırım bir daha ki Cumaya kadar da gitmesi biraz garip olacak… Kısmet karne gününe:))

Gelelim günün 2.yarısındaki mevzumuza; Eşim fırsat bu fırsat hazır annesi, babası İnebolu'ya gitmişken 1-2 günde izin alıp hafta sonu memlekete mi gitsek diyordu ama İstanbul'un sağnak yağmurlarından sonra bu nemli havaya geçişi bizi daha bir karamsarlaştırdı; Karadeniz'in yağmuruna çamuruna yakalanma riskine karşılık ruhumuzu dinlendirme olayını daha sıcak havalara ertelemeye karar verdik. Verdiğimiz bu kararla ikimizde biraz burulduk sanki; meğer sevdiğimiz yerlerde güzelce dinlenip el ele gezmeyi, muhteşem doğada enerji ve oksijen depolamayı, dönerken Abant'ta soluklanmayı ne çok istiyormuşuz da belli etmiyormuşuz birbirimize...

Ülker Golf Maxima Çikolatalı Pasta'yı tavsiye ederim, lezzeti süperr:))

2010-06-09T14:53:00.010+03:00

Hem dondurma hem yaş pasta zevkinize hitap ediyor, üstelik çeşidi de bol; çikolata vanilya, tiramisu, cheesecake'li...
Leziz bir dilim yanında Maraş dondurmasıyla servis edebilirsiniz.

Güzel bir kahve keyfinin tadına varın...

2010-06-09T11:38:00.010+03:00

Bir grup kariyer yolunda ilerleyen yeni mezun, eski üniversitelerindeki profesörlerini ziyaret için bir araya gelirler. Sohbet, sonunda işin ve hayatın stresinden şikâyetleşmeye döner.

Misafirlerine kahve ikram etmek isteyen profesör mutfağa gider ve yanında büyük bir termos içinde kahve ve porselen, plastik, cam, kristal olmak üzere değişik tarzda ve ucuz görünenden, pahalı ve hatta çok özel olanlarına kadar değişik kahve bardakları ile gelir.

Herkes bir bardak seçince, profesör şöyle söyler : 'Fark ettiyseniz, tüm pahalı görünen bardaklar alındı ve geriye ucuz görünümlü, sade bardaklar kaldı.

Kendiniz için en iyi olanı istemeniz normal olsa da, bu sizin stresinizin ve problemlerinizin kaynağı aslında. Emin olun ki, bardağın kendisi kahvenin kalitesine hiç bir şey katmaz.

Çoğu zaman, sadece daha pahalıdır ve hatta bazı durumlarda da içtiğimizi saklar! Hepinizin aslında istediği kahveydi, bardak değil, ama bilinçli olarak en iyi bardaklara yöneldiniz ve sonra birbirinizin bardağına bakmaya başladınız.

Hayat kahveye benzer,
iş, para ve toplumdaki konumunuz da bardaklar.
Onlar hayatı tutmak için sadece araçlardır ve seçtiğimiz bardak
yaşadığımız hayatın kalitesini belirlemediği gibi değiştirmez de.

Bazen sadece bardağa odaklanarak Yaratanın sunduğu kahvenin
tadını çıkarmayı unuturuz. Kahvenizin tadına varın!

En mutlu insanlar her şeyin en iyisine sahip değildirler. Sadece her şeyin en iyi şekilde tadını çıkartırlar.

Basit yaşayalım...
Cömertçe sevelim...
Birbirimize derinden itina gösterelim...
Nazik olalım...
Gerisini zamana bırakalım...

Kim yazmışsa yüreğine sağlık; Bu güzel alıntıyı maillerim arasında okuduğumda çok etkilendim ve Kütahya Porselen fincanındaki bol köpüklü keyif kahvem eşliğinde sizlerle paylaşmak istedim. Peki siz kahvenizi nasıl alırsınız?

İşlem tamam, artık rahat uyuyabilir Çakıl Hanım:))

2010-06-08T23:04:00.018+03:00

Ana tema; Çakılımız çiçekli kalpli yollarda sevgiyle emeklerken yağmurun ardından güneşin ışıltısına ve gökkuşağının güzelliklerine kavuşuyor... İmza; Annesi ve Kızı.
* Ellerimize sağlık, öğretmenler bayılmış; 100'ü kaptık:))

Kumaş boyasıyla önlük tasarımı?

2010-06-08T14:20:00.014+03:00

Geçen hafta içi 2 gün izin alan diğer günlerde de öğlenleri ortadan kaybolan anne kızıyla bol gezmeli aynı zamanda deneme sınavlı zamanlar geçirirken; sınav heyacanıyla bolca koşturan yavrusunun Pazar günü de aniden bastıran yağmurun etkisiyle üşüyüp rahatsızlandığını farkedemez. Haftanın ilk günü eve gittiğindeyse kızı hem öksürüyor hem de ateşlenmiştir. Parasetemol tarzı bir ilaç verir, ada çayı kaynatır, fakat keyfi hiç kalmamıştır. Aniden kısılan sesiyle kızı teknoloji tasarım dersinden beyaz önlük süslemesi ödevi olduğunu söyler, Çarşamba günü karnesine not olarak yansıyacağını da ekler.
Peki şimdiye kadar nerdeydin, niye daha evvel söylemedin?'e karşılık, "sınav yüzünden unuttum" diye cevaplar. Saat 19,00'u geçmiş terziler neredeyse kapanmak üzeredir. Bardaktan boşalırcasına yağan yağmura inat Anne site içindeki iki terziyi de dolaşır; alt tarafı istediği beyaz bir kumaşın mutfak önlüğü şeklinde etrafının biyelenmesidir. Sonrasını da kumaş boyasıyla veya süslerle Çarşamba'ya yetiştiririz, der. Fakat ikisi de birazdan kapatacaklarını söyler ve kabul etmezler. Anne dikişten anlamadığına veya dikişten anlayan birilerinin çevresinde olmayışına içten içe hayıflanır. Bu arada sicim gibi yağan yağmur nedeniyle silecekler yetişmediğinden, sinir katsayısı da fazlasıyla yükselmiştir. Annesinin son dakika sürprizlerinden hiç hoşlanmadığını bildiği halde, okulun kapanmasına azıcık bir zaman kalmışken "ödev bu, not verilecek, yapmak zorundayım ne yapayım" diyen kızı iyice ortamı gerginleştirmiştir. Üstelik artık burnu da akmaya başlamıştır:((

Anne terzileri dolaşıp eve geldiğinde elinde bir mutfak önlüğü, bir beyaz kumaş, halledilememiş bir ödevin stresi, ıslak ceketinin ruhuna yansıttığı kızgınlığı artık gizleyememektedir. Eşi gayet sakin "Hayatım yarın sabah verirsin üzülme der", kızı "nasıl yetişecek daha kumaş boyaları alınıp boyanacak!". Anneyse hiç cevap vermez; sakince odasına gider, üzerini değiştirir, yemekleri ısıtır, sofrayı hazırlar. Yemek esnasında "nasıl yapıcaz anne?" diyen sabırsız kızına; yarın sabah işe giderken önlüğün dikilmesi için terziye bırakırım akşam gelirken de boyaları alıp, akşam bitiririz sen merak etme! der ve kızının içini rahatlatıp konuyu kapatır. Yemekten sonra güzel bir Türk kahvesi yapar ve yaşadığı stresi üzerinden atmayı bir nebze de olsun başarır...

Ertesi sabah babasıyla çıkan kızı rahatsız olduğu için anneanneye bırakılmış, anne evde önlük kumaşıyla gideceği terziyi düşünmektedir. Biraz geç çıkmalıdır ki; terziler yağmur yüzünden işyerlerini henüz açmamış olabilirler diye düşünür. Haklıdır da; arabaya hızla koşar ilk terzinin yolunu tutar, sonuç sıfır; kepenkleri hala kapalıdır. İkinci terzi için sitenin arka tarafını dolaşır. Trafik yağmurdan dolayı berbattır, en çok kzıdığı şeyi yapıp kaldırıma parkeder koşa koşa terziye ulaşır, evet stres volümü artmaya başlamıştır. Neyse ki bu terzi açıktır. Önlük örneğini verir, kısa bir tarifle açıkladıktan sonra akşam alacağını söyleyip çıkar. Yağmur, çamur, trafik derken 09,25'de işyerine ulaşır. Hemen internetten kumaş boyası alabileceği yerleri öğrenir ve yakın bir kırtasiyeden çeşitli renklerde boyaların siparişini verir. Sonra kızını arar durumu anlatır; keyfi yerine gelen küçük hanım bu sefer de öğretmenlerinin fırçalı kumaş boyası yerine sıkmalı kumaş boyası tavsiye ettiğini, güzel bir resim şablonu da bulması gerektiğini söyler. Masasından göz ucuyla cama bakar rahmet öyle bereketli yağıyordur ki onun sesinden, burnunu çeke çeke konuşan kızının sesini bir an yeterince alamaz ve az önce söylediği cümleye cevaben; bu saatten sonra istediğin kumaş boyalarından bulamam, elindekilerle yetinmen gerek! derken sesinin tınısı yükselmiş, ilacını içmeyi unutma sakın! derkense sesini yavaşça yumuşatarak; iç ki akşama ödevini güzelce bitirelim olur mu? diye eklemiştir; gökyüzü tonlarına bürünmüş bir ruh haliyle...

Tabi bu konuşmadan sonra Annemizin sabrını zorlayan görevi henüz bitmemiştir; hala iş çıkışı terziden alınacak beyaz önlüğün üzerine çizilecek şirin bir resim şablonuna ihtiyacı var ve fırça kumaş boyasıyla ilgili püf noktalarına da...

Sahibini Arayan Mektuplar

2010-06-07T17:49:00.004+03:00

Gözlerine baktığım zaman susmanın bir sebebi olmalı.
Bana kendini anlat. Korkularını, dileklerini söyle
bana. Aşktan ne bekliyorsun? Dostluk mu? Al, istediğin
kadar... Yüreğimi apaçık önüne seriyorum işte! Orada
sevdiğin, isteğin ne varsa al, senin olsun. Sana
arzularımın ötesinden sesleniyorum.

Aydınlık! Sen en güzel aydınlık! Bizi bırakma.
Kalplerimizde girmediğin köşe kalmasın. Çek, kurtar
bizi insan yaratılılışımızın korkunç
karanlığından. İçimizde, ta derinlerde kükreyen o vahşi
hayvanı sustur. Düşüncelerimizi tırmalayan o kanlı
pençeden kurtar bizi. Unutulmuşların dünyasında biz
unutmak istemiyoruz.

Haydi sevdiğim sen de aç yüreğini. Dostluğun o ölümsüz
ışığı dolsun içine. Saçlarımı okşadığın zaman, annemin
eli sanmalıyım ellerini. Dudaklarından yalnız aşkın
hazzını değil, dostluğun doyulmaz içkisini de
içmeliyim. Bana önce insanlığımı öğret, bana
unutmamayı öğret. Seni hiç unutmak istemiyorum.
Bilinmeyen içkilerin en zevk dolu sarhoşluğunda
yaşayalım seninle. Kurtulalım bu korkulardan, bu
çaresizliklerden.

Beni hiç unutmayacaksan sev, usanmayacaksan sev.
Birlikte yaşadığımız her dakika ömrümüzün bir yılına
bedel olmalı. O dakikaları hatıraların sonsuz
mezarlığına gömeceksek hiç yaşamayalım.

Önce zamandan kurtulmalıyız öyleyse. Birbirini
yenilemeli saatlerimiz. Yarın bu günü aratmamalı.
Yerçekiminden kurtulurcasına aşmalıyız zamanı seninle.
O dost zamanı, o dostça zamanları.

Bana "gel" dediğin an; mesafeler de anlamını
kaybetmeli. Yolları dakikalarla, günleri kilometrelerle
ölçmemeliyiz. Beraberliğimiz, bütünlüğümüz hiç
bitmemeli. O hiç sönmeyen dostluk ateşinin çevresinde
hep böyle elele, dizdize olalım. Ne yağmur söndürmeli
o ateşi ne rüzgar. Yüreklerimiz hep böyle ışıl ışıl
olmalı alevlerinde.

Hadi sevdiğim, sen de aç yüreğini. Bana kendinden
bahset. Hep ben ol, durmadan ben ol istiyorum.
Dudaklarım kurudu bak! Bir yudum su ver güzelliğinin
pınarından. Acıktım dersem iyiliğinle doyur beni.
Üşüyorsam; yalnız dostluğunun ateşinde ısınsın
ellerim.

Benim olma demiyorum. Ama önce ben ol. İnan, ben hep
sen olacağım, baştanbaşa sen olduğum için.

Aşkta kaybettiklerimizi dostlukla tamamlayalım. Gel,
aydınlık, bizi bekliyor...

Ümit Yaşar OĞUZCAN

Darısı 6'ların Başına...

2010-06-07T11:24:00.014+03:00

Günaydın, mutlu bir hafta olsun hepimize...

Hafta sonu sınav stresini atmak için hazır hava güzelken cümbür cemaat Riva'ya pikniğe gittik. Hanım kızımız oynasın, eğlensin, dinlensin, bol oksijen alsın diyerek... Öyle de oldu ama bazen salıncakta sallanırken, Riva nehrine dalıp giderken aklında sınav olduğunu da görebiliyordum doğrusu. Biz anneler her ne kadar çocuğumuzu rahatlatmaya çalışsak da o heyecanı ve kaygıyı atmaları zor oluyor elbet... Doğa öyle güzeldi ki akşam geç saatte yağmurla beraber evimize döndük. Annem de torununa arabada gelirken ve evde bol bol dualar okudu. Bizim kızı heyecandan uyku tutmadığı için gece 01.00'de ancak uykuya dalabildi.

Sabah serin bir havayla güne başladık. Aslında iyide oldu, sınavda çocuklar fazla bunalmadılar. Babası arabada beklerken ben kapının önüne kadar uğurlamak istedim. Geçen sene sınava girerken sakin ol, başaracaksın deyip sarılıp öpmüştüm kızımı sulugözüm azıcık ağlayıvermişti, bu sene "Anne veda etmeyelim, seni öpmeyeyim, daha çok heyecanlanıyorum lütfen" dedi ve başarılar dileyip yolladım duygusal prensesimi. Böylesi daha da iyi oldu diye düşünüyorum, sınav ortamına kolay adapte olması adına... Şimdiye kadar yeterince tembihlemişimdir herhalde:))

Bu sene sınavdan çıktıktan sonra yüzü daha mutluydu. Belli ki sorular daha kolay geldi dedim içimden hemen, sarıldık, öpüştük. Morali yüksekti MaaşAllah. İlk bakışta birkaç tane bildiği ama dikkat hatasından kaynaklanan yanlışları olduğunu farkettik. Sınav kitapçıklarını hemen vermedikleri için eve gidip tekrar gelmek zorunda kaldık. Ben de sürekli kitapçıkları kontrol etmemekten yana konuşuyordum. Hem böylece çok iyi geçti diye olumlu düşünürsün, olumlu olur deyip duruyordum. Israrla yanlışlarını düşünüp moralini bozmasını istemediğim için; 450 bile alsan çok güzel gerisini boş ver kızım diyordum. Yağmur gökgürültüsü eşliğinde yağarken gitmeyelim diye vazgeçirmeye çalıştım ama illa sonucuna bakmak istiyordu. Beraber okula gittik; karşımızda ki manzara süperdi kitapçıkların büyük çoğunluğu okul kapısının önüne atılmış yağmur yüzünden sayfalar birbirine yapışmış, sırılsıklamdı. Tam söylenmeye başlamıştım bir grubun saçakların altında kuru kaldığını gördüm, biraz aradıktan sonra Hilal adını soyadını yazdığı A kitapçığını hemen buldu. Eve zor geldik heyecanı yüzünden. Yanlışlarımız 10'u geçmiyor Allah'a şükür, okul ortalamamızda güzel o da eklenirse Hilal'in hedeflediği rakam olmasa da iyi bir not alacak inşallah. Hataların çoğu acele edip, göz ve beyin koordinasyonunu anlık dikkat eksikliği yüzünden kaçırmasından kaynaklanıyor. "Nasıl bildiğim soruyu yanlış yapmışım anne kitapçıkta doğru optik forma yanlış geçmişim" falan dedi üzülerek. Matematiktense bir sorumuz yanlış o da MEB'in verdiği ders kitabının son konularında işleniyor. Yani henüz okulda işlemedikleri konulardan olan silindir alanı hesaplaması. Okulun kapanmasına 2 hafta var ve işlenmemiş konudan soru geliyor inanılacak gibi değil. Öğretmenlerin SBS yorumlarını okuduğumda onlarda bu sorunun farkına vardıklarını söylüyorlar, ayrıca sınavın seçici sorular dışında geçen seneye göre kolay olduğunu fakat metin şeklinde uzun sorular hazırlandığı için çocukların dikkatini dağıttığını paylaşıyorlardı ve haklılar da daha okurken yoruyor. Geçen sene ki sınav TÜBİTAK hazırladığı için gerçekten çok daha zordu. Daha önce blogumda bu sene MEB hazırlayacağı için kolay sorular olacağını da yazmıştım fakat 1 sorunun yarım sayfa olduğu bir sınavda kızımda dahil birçok çocuk aynı dikkat kaybını yaşamış olabilir diye düşünüyorum. Bu saatten sonra yapacak bir şey yok, hayırlısı olsun bütün öğrencilerimize demekten başka...

Kızımın yeni kayıt olduğu dersanedeki sınıf arkadaşlarıyla telefonda görüştüğünde 5 yanlış falan yaptıklarını öğrendiğinde biraz daha fazla üzüldüğünü fark ettim. Hemen duruma el koyup; bunun çok normal olduğunu 1.dönem varla yok arasında bir dersaneye gittiğini, 2.dönemse sadece bir daha ki sene için yeni kayıt olduğu Anafen'in özel deneme sınavlarından yararlanabildiğini; aslında bahsettiği 1-2 arkadaşıyla arayı çok iyi kapattığını, alacağı notunda bu bağlamda çok güzel bir not olduğunu, hiç üzülmemesini söyledim. Haklı olduğumu anlayınca biraz buruk ama umutlu bir şekilde sınav sonucu stresini, gereksiz yanlışlarının üzüntüsünü geride bırakabildi. Zor bir süreç Rabbim hepsine önce sağlık, mutluluk sonra hayırlı, başarılı sonuçlar nasip etsin. 8 ve 7'ler rahatladı darısı haftaya sınava girecek 6.sınıf öğrencilerimize ve velilerimize...

Zaman su gibi geçiyor...

2010-06-03T15:15:00.014+03:00

Hafta başından beri keyifsizim, elim bir türlü yazmaya gitmedi. Dün de izinliydim kızımın SBS deneme sınavları için koşturdum durdum. Sabah ilk sınav, sonra sahilde bir yemek, ardından ufak çaplı bir alışveriş, Nüfus idaresinden resimli nüfus cüzdanımızı alma işlemi ve 17:00 sınavına yetişip, sınav bitişini beklerken soğuk bir şeyler içip hafta içi bile çok kalabalık olan güzel ilçemizde çeşitli vitrin gezmelerimin ardından 19'a doğru ancak eve dönebildik. "O sabaaahh Bu da Bu Zaman" diye bir laf var ya, aynen o cinsten bir gün. Bir orda... Bir burda...

Akşam eve gelince öyle ahım şahım bir şeyler hazırlayamadım elbet; zaten öğlen Adalara karşı Yörük Çadırı'nda yediğimiz mantı ve çiğböreklerden sonra canımız pek bir şey istemiyordu. Hafif bir şeyler atıştırdık sadece. Gün boyu koşturmacalarım yetmemiş gibi 1 saat yürüyüş yaparak 145 kalori yaktım üzerine de soğuk sodamı içtim. Umarım aynı istikrarla her gün devam edebilirim bu tempoya:))

Bu sabah kızımı eşim sınava bıraktı, öğle arasında ben gidip aldım. Akşama kadar biraz daha test çözmek istedi. 2. Dönem ne kadar çabuk geçti; Allah bütün yavrularımıza zihin açıklığı versin, Pazar gününe az kaldı hayırlısıyla... Eh bizler de onlar kadar heyecanlıyız tabii. Artık Anafen özel denemelerimiz de bittiğine göre bol bol dua edip, sakince sınava konsantre olmalarını, kendine güvenmelerini öğütlemeliyiz diye düşünüyorum. Ellerinden gelenin en iyisini yapmaları yeterli, koca 1 yılın emeğinin karşılığını güzel bir puanla alırlar inşallah... Allah hepsinin yardımcıları olsun, amin.

Buyrun size Yuva Maya'dan az önce e-mailime düşen harika bir tarif; çok lezzetli gözüküyor yapmak isteyenler için;
Hamur işi tarifler / Kazan Simit - Yuva Maya

LANETLİYORUZ!!!

2010-06-01T17:48:00.004+03:00

"Bu vahşeti yapanları ve destekçilerini lanetleyelim ve
lütfen israil mallarını boykot edelim, paramız katillere gitmesin...

Bizlere yapılanları unutmayalım ve unutturmayalım..."

Sevgili Sibel'in ve diğer arkadaşlarımın blogunu okuduktan sonra sayfamda paylaşmadan edemedim. Ne yazık ki %100 Türk sermayesi firmaların ürünlerini olayı siyasileştirmek adına kullanmamaya dikkat edenler var hala... Bundan böyle gerçekte hangi ürünleri boykot edeceğini artık öğrenmeliler!!!

MIRRRR...

2010-05-27T15:44:00.008+03:00

Aralarındaki anlaşma şuydu; Kavga ettikleri zaman kim kendini haksız görürse, ötekini arayacak ve kedi diliyle konuşacaktı.

Yani ona "Mırr" diyecek ve barışacaklardı.

Birbirlerini çok seviyorlardı.

Her seven gibi ara sıra münakaşaları, gerginlikleri oluyordu.

Ama her defasında bu "Mırrlama" harikulade bir maymuncuk gibi bütün gerginlikleri açıyor, işler yoluna giriyordu.

Evliliklerinin altın parolası buydu.

Küçük bir kedi "Mırrlaması"...

Kendi deyişleriyle, "Böylece aralarındaki gerginlik yumuşatılıyor, normal hayata dönüyorlardı".

Bu aslında, "Senin çabanı takdir ediyorum" anlamına geliyordu.

Öteki için de "Özrünü kabul ediyorum"...

Bu anlaşmanın tek şartı vardı.

İkisinden birisi mutlaka "Mırr" diyecekti.

* * *

Sonra bir gün ilginç bir şey oldu.

Yine bir gerginlik günüydü.

Arada negatif rüzgárlar esmiş, gergin elektrikler gidip gelmişti.

Hafiften bir küskünlük yani.

Herkes kendi yoluna gitmişti.

Durumu düzeltmek için, ikisinden birinin ötekini arayıp "Mırr" demesi gerekiyordu.

Ama bunu kim diyecekti?

Kadın, düşündü.

Derinlemesine düşündü.

Tarafsız olmaya çalıştı.

Sonunda kararını verdi.

Kabahatli kendisiydi ve onun telefonu açıp "Mırr" demesi gerekiyordu.

* * *

Statüsü şuymuş, buymuş hiç umurunda değildi.

Kadınlık gururuymuş, erkeğin alttan alması gerekirmiş gibi, kıymeti kendinden menkul psikolojik kanunların hiçbirine sığınmadı.

Eli telefona gitti ve numaraları çevirdi.

O daha telefon açılıp karşıdan "Alo" sesi gelmeden, parolayı verdi:

"Mırrr..."

Hayret...

Karşıdan soluk sesi bile gelmedi.

Bunun üzerine tekrarladı.

"Mırrr..."

Yine ses yok.

Oysa o, bir "Mırr" değil, iki, üç, hatta beş "Mırr" sesi bekliyordu.

Kendi kendine derin bir iç muhasebeye girişti.

Acaba onu gerçekten bu kadar çok mu kırmıştı?

Gerçekten bu kadar ağır sözler mi söylemişti?

Artık geri dönüş yok muydu?

İşte tam bu muhasebenin ortasında, ahizenin öteki tarafından, çok cılız bir ses geldi:

"Mırr..."

Ses çok ama çok cılızdı.

Hatta o günün teknik imkánlarında, telefonun zırıltısı bile o "Mıırr"dan daha kuvvetliydi.

Gerçek bir "Mırr" mı yoksa "zoraki" biri mi?

Sorunun gerçek cevabını akşam evde öğrenecekti.

* * *

Erkek, Türkiye'nin en büyük, en efsane şirketinin başındaydı.

Çok önemli bir toplantıdaydı.

Etrafı şirketin en baba isimleriyle doluydu.

Sekreterine, "Telefonda kimseyi bağlamayın" talimatı vermişti.

İşte telefon böyle bir ortamdaydı.

Sekreter, ürkek bir sesle, "Ama efendim, arayan Hanımefendi" diyordu.

Ahizeyi eline aldı ve gelen sesi duydu:

"Mırr..."

Etrafına baktı.

Şirketin bütün büyük müdürleri kendine bakıyordu.

Bir tarafta dünyalar kadar sevdiği karısı.

Öteki tarafta kendisi kadar sevdiği karizması.

Bir saniye bile düşünmedi.

Telefonu ağzına yapıştırdı ve ancak onun duyabileceği bir sesle "Mırrr" diye fısıldadı.

Olayın gerisini akşam evde karısına anlattı.

* * *

Kocasını arayan kadın Suna Kıraç'tı.

Koç topluluğunun en efsanevi isimlerinden biri.
Vehbi Koç'un kızı.

Aradığı kişi kocası İnan Kıraç'tı.

Koç Grubu'nun en üst düzey yöneticisi.

Suna Kıraç yıllar sonra şunu söyleyecekti:

"Her çiftin gündelik yaşamda kendilerine özgü bir dilinin olduğuna inanırım."

Onlarınki "kedi diliydi".

Bana göre de bir kadınla erkek arasındaki en etkili dil.

(*) Suna Kıraç: "Ömrümden Uzun İdeallerim Var." Yayına hazırlayan Rıdvan Akar, 2007.

2010-05-27T13:34:00.007+03:00

Güzel bir Cuma akşamına daha yaklaşırken herkese şimdiden hayırlı cumalar diliyorum ve önemli bir rica da bulunmak istiyorum. Umarım yalnız bırakmazsınız;

Sevgili Muazzez arkadaşım, sen de bloguma hoşgeldin. Bir önceki konuda yazmış olduğun yorumu okuyup bloguna ulaştığımda çok üzüldüm, en kısa zamanda can dostunun iyileşmesini temenni ediyorum. Buradan güzel yüreğinle başlattığın destek çağrısını tüm arkadaşlarımla paylaşmak istedim. Bu güzel günde fatihalar, ihlaslar, YÂ ŞÂFİ,YÂ SELÂM ismiyle istiyoruz Rabbim arkadaşına ve bütün hastalara acil şifalar versin inşallah. Dualarımız onunla, sevgiler...

Dua...

2010-05-26T14:23:00.023+03:00

Ortanca kız kardeşimin kayınpederi vefat etti. Allah rahmet eylesin, günahlarını affetsin, mekanını cennet etsin inşallah... Yaşı 70'in üzerindeydi hatırladığım kadarıyla... Çok fazla görüşememiş olsak da gelinine, torununa kıymet veren, espirili, hem çok misafirperver hem de çok sevilen biriydi. 5 sene önce eşini kaybetmiş, kızları ve oğluyla hayata tutunmaya çalışıyordu.

Her şey çok hızlı oldu; 15 gün önce o evlerden uzak hastalığa yakalandığını öğrendik. Aniden yürüyememeye başlamıştı ve acile kaldırıldı 2-3 gün testler için hastanede yatırdılar sonra eve gelince yatışının yapılıp kemoterapi olması için bütün hastanelere başvurdular. Öncelikle büyük hastanelerde yer bulunamadı. Okmeydanı'na sevk için çabalıyorlardı. Bu arada kendini azıcık iyi hissettiği geçen hafta sonunda 1 gün kızlarıyla balık yemeye 1 günde oğluyla hava almak için gezmeye gitmişler ve Pazar gecesi acile kaldırılıp Çapa'nın özel bölümünde yoğun bakıma alınmış. Sebep; vücut zayıf düştüğü için zaturre olmuş demişler. Pazartesi 5 kez kalp krizi geçirmiş, hayata her döndüğünde kalbi daha çok zayıflamış ve dün akşam hayata gözlerini yummuş. Dün iş çıkışı anneme uğradığımda minik yeğenim Emir'in dedesini hasta diye üzülerek anlattığı sırada, kardeşim annemi arayıp "doktorlar aile yakınlarını çağırdı" dediğinde anlamıştık; bir ömür daha akıp geçmişti bu hayattan.. Yusuf Dedesi bu amansız hastalıktan çok çekmeden göçüp gitti dedik ama her ölüm, erken ölüm; bu acıyı yaşayan için çok zor... Rabbim kabrine genişlik, yakınlarına sabırlar versin, bütün hastalara da acil şifalar nasip etsin inşallah.

Bugün öğleye doğru eşimle işyerinden izin alıp Kandilli'de ki cenaze evine gittik. Bayanların hepsi bahçede erkekler de dışardalardı. Hepsine başınız sağolsun diyerek taziyelerimizi ilettik. Ama dikkat ettiğim şöyle bir şey vardı ki bu hiç hoşuma gitmedi. Bayanların çoğunda bir eşarp bile yoktu, askılı tişörtlerle kısa eteklerle gelenler vardı. En azından cenaze aracı helallik almak için kapının önüne geldiğinde biraz dikkatli davranıp başa alınan bir şal ile, uygun bir uslupla karşılanabilirdi. Acıları çok büyük olduğu için damadımızın ablaları çok üzgün ve kendi halinde ön saflarda sürekli ağlıyorlardı. Giyimleri gayet normal olmasına rağmen anneciğimin her birine giderken yanında götürdüğü başörtülerini alıp omuzlarına atmışlar başlarınıysa yine örtmemişlerdi. Mesele unutmak veya üzüntü falan değil genel ortam zaten o şekildeydi. Herkesin fikri farklı olabilir, açık olup, askılı da giyinebilir, tamam ama cenazede böyle olmamalıydı. Birkaç yaşlı teyze, annem ve biz namaz örtüleri almıştık yanımıza ama cenaze merasiminin nasıl olması gerektiğini bilmeyen aklı başında, bizlerden büyük bir sürü insan vardı o ortamda... Üstelik aynı grup hiç tereddüt etmeden cenazenin ardından camiye ve mezarlığa da gitti. Amacım kesinlikle kimseyi yadırgamak veya eleştirmek değil, herkesin günahı sevabı kendine; ama en azından birazdan kabre uğurlayacağın meftaya, okunan Fatiha'ya, amin diyerek ellerini açtığı duaya saygısı olmalı herkesin! Yoksa olan kalana değil, ameliyle başbaşa kalan gidene oluyor, başka kimseye değil... Herkes yarın koşturmacasına devam edip, bir süre sonra kendi derdine, günlük telaşelerine düşüyor. Hiç olmazsa o ana saygı duymalı ve gereği gibi davranılmalı diye düşünüyorum, hepsi bu...

Yuvalarımızdan huzur, sofralarımızdan bereket, bedenlerimizden sağlık sıhhat eksik olmasın. Cümlemizin ölmüşlerinin kabri nur, mekanları cennet olsun, Lailahe illallah imanla sabır, Muhammedün Resullullah azapsız kabir, amin.

"Kimseye baki değil, Mülk-i dünya sim-ü zer,
Bir harap olmuş gönül Tamir etmektir hüner,
Buna fani dünya derler, Durmayıp daim döner,
Ademoğlu bir fenerdir, Akıbet bir gün söner."

* sim-ü zer; altın ve gümüş anlamındadır.

Bugün yaşayacağım her şeyi ben seçeceğim;

2010-05-26T14:13:00.005+03:00

Bugün erken kalktım.
Gün boyunca yapabileceklerimi düşündükçe heyecan
sarıyor her yanımı...
Yerine getireceğim sorumluluklar var. Kendimi önemli hissediyorum.
Yapmam gereken ilk şey nasıl bir gün yaşayacağıma karar vermek!
BUGÜN, yaşayacağım her şeyi ben seçeceğim;
Ya kızacağım yağmura etrafı ıslatıyor diye,
Ya da seveceğim onu çiçeklerimi suladığı için.
Ya sıkılacağım param yok diye,
Ya da harcamalarımı planlayıp, müsriflikten uzak kalmaya çalışacağım.
Ya sızlanacağım bozulan sağlığıma,
Ya da hayatta olmayı kutlayacağım.
Ya içli içli sitem edeceğim anne babama, beni büyütürken veremedikleri şeyler yüzünden,
Ya da onları yürekten seveceğim beni dünyaya getirdikleri için.
Ya sıkıntı basacak dikenli güllere katlanmak zorundayım diye,
Ya da dikenlerin gülleri var diyerek umut dolacağım.
Ya kaybettiğim dostlar için yas tutacağım,
Ya da yeni insanlarla yeni dostluklar peşinde koşacağım.
Ya işe gitmek zorunda olduğum için mızırdanacağım,
Ya da gidecek bir işim olduğu için sevinç dolacağım.
Ya ev işleri yapmak eziyet olacak bana,
Ya da işlerini yaptığım o evde aklımı, ruhumu ve bedenimi barındırabildiğim için minnettar olacağım.
Belki yeni şeyler öğrenmek istemeyecek canım,
Ya kızgın olacağım -öğrenmek gereken ne çok şey var- diye,
Ya da ufak tefek de olsa faydalı ne varsa öğrenmeye çalışacağım.

( YASEMİN SUNGUR'dan alıntıdır. )

"BARDAGI YERE BIRAKIN BUGUN! "

2010-05-21T10:03:00.006+03:00

Profesör elinde içi dolu bir bardak tutarak dersine başladı.

Herkesin göreceği bir şekilde tutuyordu ve ardından sordu :

“Bu bardağın ağırlığı sizce ne kadardır?”

'50gm!'... '100gm!'...'125gm'... diye öğrenciler yanıtladı.

“ Bardağı tartmadıkça gerçekten ben de bilemem,” dedi profösör, “ama, benim sorum şu ki :

“Bu bardağı böyle birkaç dakikalığına tutsaydım ne olurdu?”

‘Hiçbir şey'… diye yanıtladı öğrenciler.

“Tamam peki 1 saat boyunca tutsaydım ne olurdu?” diye sordu profesör bu kez…

“Kolunuz ağrımaya başlardı efendim” diye öğrencilerden biri yanıtladı

“Haklısın, peki şimdi ben 1 gün boyunca tutsam ne olurdu?”

“Kolunuz iyice ağrır, kas spazmı, batar vs gibi sorunlar yaşardınız ve hastaneye gitmek zorunda kalırdınız!”…..

Tüm öğrenciler çeşitli yorumlar yaptı ve gülüştüler

“ Çok iyi. Peki tüm bu sorunlar olurken bardağın ağırlığında bir değişme olur muydu? ” diye sordu profesör.

“ Hayır….” diye yanıtladı herkes ...

Peki o zaman kolun ağrımasına ve kas spazmına neden olan neydi?”

Öğrenciler bulmaca çözermişçesine düşünmeye başladılar.

“ Acıdan ve ağrıdan kurtulmak için ne yapmam gerekir bu durumda? ” diye tekrar profesör sordu.

“ Bardağı bırakın düşsün! ” diye öğrencilerden biri yanıt verdi.

“Kesinlikle!” dedi, profesör.

“Hayatın problemleri de böyle bir şeydir. Onları kafanda birkaç dakika tutarsın. Bir sorun yokmuş gibi görünür.

Uzun bir süre düşünürsün. Başınız ağrımaya başlar.

Daha uzun düşünün. Artık seni bitirmeye ve hiçbir şey yapamamana neden olur.

Hayatınızdaki mücadeleleri ve problemleri düşünmek önemlidir, fakat DAHA ÖNEMLİSİ onları her günün sonunda, uyumadan önce yere bırakmaktır (bardak gibi).

Bu şekilde strese girmez, ve her gün taze bir beyin ile uyanır ve her konuyla ve yolunuza çıkan her mücadele ile başa çıkabilecek güçte olursunuz!

Bu yüzden bugün ofisten ayrıldığınızda,

Sevdiklerinize şunu hatırlatın :

" Bardağı yere bırakın bugün! "

"Ağlamak ve Gülmek"

2010-05-21T10:00:00.006+03:00

Bir ikilidir ağlamak ve gülmek. Ağlamak, sanılanın aksine çaresizlik, zayıflık, güçsüzlük demek değildir bence.

Gariptir belki… Ama ben ne zaman ağlayan birini görsem, içim gerçekten acısa dahi bir miktar da sevinirim.

Çünkü üzülmeyi becerebilen bir kişi, sevmeyi de bir o kadar iyi becerebilir. Çünkü, ağlayabilen bir insan gülmenin

o mükemmel kıymetini belki de daha iyi anlıyabilir.Bilirim ki, ağlayan bir kişinin kalbi henüz nasır tutmamıştır.

Yüreği katılaşmamış, duyguları bitmemiştir. Hani derler ya, “Kalp ağlamazsa göz yaşı da akmaz…” İşte böyle bir şey…

Sevindiğinizde, mutluluktan uçacak olduğunuzda nasıl kahkahalar atarsınız ya! Üzüldüğünüzde de dökülen

gözyaşları bir o kadar değerlidir. Sinirli ve kibirli olduğumuzda, öfke ve intikam duygusu dolacağımıza, kalbimizi

nasırlaştıracağımıza, gözlerimizle ağlama olgusu yerine getirmek belki de en iyisidir. Belki hakikati değiştirmez,

ama… Kalbinizin doğru ateşi bularak yumuşamasına vesile olur.Ağlayan bir kişi gördüğünüzde, ona samimi

birkaç söz, birkaç dokunuş ya da uzatılan bir mendil ona yapılacak en büyük destektir. Bunlar, bin türlü sözcük,

davranıştan belki de daha önemli, daha kıymetlidir..Bence, ağlamak insanın insan olmasını gerektirdiklerinden

biridir. Ve… Ağlamakla gülmek olmazsa olmaz bir ikilidir.
Tıpkı evrende bulunan diğer zıtlıklar gibi....

Güzel bir deneme yazısından alıntıdır.

BURSASPOR ŞAMPİYON, TEBRİKLER ERTUĞRUL SAĞLAM VE EKİBİNE!!!

2010-05-16T23:43:00.011+03:00

23 Nisan'ı birleştirerek gittiğimiz Bursa'da tüm halk ve esnafın BURSASPOR'a verdiği desteği bizzat gözlerimizle görmüş, teknik direktörü bir Türk olan bu başarılı Anadolu takımımızın Yeşil Bursamız'a şampiyonluğu getirmesini canı gönülden istemiştik. Maçları izlerken Bursalılar kadar heyecanlandığımız da kesin.
Fenerbahçe 1-1 Trabzonspor ; Bursaspor 2-1 Beşiktaş

Veee BU SKORLA BURSA BİR TARİH YAZDI!

Sonuna kadar hakedilmiş bu zaferlerinden dolayı BURSASPOR'a emek veren teknik direktör Ertuğrul Sağlam ve tüm futbolcuları tebrik ediyorum, daha nice şampiyonluklar diliyorum.

YEŞİL BEYAZ ŞAMPİYON BURSA!!!

Bursa gezimizi merak eden varsa tıklayın derim:))

>

Dostlukla iç içe!

2010-05-16T20:10:00.007+03:00

Sevilciğime bu güzel paylaşımı için teşekkürler...

MEVLANA OĞLUNA DER Kİ;

“Bahaeddin! Eğer daima cennette olmak istersen,
herkesle dost ol, hiç kimsenin kinini yüreğinde tutma!
Fazla bir şey isteme ve hiç kimseden de fazla olma!
Merhem ve mum gibi ol! İğne gibi olma!
Eğer hiç kimseden sana fenalık gelmesini istemezsen,
Fena söyleyici!
Fena öğretici!
Fena düşünceli olma!
Çünkü bir adamı dostlukla anarsan, daima sevinç içinde olursun.
İşte o sevinç cennetin ta kendisidir.
Eğer bir kimseyi düşmanlıkla anarsan, daima üzüntü içinde olursun.
İşte bu gam da cehennemin ta kendisidir.
Dostlarını andığın vakit içinin bahçesi çiçeklenir,
gül ve fesleğenlerle dolar.
Düşmanları andığın vakit, için dikenler ve yılanlarla dolar,
canın sıkılır, içine pejmürdelik gelir.
Bütün peygamberler ve veliler, böyle yaptılar,
içlerindeki karakteri dışarı vurdular.
Halk onların bu güzel huyuna mağlup olup tutuldu,
hepsi gönül hoşluğu ile onların ümmeti ve müridi oldular.”
Düşmanını sevmek, düşmanının da seni sevmesini istersen,
kırk gün onun hayrını ve iyiliğini söyle, o düşman senin dostun olur;
Çünkü gönülden dile yol olduğu gibi, dilden de gönüle yol vardır.
Allah’ın sevgisini de onun aziz isimleriyle elde etmek mümkündür.
Kalbinizde arınma olması için beni pek çok anmaktan geri durmayın.
Kalbinizde arınma ne kadar çok olursa,
Allah’ın nurunun parlaklığı da kalpte o nispette fazla olur.
Nitekim ekmekçinin tandırı ne kadar sıcak olursa,
o kadar ekmek alır, soğuk olunca ekmek almaz.

SAĞLIK, DOSTLUK, SEVGİ VE MUTLULUK
DOLU HAFTALAR HERKESE...

Tatlısın, Tatlıyım, Tatlıyız:))

2010-05-15T09:50:00.013+03:00

2. Sweet Blog ödülüm güzel arkadaşım Sevil'den geldi, kendisine çoook teşekkür ediyorum. Ödül göndermek istediğim o kadar çok arkadaşım var ki, ama hemen hepsi daha önce bu ödülü aldığı için mümkün olduğunca bu ödülü daha önce hiç almamış olan İkinci On blogcanımı açıklıyoruuuum:))
Seçim yapmak yine çok zor olacak...

http://sihirlitatlar.blogspot.com/
http://icimdengeldigigibii.blogspot.com
http://beyazbalonlar.blogspot.com
http://yemekplanet.blogspot.com/
http://dilekkmutfakta.blogspot.com/
http://casminella.blogspot.com/
http://nohutodabaklasofra.blogspot.com/
http://annemineli.blogspot.com/
http://enguzeltatlar.blogspot.com/
http://halimcegunce.blogspot.com/

8-9 Mayıs Anneler Günümüz'ün en güzel hediyesi prensesimden geldi...

2010-05-15T01:12:00.017+03:00

Cumartesi harıl harıl bir hediye telaşı vardı; Yalnız kalabalık şekilde soluğu sahilde aldık; Annem, Elazığ'dan gelen teyzem, kızım ve yeğenim... Çocuk reyonunda daha önce bazı bloglarda rastladığım bu şirin tişörtü görünce hemen fotoğrafladım:)

Sportive'den bayıldığım bu Reebok eşofmanı ve yeni çıkan bir spor ayakkabıyı almak istiyordum, fakat ayakkabı önümüzdeki günlerde mağazaya geleceği için kısmet kızıma bir Nike spor ayakkabı almaktaymış. İsteklerimi daha sonraya ertelediğime bakmayın; kendi hediyemi kendim almaktan gocunmayan, Pazar sabahı güzel bir kahvaltı hazırlayıp, çiçek ve yemekle günü devam ettiren kocaya şükreden biri olarak annelerime hediyelerini aldıktan sonra kendime aldığım hediye işini abartıp, ince trikodan şirin beyaz bir hırka, pembiş çiçekli şifon gömlek, fırfırlı bir gömlek ve bluzle alışveriş defterini kapattım:) Böylelikle ben daha karlı çıkıyorum diye de gülüştüm annemlere; en son altın bir kolye almıştı da onu bile değiştirmiştim çünkü, beğene beğene almak en güzeli derim hep:) Emir bey de maşallah bayağı eğlendi; hamburger, dondurma, oyuncaklar, rastladığı kedilerle sahilboyu oynadığı oyunlar ve mağazalarda yaptığı türlü şebekliklerle... Ne zormuş dedim bazen çocuk kovalamak:))

Akşam kayınvalideme gittik ertesi gün yukarıda anlattıklarımızı yapabilelim diye:) Günü bitirirkense hep beraber Yuşa'ya gittik, dualar ettik. Allah büyüklerimizi başımızdan eksik etmesin, uzun ömürler versin hepsine; sarılmak, sevilmek ne güzel onlar tarafından. Babacığımı da nur içinde yatırsın Rabbim, mekanı cennet olsun. Anacığıma sarılırken bir yanı hep hüzünlüydü...

9 Mayıs Pazar; benim sevdiğim lezzetlerden güzel bir kahvaltı, mis kokan güller ve güzel sözlerle devam etti. Birtanecik kızım ve aşkım iyi ki varsınız, her şey için teşekkürler...

Bu şirinemden anneler gününün en güzel gönül tadı bu da ağız tadı, Allah'a çok şükür... Sağlıcakla kalın dostlar:))

CiciBebeden cici ödülüm:))

2010-05-15T00:11:00.006+03:00

Şeker mi şekerr ilk Sweet Blog Ödülüm

Sevgili CiciBebeden Ciciler bana bu tatlı ödülü göndermiş; kendisine çok teşekkür ediyor ve hemen benim için zor olacak ilk on blogcanıma kurallara uyarak ödülümü ışınlıyorum:))
2. On için 1-2 gün daha lazım, zira mümkün olduğunca aynı ödülü daha önce almayanları arıyorum. Şimdi herkesi haberdar etmeye kaçtım:))

http://tuzluvesekerli.blogspot.com/
http://ojeliparmaklar.blogspot.com/
http://kendimceyemek.blogspot.com/
http://www.cafederins.com/
http://kayracem.blogspot.com/
http://inciyemek.blogspot.com/
http://merababendilek.blogspot.com/
http://nanekokusu.blogspot.com
http://www.huysuzbalik.com/
http://mucizemsinbebeim.blogspot.com/

Papatya kadar güzel Annelere...

2010-05-07T14:16:00.010+03:00

Hafta sonu yoğun geçebilir düşüncesiyle, bütün arkadaşlarımızın anneler gününü şimdiden kutluyorum. Daha nice 9 Mayıs'lara yavrularımızla ve annelerimizle beraber sağlıcakla, neşeyle kavuşmamızı diliyor, sevgilerimi öpücüklerimi yolluyorum.

Duanın gücüyle kalmak için buyrun okuyun. Hilalciğimin ellerine, yüreğine sağlık... Mutlu hafta sonları herkese:))

BAHAR YEMEKLERİ

2010-05-07T14:08:00.004+03:00

Sn. Dr. Nevin Halıcı'dan :

"Damlardaki kar, saçaklardaki buz
Kanı kaynayan suya dar geliyor.
Haberin var mı, oluklardan sonsuz
Akan su sesinde bahar geliyor"
Cahit Sıtkı Tarancı

Her ne kadar karı ve kışı fazla görmesek de bahar yüzünü göstermeye başladı. Takvimlerin belirttiği, Anadolulu teyzelerin çok iyi takip edip söylediği gibi cemreler havaya, suya düşmüş, sonuncusu da yakında toprağa düşecek ve bahara kesinlikle kavuşacakmışız! Şarkıda "Baharı görmeden yaz geldi geçti" der, biz ise kışı görmeden bahar geldi, şarkıları terennüm ediyoruz. Bahara kim hayır diyebilir ki? Aydınlık yüzü ile yağmuru ve rüzgarı ile Sultan Nevruz'u, Hıdırellez'i, kır gezmeleri ile baharın başımızın üstünde yeri var; gelsin, içimizi ferahlık ve neşeyle doldursun.

Anadolu'da bahar her yerde coşku ile karşılanır, kırlara gidilir, gülünür, eğlenilir. Kır gezmeleri için her yerde özel yemekler hazırlanır. Kuzu çevirme, tandıra çebiç veya büryan asmaları, sac kavurmaları gibi et yemeklerinden tutun da her türlü börek, zeytinyağlı dolmalar, sarmalar, çağla, erik gibi bahar meyveleri, çerezler, tatlı kurabiyeler, tuzlu çörekler gibi çeşitli yiyecekler bahar sofralarını süsler. Kabuklarını soyarken "dertlerimizden soyulalım" diye yumurta, patates haşlamaları ihmal edilmez; yarışma amacıyla yumurtalar tokuşturulur; "vücudumuzu tazelesin" diye taze koyunun sütü içilir; "vücuttaki kötü enerjiyi attırmak amacıyla çıplak ayaklarla yeşil çimenlere basılır, neşelenmek için küplerden çekilen maniler okunur, bazı bölgelerde evlenecek gençler kır eğlencelerinde birbirlerini seçerler, buna benzer daha neler neler yapılır, çünkü bahardır gelen...

Mart'ın yirmi birinci günü kutlanan Sultan Nevruz'da "Sultan"ın "S"si için S ile başlayan simit, susam, soğan, sarımsak, sirke, su, süt gibi yedi yiyecek yenilmesi gerektiğine inanılır. Hıdırellez'de ise Hızır Aleyhisselam'ın kardeşiyle buluşmaya giderken elini nereye sürerse bereket dağıttığına inanıldığı için kilerlerdeki bütün yiyecek küplerinin ağzı Hızır Aleyhisselam'ın elinin değmesi için açık tutulur. Bazı bölgelerimizde, bir yılı ferahlık ve mutlulukla geçirmek için, beyaz renkli yiyecekler yenilmesi gerektiğine inanılır. Bu nedenle sofradan süt, ayran, peynir, pirinç pilavı, top yumurta gibi yiyecekler eksik edilmez.

Bahar sofraları her türlü bahar çiçekleri ile süslense de baharın çiçeği Doğu ve Güneydoğu Anadolu'da nergistir. Hanımlar sofraları kurarken delikanlılar, yüksek tepelerde karlar arasında açan nergisleri toplayarak sofraları nergislerle süslerler. Nergis bulamayanlar için ise nergisleme adı verilen yumurta salatası sarı beyaz renkleriyle sofrada nergisin yerini alır. Baharın hepimize sağlık, neşe, mutluluklar getirmesi dileğiyle bu hafta Hz. Mevlânâ'nın

"Bu sözü bırak artık; ört tandırın üstünü ört; ört de ekmeğini tirit haline getirsinler" dediği, Konya'da türlü çeşitleri olan, kırlarda kolaylığı nedeniyle çok uygulanan tiritlerden birini, Konya Yemek Kültürü ve Konya Yemekleri kitabımızdan sunalım. Ağız tadıyla, bahar aydınlığı içinde kalın, sevgili okuyucularım.

***

Et Tiridi

Ayşe Tırıs Hanımefendi'yi dinleyelim: "Kemikli eti pişirip didecen. Doğranmış tandır ekmeğinin üzerine soğanı değirmi değirmi doğrayıp, tuzla öldürüp, yayacan. Didilmiş eti ve suyunu ekmeğin yüzüne dökecen. Maydanoz kıyıp, sumak atacan."

4 kişilik

Pişme süresi: 40-50 dakika

½ kg kemikli koyun eti

4 sb su

1 çay kaşığı tuz

3 tandır ekmeği (kuşbaşı doğranmış)

4 baş soğan (ince halka doğranmış)

1 tatlı kaşığı tuz

1 tatlı kaşığı sumak

1 su bardağı maydanoz (kıyılmış)

Yapılışı: Eti yıka, ateşe koy. Kaynamaya başlayınca üzerine biriken köpüğü kevgirle al, kapak ört, etler dağılıncaya kadar pişir. Tuz at, beş dakika sonra ateşten al. Ekmekleri lengeriye koy. Soğanı tuzla, iki dakika beklet, avuçla ov, yıka, iyice sık, ekmeklerin üzerine yay, sumak serp. Ilınan etlerin kemiklerini ayır, etleri dit, lengerideki ekmeklerin üzerine gezdir; maydanozu üzerine serp veya tabağın etrafına düzenle, sofraya al.

Günaydın, Hayırlı Bereketli Cumalar...

2010-05-07T09:39:00.013+03:00

Allahumme Salli Ala Seyyidina Muhammedin Ve Ala Ali Seyyidina Muhammed.

Hz. Muhammed (s.a.v) şöyle demiş:

Bir kul bir defa "Elhamdü lillah" dediği zaman yer ile gök arası sevap ile doldurmuş olur.

2. İkinci defa "Elhamdü lillah" dediği zaman, yerin yedi kat göklerin üstüne kadar olan bu arayı sevap ile doldurmuş olur.

3. Üçüncü defa "Elhamdü lillah" dediği zaman, Allah-ü Teâlâ, bu kuluna "Ey kulum, işte al" buyurur. Yani Yüce rabbimiz "Ey kulum, dilediğini dile, dileğin verilecektir, muradını iste, muradın yerine getirilecektir. Dilek ve muradın gerçekleşecektir. Sen hemen iste..." buyurmuş demek olur. (İmam-ı gazâli, İhyâ).

Elhamdülillah
Elhamdülillah
Elhamdülillah